Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DE FR IT EN
Analizza in Legislator
I KZ 34/22 Generato dall'IA

Appeal dismissed; client's counsel's delay not independent of client, so time limit cannot be restored under CPLA.

Numero d'incarto I KZ 34/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal against the appellate court's refusal to restore the deadline for submitting a request for a written judgment. The client and their appointed counsel failed to file the request within the statutory period, an error attributable to the client rather than an independent factor. Consequently, the court held that the time limit could not be extended because the delay was not caused by circumstances independent of the client.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 126 § 1 k.p.k.; Art. 8 ust. 4 ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń; The failure of a party's counsel to meet a procedural deadline does not constitute an independent circumstance preventing its restoration if the delay was caused by the party's own failure to instruct the counsel.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural deadline restoration counsel's authority independent circumstances civil proceedings time limit extension restituzione del termine scaduto rinvio del dibattimento proroga tardiva del termine

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 437 § 1 i 2 k.p.k.
art. 126 § 1 k.p.k.
Pomijając już charakter roszczenia i istotę przedmiotu postępowania w tej sprawie, na gruncie art. 126 § 1 k.p.k.
art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, Dz.
art. 126 § 1 k.p.k
Pomijając już charakter roszczenia i istotę przedmiotu postępowania w tej sprawie, na gruncie art. 126 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II KZ 22/96
postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 19 czerwca 1996 r., II KZ 22/96, 28 maja 1997 r., V KZ 45/97, 5 listopada 1999 r., II KZ 98/99, 17 stycznia 2003 r., IV KZ 53/02, 26 października 2005 r., III KZ 47/05, 14 grudnia 2006 r., III KZ 74/06, 10 września 2008 r., III KZ 86/08, 20 maja 2010 r., V KZ 18/10, zob.
V KZ 45/97
postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 19 czerwca 1996 r., II KZ 22/96, 28 maja 1997 r., V KZ 45/97, 5 listopada 1999 r., II KZ 98/99, 17 stycznia 2003 r., IV KZ 53/02, 26 października 2005 r., III KZ 47/05, 14 grudnia 2006 r., III KZ 74/06, 10 września 2008 r., III KZ 86/08, 20 maja 2010 r., V KZ 18/10, zob.
II KZ 98/99
postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 19 czerwca 1996 r., II KZ 22/96, 28 maja 1997 r., V KZ 45/97, 5 listopada 1999 r., II KZ 98/99, 17 stycznia 2003 r., IV KZ 53/02, 26 października 2005 r., III KZ 47/05, 14 grudnia 2006 r., III KZ 74/06, 10 września 2008 r., III KZ 86/08, 20 maja 2010 r., V KZ 18/10, zob.
IV KZ 53/02
postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 19 czerwca 1996 r., II KZ 22/96, 28 maja 1997 r., V KZ 45/97, 5 listopada 1999 r., II KZ 98/99, 17 stycznia 2003 r., IV KZ 53/02, 26 października 2005 r., III KZ 47/05, 14 grudnia 2006 r., III KZ 74/06, 10 września 2008 r., III KZ 86/08, 20 maja 2010 r., V KZ 18/10, zob.
III KZ 47/05
postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 19 czerwca 1996 r., II KZ 22/96, 28 maja 1997 r., V KZ 45/97, 5 listopada 1999 r., II KZ 98/99, 17 stycznia 2003 r., IV KZ 53/02, 26 października 2005 r., III KZ 47/05, 14 grudnia 2006 r., III KZ 74/06, 10 września 2008 r., III KZ 86/08, 20 maja 2010 r., V KZ 18/10, zob.
III KZ 74/06
postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 19 czerwca 1996 r., II KZ 22/96, 28 maja 1997 r., V KZ 45/97, 5 listopada 1999 r., II KZ 98/99, 17 stycznia 2003 r., IV KZ 53/02, 26 października 2005 r., III KZ 47/05, 14 grudnia 2006 r., III KZ 74/06, 10 września 2008 r., III KZ 86/08, 20 maja 2010 r., V KZ 18/10, zob.
III KZ 86/08
postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 19 czerwca 1996 r., II KZ 22/96, 28 maja 1997 r., V KZ 45/97, 5 listopada 1999 r., II KZ 98/99, 17 stycznia 2003 r., IV KZ 53/02, 26 października 2005 r., III KZ 47/05, 14 grudnia 2006 r., III KZ 74/06, 10 września 2008 r., III KZ 86/08, 20 maja 2010 r., V KZ 18/10, zob.
V KZ 18/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 19 czerwca 1996 r., II KZ 22/96, 28 maja 1997 r., V KZ 45/97, 5 listopada 1999 r., II KZ 98/99, 17 stycznia 2003 r., IV KZ 53/02, 26 października 2005 r., III KZ 47/05, 14 grudnia 2006 r., III KZ 74/06, 10 września 2008 r., III KZ 86/08, 20 maja 2010 r., V KZ 18/10, zob.
Generato dall'IA
VIII Pa 62/21
Appeal dismissed for late filing; plaintiff failed to prove force majeure despite hospitalization claims.
III KZ 67/19
Supreme Court dismisses appeal against denial of written judgment reasoning due to missed 7-day statutory deadline.
VI Ca 431/22
Court dismisses late appeal and restoration request due to failure to meet statutory time limits. The prisoner's hospital isolation ended before the one-week deadline for requesting time restoration expired. Consequently, the appeal is rejected as untimely under civil procedure law.
IV Cz 346/13
Postanowieniem z dnia 19.02.2013r.
III AUz 61/15
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015 r.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I KZ 34/22 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski w sprawie D. S. (D. S.) o odszkodowanie i zadośćuczynienie po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 maja 2022 r., zażalenia pełnomocnika wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 24 marca 2022 r., II AKa […] (II Zaż […]) o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 grudnia 2021 r., II AKa […]na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w […], postanowieniem z dnia 24 marca 2022 r., II AKa […] (II Zaż […]), odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 grudnia 2021 r., II AKa […].Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł pełnomocnik wnioskodawcy, zarzucając orzeczeniu naruszenie art. 126 § 1 k.p.k. i wnosząc o zmianę zaskarżonego i przywrócenie terminu, a alternatywnie – o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu w […] do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniesione zażalenie jest bezzasadne i nie mogło stanowić podstawy do uchylenia czy zmiany zaskarżonego orzeczenia. Sąd Apelacyjny w […] słusznie wskazał, że okoliczność wskazana we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia związana z brakiem terminowego działania ustanowionego przez wnioskodawcę z wyboru pełnomocnika nie stanowi przeszkody w niedotrzymaniu terminu zawitego od strony niezależnej, jak tego wymaga art. 126 § 1 k.p.k.

Postępowanie, które w tej sprawie się toczyło nie było postępowaniem karnym, choć było prowadzone przed Sądami orzekającymi w wydziałach karnych i stosowano w tym postępowaniu, acz jedynie odpowiednio, przepisy Kodeksu postępowania karnego (zob. art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, Dz. U. z 2021 r., poz. 1693). W postępowaniu tym nie występuje więc oskarżony, a jedynie wnioskodawca. Jego reprezentantem, jeżeli zostanie ustanowiony, jest natomiast pełnomocnik, a nie obrońca. Ta ostatnia okoliczność ma rozstrzygające znaczenie dla wydania orzeczenia w tej sprawie.

Pomijając już charakter roszczenia i istotę przedmiotu postępowania w tej sprawie, na gruncie art. 126 § 1 k.p.k. – nawet gdyby był stosowany wprost, jak w postępowaniu karnym, czego zdaje się oczekiwać skarżący – przyjmuje się, że o ile zaniechanie obrońcy i niedotrzymanie terminu jest przyczyną uchybienia od oskarżonego niezależną, o tyle w wypadku takiego uchybienia pełnomocnika innej strony niedotrzymanie przez nią terminu takiego charakteru już nie ma. Z uwagi na to, że pełnomocnik nie jest ograniczony co do kierunku czynności podejmowanych w imieniu swojego mocodawcy każda czynność, nawet niekorzystna dla reprezentowanego, podjęta w granicach umocowania, wywołuje skutki mocodawcy, w tym również niekorzystne, nawet jeżeli on sam nie ponosi żadnej winy (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dni: 19 czerwca 1996 r., II KZ 22/96, 28 maja 1997 r., V KZ 45/97, 5 listopada 1999 r., II KZ 98/99, 17 stycznia 2003 r., IV KZ 53/02, 26 października 2005 r., III KZ 47/05, 14 grudnia 2006 r., III KZ 74/06, 10 września 2008 r., III KZ 86/08, 20 maja 2010 r., V KZ 18/10, zob. także przykładowo M.

Kurowski (w:) D. Świecki (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, LEX/el. 2022, teza 7 do art. 126). W niniejszej sprawie, skoro do uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku doszło z powodu tego, że wniosku takiego terminowo nie złożył zarówno wnioskodawca, jak i ustanowiony przez niego pełnomocnik, to niedotrzymanie terminu nie nastąpiło z powodu od wnioskodawcy niezależnego. W takiej sytuacji niemożliwe było przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji. a.s.