Supreme Court dismisses request to retry a retrial order, ruling retrial proceedings cannot be retried.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's request to retry the appellate court's order denying a retrial. The defendant argued that the original trial suffered from an improper court composition, but the appellate court had already rejected this ground. The court ruled that retrial provisions apply only to final judgments on criminal liability, not to procedural orders denying retrials, which merely address the existence of grounds for retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 540 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: The institution of retrial applies only to final judgments on criminal liability and cannot be invoked against a final order denying retrial grounds, as such orders do not determine criminal responsibility.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt I KO 10/21 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka (przewodniczący)SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca)SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie K. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 marca 2021 r. kwestii wznowienia z urzędu (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.) postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 15 lipca 2020 r., sygn. akt II Ako (...) stwierdzającym brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w O. z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt VII Ka (...) utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w M. VI Zamiejscowy Wydział Karny z/s w B. z dnia 19 sierpnia 2013 r., sygn. akt VI W (...), na podstawie art. 540 k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.p.w. a contrario p o s t a n o w i ł stwierdzić niedopuszczalność wznowienia postępowania o wznowienie.
UZASADNIENIE
Ukarany w sprawie o wykroczenie wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w O. z dnia 8 września 2014 r., sygn. VII Ka (...), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w M. VI Zamiejscowy Wydział Karny z/s w B. z dnia 19 sierpnia 2013 r., sygn. VI W (...) – z uwagi na zaistnienie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym bezwzględnej przyczyny odwoławczej, tj. nienależytej obsady sądu (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.p.w.).
Wniosek, zgodnie z właściwością, przesłany został do Sądu Apelacyjnego, który postanowieniem z dnia 15 lipca 2020 r., sygn. II AKo (...) na podstawie art. 544 k.p.k. w zw. z art. 113 k.p.w. stwierdził brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego wyżej opisanym prawomocnym wyrokiem. Niepogodzony z tym rozstrzygnięciem skazany wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 15 lipca 2020 r., sygn. II AKo (...), ponownie dopatrując się bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci nienależytej obsady Sądu procedującego w przedmiocie wznowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Z uwagi na treść przepisu art. 540 k.p.k. (stosowanego w postępowaniu o wykroczenia z mocy odesłania z art. 113 § 1 k.p.w.), wznowienie dotyczy „postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem”.
Wszelkie zatem podstawy wznowieniowe, w tym i określone w art. 542 § 3 k.p.k. (wznowienie z urzędu), dotyczą tylko takiego postępowania. Przepisy o wznowieniu, zarówno w procedurze karnej, jak i wykroczeniowej, zamieszczone zostały w ramach norm o nadzwyczajnych środkach zaskarżenia (rozdział 56 Kodeksu postępowania karnego i rozdział 19 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia), po uprzedniej regulacji całego postępowania sądowego, w tym w trybach szczególnych. Owo postępowanie sądowe, wcześniej w obu kodeksach uregulowane, to postępowanie obejmujące przedmiot procesu, a więc odnośnie do odpowiedzialności prawnej określonej osoby (oskarżonego, obwinionego), w tym i dopuszczalności procedowania w tej materii (zob. postanowienie SN z 20.05.2010 r., V KO 47/10, OSNKW 2010, nr 8, poz. 73).Uwzględniając ustawowo określone podstawy wznowienia postępowania, stwierdzić należało, że przedmiotem wznowienia mogą być te prawomocnie zakończone postępowania sądowe, w których rozstrzygnięto o odpowiedzialności wykroczeniowej oskarżonego (o przedmiocie procesu o wykroczenie).
Instytucji wznowienia postępowania, przewidzianej w rozdziale 56 Kodeksu postępowania karnego i rozdziale 19 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, nie można zaś odnosić do prawomocnie zakończonego postępowania o wznowienie. W przypadku tego ostatniego, jego przedmiotem nie jest bowiem odpowiedzialność prawna ani inna kwestia uboczna związana z postępowaniem odnośnie do tej odpowiedzialności, lecz problem istnienia podstaw do samego wznowienia procesu, w sytuacji gdy zagadnienie odpowiedzialności skazanego zostało już rozstrzygnięte prawomocnym orzeczeniem sądu (zob. postanowienie SN z 21.10.1997 r., II KZ 139/07, OSNKW 1998, z. 1, poz. 10).Podsumowując, nie jest zatem możliwe wznowienie, zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu, samego postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym orzeczeniem sądu o oddaleniu wniosku strony lub o braku podstaw do wznowienia z urzędu (zob. postanowienia SN: z 20.05.2010 r., V KO 47/10, OSNKW 2010, nr 8, poz. 73; z 8.02.2011 r, III KO 99/10; z 9.07.2013 r., II KO 17/13).Tylko na marginesie należało ukaranemu wskazać, że zgodnie z treścią art. 113 § 3 k.p.w. w kwestii wznowienia postępowania w sprawie o wykroczenie zakończonej orzeczeniem sądu okręgowego, orzeka jednoosobowo sąd apelacyjny.
Tak więc skład Sądu Apelacyjnego w (...), który badał wystąpienie podstaw do wznowienia z urzędu postępowania, w którym ukarano K. K. za popełnione wykroczenie, odpowiadał wskazanemu przepisowi prawa.Z tych względów orzeczono jak na wstępie.