Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CSK 108/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on bank loan termination condition as no legal issue exists.

Numero d'incarto II CSK 108/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the defendant's cassation appeal against the appellate court's judgment in a loan dispute. The defendant argued for the admissibility of a conditional loan termination based on potential legal ambiguities, but the court found these arguments merely substantive rather than creating significant legal doubts. Consequently, the court ruled that the existing precedent regarding conditional termination clauses sufficiently resolved the legal issues, rendering the appeal inadmissible under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may only admit a cassation appeal if it raises a significant legal issue or serious interpretative doubts, and in this case, the established precedent on conditional loan termination clauses resolved the dispute without requiring further clarification.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility conditional loan termination potestative condition significant legal issue Civil Procedure Code bank loan dispute precedent binding force

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Żadne zatem ze wskazanych w skardze kasacyjnej zagadnień prawnych nie wymaga wyjaśnienia.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
art. 3989 § 1 k.p.c
Żadne zatem ze wskazanych w skardze kasacyjnej zagadnień prawnych nie wymaga wyjaśnienia.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
art. 227 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CSK 108/20 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa [...] Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.‎przeciwko E.A.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 czerwca 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...]‎z dnia 11 października 2019 r., sygn. akt I ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego;

3. przyznaje radcy prawnemu Z.S. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych powiększoną o 23% podatku VAT od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w [...] tytułem wynagrodzenia za udzielenie pozwanej z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwana wniosła skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała cztery jakoby występujące na jej tle istotne zagadnienia prawne.

Trzy z nich a priori nie stanowią skutecznego uzasadnienia tego rodzaju wniosku zawartego w skardze kasacyjnej, gdyż są raczej podstawami kasacyjnymi: zarzut niewłaściwego stosowania art. 75c pr. bank., interpretacja zachowania terminu 14 dni na złożenie wniosku o restrukturyzację (czy termin został zachowany), kwestia zachowania procedury z art. 75c a art. 227 k.p.c. Wywód w tym zakresie nie wskazuje na rozbieżność w orzecznictwie o charakterze poważnym, pogłębionym. Jedyne zatem realne zagadnienie prawne, to pytanie o dopuszczalność warunkowego wypowiedzenia umowy kredytowej, i to przy założeniu, że jest to warunek potestatywny (chodzi o decyzję podjętą przez samego dłużnika).

Zgodzić się trzeba ze skarżącym, że potencjalnie kwestia ta rzeczywiście budzi wątpliwości, została ona już jednak wyjaśniona w orzecznictwie Sąd Najwyższy i to w kierunku przyjętym w tej sprawie przez Sąd II instancji. W postanowieniu SN (7) z dnia 22 marca 2013 r., III CZP 85/12 (OSNC 2013, nr 11, poz. 132) generalnie dopuszczono warunek potestatywny. W wyroku SN z dnia 8 września 2016 r., II CSK 750/15 (Mon.PrBank. 2017, nr 11, s.

58) generalnie dopuszczono warunkowe wypowiedzenie umowy kredytowej, zastrzegając potrzebę jego kontroli w kontekście konkretnej umowy („Przyjmowana co do zasady możliwość złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o kredyt pod warunkiem niezapłacenia zadłużenia wymaga rozważenia, czy powinna mieć zastosowanie w kontekście postanowień konkretnej umowy.”). „Nie została wyłączona dopuszczalność zastrzeżenia warunku także w jednostronnej czynności prawnej obejmującej wypowiedzenie umowy. Zaakceptowane zostało stanowisko, że warunkiem może być także spełnienie świadczenia, ponieważ zapłata nie zawsze jest zdarzeniem całkowicie uzależnionym od dłużnika (wyroki z dnia 6 września 2007 r., IV CSK 118/07, OSP 2008, nr 12, poz. 125 i z dnia 17 marca 2011 r., IV CSK 358/10).”.

Dodać przy tym trzeba, że konstrukcja warunkowego wypowiedzenia umowy kredytowej wydaje się wybitnie prokonsumencka, ponieważ daje klientowi „ostatnią szansę” na zachowanie wiążącej strony umowy. Żadne zatem ze wskazanych w skardze kasacyjnej zagadnień prawnych nie wymaga wyjaśnienia.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. aj