Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CSK 641/17 Generato dall'IA

Polish Supreme Court dismisses cassation appeal regarding lack of legal advice instructions as not meeting strict admissibility criteria.

Numero d'incarto II CSK 641/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal, refusing to accept it for consideration due to the absence of significant legal issues. The appellant argued that the trial court failed to provide necessary instructions under Article 212 of the Civil Procedure Code because the appellant did not appear at hearings without legal counsel. The court ruled that such a failure does not automatically invalidate proceedings unless the case complexity and the party's lack of legal knowledge justify it, which was not proven here.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 212 § 2 k.p.c.; Art. 379 pkt 5 k.p.c.; The Supreme Court holds that the duty to provide instructions to a party without legal counsel is not absolute but depends on the specific circumstances of the case, including its complexity and the party's demonstrated need for guidance.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility legal advice instructions civil procedure code procedural invalidity lack of legal counsel court duty to instruct appellant's inaction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Twierdzenia skarżącego nie wystarczają do wykazania, by w sprawie doszło do wątpliwości, które mogłyby wyczerpywać przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Art. 212 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy wielokrotnie podejmował i analizował problematykę warunków zastosowania normy zawartej (obecnie) w art. 212 § 2 k.p.c.
Art. 5 k.p.c.
w związku z art. 5 k.p.c., a w razie udzielenia odpowiedzi pozytywnej na powyższe pytanie, czy brak udzielenia takiego pouczenia lub zwrócenia uwagi powoduje pozbawienie strony możliwości obrony swoich praw, a tym samym skutkuje nieważnością postępowania zgodnie z art.
Art. 379 pkt 5 k.p.c.
5 k.p.c., a w razie udzielenia odpowiedzi pozytywnej na powyższe pytanie, czy brak udzielenia takiego pouczenia lub zwrócenia uwagi powoduje pozbawienie strony możliwości obrony swoich praw, a tym samym skutkuje nieważnością postępowania zgodnie z art. 379 pkt 5 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
212 § 1 i 2 k.p.c.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art.
Art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 oraz art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym przez adwokata Ł.C.
§ 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CSK 77/15
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or binding precedent conflict.
III CSK 269/15
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding interest start date for environmental damage compensation under Polish law.
I PR 194/66
wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 19 lipca 1966 r., I PR 194/66, nie publ.; z 9 czerwca 1955 r., II CR 276/75, nie publ.; z dnia 10 maja 2013 r., I CSK 495/12, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z 15 września 2011 r., II CZ 53/11, OSNC-ZD 2012, nr 4, poz.
II CR 276/75
wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 19 lipca 1966 r., I PR 194/66, nie publ.; z 9 czerwca 1955 r., II CR 276/75, nie publ.; z dnia 10 maja 2013 r., I CSK 495/12, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z 15 września 2011 r., II CZ 53/11, OSNC-ZD 2012, nr 4, poz.
I CSK 495/12
Supreme Court dismissed cassation appeal regarding acquisition of easement by prescription due to lack of visible permanent installation.
II CZ 53/11
Supreme Court dismisses appeal for retrial as no statutory grounds for reopening proceedings were proven.
IV CKN 238/00
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2001 r., IV CKN 238/00 nie publ.).Analiza skargi kasacyjnej oraz zaistniałych w sprawie okoliczności nie daje podstaw do stwierdzenia prawdopodobieństwa wystąpienia przyczyny nieważności postępowania w postaci pozbawienia skarżącego możności obrony (art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CSK 641/17 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Karol Weitz w sprawie z powództwa J. P.‎przeciwko P.Dystrybucja Spółce Akcyjnej z siedzibą w L.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł.‎z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt I ACa …/16, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 4050 zł (cztery tysiące pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego;

3. przyznaje adwokatowi Ł. C. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Ł. kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) wraz z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł. z dnia 28 kwietnia 2017 r. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał się na wystąpienie istotnego zagadnienia prawnego wymagającego wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, sprowadzającego się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy w sytuacji, w której nieporadność strony powodowej jest na tyle rażąca, że ujawnia się w każdym piśmie procesowym powoda, a powód nie stawia się na żadnej rozprawie, po stronie Sądu aktualizuje się obowiązek udzielenia stronom niezbędnych pouczeń, a stosownie do okoliczności zwrócenia uwagi na celowość ustanowienia pełnomocnika procesowego zgodnie z art. 212 § 2 k.p.c. w związku z art. 5 k.p.c., a w razie udzielenia odpowiedzi pozytywnej na powyższe pytanie, czy brak udzielenia takiego pouczenia lub zwrócenia uwagi powoduje pozbawienie strony możliwości obrony swoich praw, a tym samym skutkuje nieważnością postępowania zgodnie z art. 379 pkt 5 k.p.c. Skarżący powołał się również na wystąpienie przyczyny nieważności postępowania wynikającej, w jego ocenie, z pozbawienia powoda możności obrony swych praw przez niewystarczające udzielanie powodowi pouczeń, w szczególności zaniechanie pouczenia go o celowości ustanowienia pełnomocnika procesowego przy jednoczesnym pouczaniach pozwanego, który jest przedsiębiorcą.Istotność zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) konkretyzuje się w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw.

Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).

Natomiast potrzeba wykładni przepisów prawa budzących wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury, oznacza sytuację, w której w sprawie występuje kwestia o niejasnym charakterze, będąca źródłem istotnych wątpliwości lub różnic zdań w orzecznictwie, mająca znaczenie dla oceny dochodzonego roszczenia (tak Sąd Najwyższy w postanowieniach: z dnia 26 czerwca 2015 r., III CSK 77/15, nie publ. oraz z dnia 20 listopada 2015 r., III CSK 269/15, nie publ.).

Twierdzenia skarżącego nie wystarczają do wykazania, by w sprawie doszło do wątpliwości, które mogłyby wyczerpywać przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Sąd Najwyższy wielokrotnie podejmował i analizował problematykę warunków zastosowania normy zawartej (obecnie) w art. 212 § 2 k.p.c. Przyjęte jest, że kwestia udzielenia pouczeń w razie uzasadnionej potrzeby nie może abstrahować od okoliczności konkretnej sprawy, natomiast fakt, że strona działa bez zawodowego pełnomocnika procesowego, nie przesądza jeszcze o uzasadnionej potrzebie udzielania jej pouczeń.

Udzielenie pouczenia musi być w danej sytuacji uzasadnione, co zależy od oceny i uznania sądu. Uznaje się, że uzasadniona potrzeba udzielenia pouczeń występuje wtedy, gdy w procesie czynności podejmuje osoba nieporadna lub niedysponująca dostateczną wiedzą w zakresie prawa, za powinnością zwrócenia stronie uwagi na celowość ustanowienia pełnomocnika może z kolei przemawiać wzgląd na stopień skomplikowania sprawy, jak również obserwacja oraz dokonywana ad casum ocena działania podmiotu niepotrafiącego sprecyzować swoich twierdzeń i wniosków (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 19 lipca 1966 r., I PR 194/66, nie publ.; z 9 czerwca 1955 r., II CR 276/75, nie publ.; z dnia 10 maja 2013 r., I CSK 495/12, nie publ.; postanowienie Sądu Najwyższego z 15 września 2011 r., II CZ 53/11, OSNC-ZD 2012, nr 4, poz. 74).W judykaturze przesądzono także, że zarzut uchybienia art. 212 § 2 k.p.c. sprowadzający się do twierdzenia o nieudzieleniu stronie przez przewodniczącego instruktażu procesowego może być usprawiedliwioną przyczyną kasacyjną lub podstawą kasacji tylko zupełnie wyjątkowo, kiedy stopień zawiłości sprawy jest taki, że uzasadnia przekonanie, iż nieudzielenie stronie pomocy prawnej naruszało zasady równości na tyle, że mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2001 r., IV CKN 238/00 nie publ.).Analiza skargi kasacyjnej oraz zaistniałych w sprawie okoliczności nie daje podstaw do stwierdzenia prawdopodobieństwa wystąpienia przyczyny nieważności postępowania w postaci pozbawienia skarżącego możności obrony (art. 379 pkt 5 k.p.c.) jako przyczyny uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania.

W znacznej mierze skarżący sam ograniczył swoje możliwości działania, skoro nie stawiał się na posiedzeniach sądu wyznaczonych na rozprawę, uniemożliwiając tym samym sądowi zastosowanie art. 212 § 1 i 2 k.p.c.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym przez adwokata Ł.C.

Sąd Najwyższy orzekł na podstawie § 4 ust. 1 i 3, § 8 pkt 6 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714). jw