Criminal appeal dismissed due to failure to notify defendant of appeal hearing location, violating defense rights.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal against the second-instance judgment, ruling that the defendant was not properly notified of the appeal hearing location. The court found that sending the notice to the defendant's home address, while he was incarcerated, prevented him from attending the hearing and contacting his lawyer. Consequently, the court held that the lower court's proceedings violated the defendant's right to defense under Article 6 of the Code of Criminal Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 450 § 3 k.p.k.; Art. 6 k.p.k.: If a notification error regarding the defendant's location prevents participation in the appeal hearing and contact with counsel, the defendant is deemed improperly notified, and the judgment is void due to a flagrant violation of the right to defense.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
WYROK Z DNIA 8 MARCA 2006 R.
II KK 204/05
Jeżeli błąd w doręczeniu zawiadomienia o terminie rozprawy, co do
miejsca w którym przebywał oskarżony, uniemożliwił mu uczestniczenie w
rozprawie odwoławczej i kontakt przed tą rozprawą z obrońcą, uznać należy, że oskarżony nie został należycie zawiadomiony o terminie rozprawy
odwoławczej w rozumieniu art. 450 § 3 k.p.k., a rozpoznanie sprawy, z
udziałem jego obrońcy, nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa oskarżonego do obrony określonego w art. 6 k.p.k., które mogło mieć wpływ na
treść orzeczenia.
Przewodniczący: sędzia SN J. Szewczyk.
Sędziowie SN: W. Maciak (sprawozdawca), J. Sobczak.
Prokurator Prokuratury Krajowej: B. Drozdowska.
Sąd Najwyższy w sprawie Wojciecha B., oskarżonego z art. 282 k.k.
w zw. z art. 64 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w
dniu 8 marca 2006 r., kasacji, wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu
Okręgowego w W. z dnia 7 października 2004 r., utrzymującego w mocy
wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 6 stycznia 2004 r.,
u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę Wojciecha B. p r z e k a z a ł do
ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 6 stycznia 2004 r., Wojciech B., Robert S. i Mariusz A. zostali uznani za winnych tego, że w dniu
11 września 2002 r. w W. działając wspólnie i w porozumieniu w celu wyłudzenia wierzytelności, grożąc Wiesławowi P. i Michałowi F. zmusili Michała
F. do wydania samochodu marki Polonez pod zastaw wymienionej wierzytelności, przy czym wyrażona groźba wzbudziła u pokrzywdzonego uzasadnione podejrzenie, że zostanie spełniona, tj. popełnienia przestępstwa z
art. 191 § 2 k.k., przy czym Wojciech B. dopuścił się tego czynu w warunkach art. 64 § 1 k.k.
Ponadto Wojciech B. został uznany za winnego tego, że w dniach od
14 do 19 sierpnia 2002 r. w W., wspólnie i w porozumieniu z Robertem S.,
w celu osiągnięcia korzyści majątkowej grożąc Michałowi F. i Wiesławowi
P. pobiciem oraz połamaniem rąk i nóg, doprowadził wyżej wymienionych
do wydania pieniędzy w kwocie 4 000 zł, czym działał na ich szkodę, tj. popełnienia przestępstwa z art. 282 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Za pierwsze z
przestępstw z art.191 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Sąd Rejonowy wymierzył Wojciechowi B. karę roku pozbawienia wolności, natomiast za czyn z
art. 282 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. karę 2 lat pozbawienia wolności. Jako
karę łączną Sąd ten wymierzył Wojciechowi B. 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Apelację od tego wyroku, pod zarzutem obrazy art. 5 § 2 k.p.k. i art. 7
k.p.k., kwestionującą winę oskarżonego, wniósł obrońca Wojciecha B.
Sąd Okręgowy w W., wyrokiem z dnia 7 października 2004 r., zaskarżony wyrok w stosunku do Wojciecha B. utrzymał w mocy.
Kasację od tego orzeczenia wniósł obrońca Wojciecha B., który wyrokowi Sądu Okręgowego zarzucił „rażące naruszenie przepisów prawa
procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie tre-
ści art. 6 k.p.k., poprzez pozbawienie skazanego możliwości realizacji prawa do obrony materialnej na skutek niepowiadomienia go w sposób prawidłowy o terminie rozprawy sądu odwoławczego”.
W oparciu o przytoczony zarzut autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w W. i przekazanie sprawy temu
Sądowi do ponownego rozpoznania. W pisemnej odpowiedzi na kasację
Prokurator Prokuratury Okręgowej w W. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Po wysłuchaniu obrońcy popierającego kasację oraz Prokuratora
Prokuratury Krajowej, który zmieniając wcześniej zajęte przez Prokuraturę
stanowisko, również wniósł o uwzględnienie kasacji, Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja obrońcy jest zasadna.
W tej sprawie bezspornym bowiem jest, że oskarżony Wojciech B. o
terminie rozprawy odwoławczej przed Sądem Okręgowym w W. w dniu 7
października 2004 r., nie został w sposób prawidłowy powiadomiony i w
rozprawie tej nie brał udziału. Zawiadomienie o terminie rozprawy odwoławczej zostało wysłane do oskarżonego dnia 31 sierpnia 2004 r. na jego
adres domowy, gdzie odebrał je ojciec oskarżonego, zaś Wojciech B. do
dnia 30 września 2004 r. przebywał w zakładzie karnym i o rozprawie odwoławczej dowiedział się już po jej terminie. Nie ulega również wątpliwości,
że w toku rozprawy odwoławczej sąd dokonuje czynności procesowych, w
których strony mają prawo wziąć udział, a realizując swoje uprawnienia
mogą składać wyjaśnienia, oświadczenia i wnioski ustnie lub na piśmie (art.
453 § 2 k.p.k.). Korzystanie zaś z tych uprawnień przez oskarżonego jest
realizowaniem jego prawa do obrony (art. 6 k.p.k.) i zarazem wykonywaniem gwarantowanego mu konstytucyjnie prawa do obrony we wszystkich
stadiach postępowania – art. 42 ust. 2 Konstytucji RP (por. wyrok SN z
dnia 1 grudnia 2000 r., V KKN 373/98, Lex nr 50975).
W omawianej sytuacji należy stwierdzić, że jeżeli błąd w doręczeniu
zawiadomienia o terminie rozprawy co do miejsca w którym przebywał
oskarżony, uniemożliwił mu uczestniczenie w rozprawie odwoławczej i kontakt przed tą rozprawą z obrońcą, uznać należy, że oskarżony nie został
należycie zawiadomiony o terminie rozprawy odwoławczej w rozumieniu
art. 450 § 3 k.p.k., a rozpoznanie sprawy, z udziałem jego obrońcy, nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa oskarżonego do obrony, określonego w
art. 6 k.p.k., które mogło mieć wpływ na treść orzeczenia.
Z tych też powodów Sąd Najwyższy uwzględniając kasację obrońcy,
zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w W. uchylił i sprawę Wojciecha B.
przekazał temu Sądowi do ponownego rozpoznania.