Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KK 202/14 Generato dall'IA

Supreme Court quashes fine exceeding 100 daily units in summary procedure under Art. 502 § 1 k.p.k.

Numero d'incarto II KK 202/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's order imposing a fine of 150 daily units, which exceeded the statutory maximum for summary proceedings. The General Prosecutor argued this violated Art. 502 § 1 of the Code of Criminal Procedure, noting the cap is 100 units. Consequently, the Court annulled both the excessive fine and the associated driving ban, remanding the case for a new trial respecting the legal limits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 502 § 1 k.p.k.; Art. 42 § 2 k.k.; In summary proceedings, fines exceeding the statutory maximum of 100 daily units violate the law, necessitating the annulment of the entire penalty package including ancillary bans.

Parole chiave

Generato dall'IA
summary procedure fine cap Art. 502 k.p.k. driving ban reformationis in peius

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 502 § 1 k.p.k.
W toku kolejnego rozpoznania sprawy sąd rozważy możliwość wymierzenia oskarżonemu kary grzywny przy respektowaniu ograniczeń przewidzianych w art. 502 § 1 k.p.k. i rozstrzygnie o środku karnym określonym w art.
Art. 42 § 2 k.k.
Nadto na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek kamy w postaci rocznego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, na poczet którego zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 27 stycznia 2013 r.
Art. 63 § 2 k.p.k.
i zaliczeniu na jego poczet okresu zatrzymania prawa jazdy (art. 63 § 2 k.p.k.), ponieważ sąd może orzec zakaz przewidziany w art.
Art. 413 § 2 k.p.k.
Wprawdzie uchylenie zaskarżonego wyroku co do kary grzywny wytworzyło stan prawomocności horyzontalnej, jednak wyroku w takim kształcie nie można uznać za wyrok skazujący w rozumieniu art. 413 § 2 k.p.k., ponieważ brak mu niezbędnego elementu jakim jest rozstrzygnięcie co do kary.
Art. 443 k.p.k.
pamiętając, że fakt uwzględnienia kasacji wniesionej na korzyść skazanego uruchamia w postępowaniu ponownym pośredni zakaz reformationis in peius określony w art. 443 k.p.k.
art. 42 § 2 k.k
Nadto na podstawie art. 42 § 2 k.k.
art. 63 § 2 k.k
i zaliczeniu na jego poczet okresu zatrzymania prawa jazdy (art. 63 § 2 k.p.k.), ponieważ sąd może orzec zakaz przewidziany w art.
art. 500 k.p.k
Wyrok ten, wydany na posiedzeniu w trybie art. 500 k.p.k., wobec niezłożenia sprzeciwu, uprawomocnił się w dniu 7 maja 2013 r.
art. 502 § 1 k.p.k
Zgodzić się należy ze skarżącym, że Sąd Rejonowy wydając wyrok nakazowy w sposób rażący naruszył dyspozycję art. 502 § 1 k.p.k.
art. 535 § 5 k.p.k
do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się zasadna w stopniu oczywistym, dlatego została rozpoznana na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II KK 202/14 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący)‎SSN Andrzej Ryński (sprawozdawca)‎SSN Jarosław MatrasProtokolant Ewa Oziębła w sprawie R. M.‎skazanego z 178a § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 20 sierpnia 2014 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Ż.‎z dnia 3 kwietnia 2014 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze ( punkt 1-3 ) i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Ż. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Ż. oskarżył R. M. o to, że w dniu 27 stycznia 2013 r. na drodze krajowej nr […] w A. gm. W., pow. Ż., woj. M., prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy m-ki Ford Fusion nr. rej. […] znajdując się w stanie nietrzeźwości kolejno: 0,52 mg/l, 0,48 mg/l i 0,45 mg/l w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k. Sąd Rejonowy w Ż. wyrokiem nakazowym z dnia 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt … 239/13 uznał oskarżonego R. M. za winnego popełnienia zarzuconego mu w akcie oskarżenia czynu, kwalifikując go z art. 178a § 1 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierzył mu grzywnę w wysokości 150 stawek dziennych po 20 złotych każda.

Nadto na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek kamy w postaci rocznego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, na poczet którego zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 27 stycznia 2013 r. (art. 63 § 2 k.k.). Jednocześnie obciążył oskarżonego kosztami sądowymi. Wyrok ten, wydany na posiedzeniu w trybie art. 500 k.p.k., wobec niezłożenia sprzeciwu, uprawomocnił się w dniu 7 maja 2013 r. (k. 47,48).Od powyższego wyroku kasację na korzyść skazanego R. M. w części dotyczącej orzeczenia o karze wywiódł Prokurator Generalny, który na podstawie art. 523 § 1, 526 § 1 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k., zarzucił prawomocnemu wyrokowi nakazowemu rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa procesowego, a mianowicie art. 502 § 1 k.p.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu w postępowaniu nakazowym grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych, w sytuacji gdy przepis ten przewiduje możliwość orzeczenia grzywny w wysokości do 100 stawek dziennych.Powołując się na powyższe wniósł on o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Ż. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się zasadna w stopniu oczywistym, dlatego została rozpoznana na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Zgodzić się należy ze skarżącym, że Sąd Rejonowy wydając wyrok nakazowy w sposób rażący naruszył dyspozycję art. 502 § 1 k.p.k. Przepis ten określa zarówno rodzaj kar jakie może orzec sąd w wyroku nakazowym, jak też ich wysokość, w tym górny pułap grzywny, który wyznacza na poziomie do 100 stawek dziennych albo do 200.000 złotych. Ograniczenia te podyktowane są faktem, iż wskazane w tym przepisie kary orzekane są w postępowaniu nakazowym charakteryzującym się szczególnymi uproszczeniami. Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku nakazowym wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, a więc w wysokości przekraczającej maksymalną dopuszczalną granicę sankcji określoną w art. 502 § 1 k.p.k.

Niezastosowanie się do tego przepisu w zakresie górnej granicy orzeczonej kary grzywny miało istotny wpływ na treść wyroku, ponieważ konsekwencją tego uchybienia było poniesienie przez oskarżonego dolegliwości w zakresie kary, której w postępowaniu nakazowym nie powinien był ponieść. W związku z tym, skoro wadliwość wyroku odnosi się tylko do orzeczenia o karze i tak granice zaskarżenia zakreślił w kasacji Prokurator Generalny, to Sąd Najwyższy związany treścią art. 536 k.p.k. uchylił zaskarżone orzeczenie tylko w tej części.

Wprawdzie uchylenie zaskarżonego wyroku co do kary grzywny wytworzyło stan prawomocności horyzontalnej, jednak wyroku w takim kształcie nie można uznać za wyrok skazujący w rozumieniu art. 413 § 2 k.p.k., ponieważ brak mu niezbędnego elementu jakim jest rozstrzygnięcie co do kary. Konsekwencją takiej sytuacji była konieczność uchylenia tegoż wyroku także co do środka karnego orzeczonego na podstawie art. 42 § 2 k.p.k. i zaliczeniu na jego poczet okresu zatrzymania prawa jazdy (art. 63 § 2 k.p.k.), ponieważ sąd może orzec zakaz przewidziany w art. 42 § 2 k.k., tylko w razie wydania wyroku skazującego osoby uczestniczącej w ruchu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.

W toku kolejnego rozpoznania sprawy sąd rozważy możliwość wymierzenia oskarżonemu kary grzywny przy respektowaniu ograniczeń przewidzianych w art. 502 § 1 k.p.k. i rozstrzygnie o środku karnym określonym w art. 42 § 2 k.k. pamiętając, że fakt uwzględnienia kasacji wniesionej na korzyść skazanego uruchamia w postępowaniu ponownym pośredni zakaz reformationis in peius określony w art. 443 k.p.k.