Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CSK 144/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue and factual findings binding the court.

Numero d'incarto II CSK 144/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a company seeking to establish a transmission easement. The appellant argued that the lower court misinterpreted civil code provisions regarding easement scope and procedural rules, but the Supreme Court found no significant legal issues or serious doubts requiring cassation review. The court emphasized that factual findings and expert opinions are binding and cannot be the basis for a cassation appeal, leading to the rejection of the request for retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; A cassation appeal is admissible only if a significant legal issue exists or if factual findings are challenged, as facts are binding on the Supreme Court and cannot serve as grounds for cassation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility transmission easement scope binding factual findings expert opinion review legal issue requirement civil code easements procedural law Poland danneggiamento d'impianti elettrici

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3051 k.c.
Uwzględnienie wniosku wynikało ze spełnienia przesłanek określonych w art. 3051-5 k.c.
Art. 3052 k.c.
3051 w związku z art. 3052 k.c. przez ich błędną wykładnię oraz art.
Art. 382 k.p.c.
Naruszenie przepisów postępowania dotyczy art. 382 w związku z art.
Art. 227 k.p.c.
382 w związku z art. 227, art.
Art. 228 k.p.c.
Art. 230 k.p.c.
228 i art. 230 k.p.c., a także art.
Art. 378 § 1 k.p.c.
230 k.p.c., a także art. 378 § 1 k.p.c. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości, ewentualnie także orzeczenia Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z zasądzeniem kosztów postępowania.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Ustalenia faktyczne i ocena dowodów nie może stanowić podstaw skargi kasacyjnej, a ustalenie faktów wiąże Sąd Najwyższy (art. 3983 § 3 oraz art.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na brak podstaw określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Przepis ten przewiduje możliwość przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w razie wystąpienia przynajmniej jednej z przesłanek:
Art. 3989 § 2 k.p.c.
39813 § 2 k.p.c.).Z tych względów należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzec jak w postanowieniu.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CSK 144/18 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z wniosku ,,E.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P.‎przy uczestnictwie K.A.‎o ustanowienie służebności przesyłu,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 lipca 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w P.‎z dnia 5 września 2017 r., sygn. akt II Ca […]/17, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 września 2017 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił apelację wnioskodawcy ,,E.” Sp. z o.o. w P. od postanowienia Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 9 grudnia 2016 r., którym ustanowiona została na rzecz wnioskodawcy szczegółowo opisana służebność przesyłu linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV wraz z ustaleniem pasów technologicznych umożliwiających korzystanie z tej linii, z zasądzeniem na rzecz uczestnika K.A. wynagrodzenia w wysokości 31 775 złotych. Uwzględnienie wniosku wynikało ze spełnienia przesłanek określonych w art. 3051-5 k.c. Oddalając apelację wnioskodawcy, odnoszącą się do treści służebności przesyłu wskazanej w postanowieniu i domagającej się zmniejszenia należnego wynagrodzenia do kwoty 4866 złotych, Sąd drugiej instancji podzielił ustalenia faktyczne i oceny prawne Sądu Rejonowego.W skardze kasacyjnej wnioskodawca zarzucił Sądowi Okręgowemu naruszenie zaskarżonym postanowieniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 3051 w związku z art. 3052 k.c. przez ich błędną wykładnię oraz art. 154 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami odnośnie do ustalenia terytorialnego zakresu obciążenia nieruchomości służebnością przesyłu.

Naruszenie przepisów postępowania dotyczy art. 382 w związku z art. 227, art. 228 i art. 230 k.p.c., a także art. 378 § 1 k.p.c. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości, ewentualnie także orzeczenia Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z zasądzeniem kosztów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjna nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na brak podstaw określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Przepis ten przewiduje możliwość przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w razie wystąpienia przynajmniej jednej z przesłanek:

1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pełnomocnik skarżącego powołał się na art. 3989 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. i wskazał na potrzebę wykładni art. 3051 w związku z art. 3052 k.c. w zakresie zasad ustalania terytorialnego zakresu obciążeń nieruchomości służebnością przesyłu w związku z posadowieniem i eksploatacją linii elektroenergetycznych (odnosi się to także do innych urządzeń liniowych), co rzutuje na wysokość odpowiedniego wynagrodzenia.Wskazując na potrzebę wykładni powołanych przepisów skarżący pominął utrwalone i znane stanowisko orzecznictwa oraz doktryny odnośnie do tego, jak powinna wyglądać argumentacja mająca na celu przekonać o potrzebie wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądowego w nadzwyczajnym postępowaniu odwoławczym, jakim jest postępowanie wszczęte skargą kasacyjną.

W przypadku rozbieżności w wykładni przepisów należy nie tylko się do tego odwołać, ale na podstawie profesjonalnego, pogłębionego wywodu prawniczego wskazać przez przykłady orzecznictwa i wypowiedzi doktryny, na czym wątpliwości interpretacyjne i rozbieżność wykładni polega. Nie może się to jednak sprowadzać w znacznym stopniu do kwestionowania ustaleń faktycznych i oceny dowodów, w wypadku niniejszej sprawy - oceny opinii biegłych, którzy, podobnie jak to jest w innych sprawach tego samego rodzaju, powołali się lokalne Studium Uwarunkowań Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego.

Różnorodność okoliczności faktycznych w największym stopniu powoduje różne rozstrzygnięcia w odniesieniu do szerokości pasa technologicznego, którego określenie właściwej szerokości rzeczywiście pozostaje poza bezpośrednią regulacją ustawową. Luki tej nie zapełni jednak dokonywanie wykładni przepisów o służebności przesyłu. Wykładnia tych przepisów z punktu widzenia przesłanek ustanowienia służebności i wynagrodzenia za nią ma bardzo bogatą judykaturę i piśmiennictwo, sięgające jeszcze dalekich lat przed wprowadzeniem do kodeksu cywilnego przepisów wprost odnoszących się do służebności przesyłu.

W ostatnim okresie na uwagę zasługują wyjaśniające te kwestie: wyroki Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2014 r., V CSK 398/13, nie publ. i z dnia 7 lipca 2017 r., V CSK 636/16, OSNC 2018, nr 4, poz. 42, a także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2018 r., IV CSK 604/17 wraz z cyt. w nim bogatym orzecznictwem. Nie zostały także spełnione warunki prawne wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej oparte na jej oczywistości. W świetle utrwalonego i powszechnie znanego stanowiska orzecznictwa oraz doktryny, kiedy występuje oczywiste uzasadnienie skargi kasacyjnej i jak się to powinno wykazać, nie jest wystarczające odwołanie się skarżącego tylko do naruszenia art. 378 § 1 k.p.c. przez nierozpoznanie apelacji w całości co do jej wszystkich zarzutów, zwłaszcza że w krótkiej argumentacji ma to związek z ustaleniami faktycznymi.

Ustalenia faktyczne i ocena dowodów nie może stanowić podstaw skargi kasacyjnej, a ustalenie faktów wiąże Sąd Najwyższy (art. 3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c.).Z tych względów należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzec jak w postanowieniu. jw ał