Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I KK 103/19 Generato dall'IA

Supreme Court quashes mixed penalty for missing execution details under Art. 37b Criminal Code.

Numero d'incarto I KK 103/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the District Court's mixed penalty decision regarding the execution method of the restriction of liberty. The prosecution argued that the lower court failed to specify the type and duration of the mandatory unpaid work required under Article 37b of the Criminal Code. The court ruled that such omissions constitute a gross procedural violation because the penalty cannot be executed without these details.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37b k.k.; Art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k.: A mixed penalty imposing restriction of liberty requires the court to specify the exact type and manner of execution; failure to do so constitutes a gross procedural violation rendering the judgment unexecutable.

Parole chiave

Generato dall'IA
mixed penalty execution restriction of liberty gross procedural violation unpaid work obligation Criminal Code Art. 37b procedural law violation quashing of judgment recupero della capacità lavorativa

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37b k.k.
akt VII Ka (…), zaskarżony wyrok zmienił w punkcie I w ten sposób, że przy zastosowaniu art. 37b k.k. orzekł wobec oskarżonego karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę roku ograniczenia wolności.
Art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k.
art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k., polegające na wymierzeniu wobec oskarżonego A.
Art. 34 § 1 k.k.
Wymiar kary ograniczenia wolności następuje według zasad określonych w art. 34 § 1 k.k., jednakże Sąd orzekając taką karę powinien wskazać nie tylko, jak w przedmiotowej sprawie, okres jej trwania, ale także określić sposób jej wykonywania.
Art. 34 § 1a pkt 1 k.k.
z art. 34 § 1a pkt 1 k.k. i art.
Art. 35 § 1 k.k.
i art. 35 § 1 k.k., oczywistej omyłki w tym wyroku w ten sposób, że:1.po słowach „art.
Art. 105 § 1, 2 i 3 k.p.k.
wydał postanowienie o sprostowaniu, na podstawie art. 105 § 1, 2 i 3 k.p.k. w zw.
art. 535 § 5 k.p.k
akt I KK 103/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jacek Błaszczyk‎SSN Marek PietruszyńskiProtokolant Anna Kuras po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 13 § 1 k.k
skazanego z art. 13 § 1 k.k.
art. 279 § 1 k.k
art. 288 § 1 k.k
w zb z art. 288 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I KK 103/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jacek Błaszczyk‎SSN Marek PietruszyńskiProtokolant Anna Kuras po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 16 marca 2020 r. w sprawie A. K. skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 8 stycznia 2019 r., sygn. akt VII Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w L. , z dnia 19 września 2018 r., sygn. akt II K (…) uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w O. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w L. z dnia 19 września 2018 r., sygn. akt II K (…), A. K. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zb z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzono mu na mocy art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. karę roku pozbawienia wolności (pkt I);Sąd Okręgowy w O., po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, wyrokiem z dnia 8 stycznia 2019 r., sygn. akt VII Ka (…), zaskarżony wyrok zmienił w punkcie I w ten sposób, że przy zastosowaniu art. 37b k.k. orzekł wobec oskarżonego karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę roku ograniczenia wolności.

W dniu 8 stycznia 2019 r., Sąd Okręgowy w O. wydał postanowienie o sprostowaniu, na podstawie art. 105 § 1, 2 i 3 k.p.k. w zw. z art. 34 § 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k., oczywistej omyłki w tym wyroku w ten sposób, że:1.po słowach „art. 37b k.k.” dodał „art. 34 § 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k.”; 2.po słowach „roku ograniczenia wolności” wpisał słowa „polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym”.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego, na niekorzyść A.

K. , wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok w zakresie orzeczenia o karze, zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego, tj. art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k., polegające na wymierzeniu wobec oskarżonego A. K. , w ramach kary mieszanej, przy zastosowaniu art. 37b k.k., kary ograniczenia wolności w wymiarze roku bez określenia jej postaci, jak również bez określenia sposobu i czasu wykonywania obowiązku nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, w następstwie czego doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa karnego materialnego, tj. art. 34 § la pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k. w zw. z art. 37b k.k. skutkującego niemożnością wykonania wyroku”.Podnosząc taki zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w O. w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja Prokuratora Generalnego wniesiona na niekorzyść A.

K. , jako zasadna w stopniu oczywistym, podlegała rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron zgodnie z art. 535 § 5 k.p.k. Zgodzić się należy ze skarżącym, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia wskazanego w kasacji przepisu prawa procesowego. Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że na mocy art. 37b k.k. wymierzył jednocześnie dwie odrębne kary, tj. karę pozbawienia wolności oraz karę ograniczenia wolności, które winny być wykonywane kolejno. O ile w wyroku został określony wymiar kary pozbawienia wolności oraz ograniczenia wolności, o tyle brak jest wskazania zasad wykonywania tej drugiej z orzeczonych kar.

Wymiar kary ograniczenia wolności następuje według zasad określonych w art. 34 § 1 k.k., jednakże Sąd orzekając taką karę powinien wskazać nie tylko, jak w przedmiotowej sprawie, okres jej trwania, ale także określić sposób jej wykonywania. Stosownie bowiem do obecnie obowiązujących przepisów, kara ograniczenia wolności przewidziana jest w dwóch wariantach i może polegać na:1.obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, która jest wykonywana w wymiarze od 20 do 40 godzin w stosunku miesięcznym (art. 34 §1a pkt 1 i art. 35 § 1 k.k.), lub2.potrąceniu od 10 % do 25 % wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym, które może być orzeczone jedynie wobec osoby zatrudnionej (art. 34 § 1a pkt 4 i art. 35 § 2 k.k.).Brak wskazania w wyroku skazującym wariantu, w którym została orzeczona kara ograniczenia wolności oraz zasad jej wykonywania, rażąco narusza art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k. i powoduje, że wyrok taki nie może zostać wykonany, co skutkować musiało uchyleniem wyroku Sądu Okręgowego w O. w zaskarżonej części i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Słusznie zauważa bowiem w kasacji skarżący, że braku tego w żadnym razie nie uzupełniło wydane przez Sąd odwoławczy następczo postanowienie z dnia 8 stycznia 2019 r. w trybie sprostowania omyłki pisarskiej. Oczywistym jest bowiem, że nie jest możliwe sprostowanie w trybie art. 105 k.p.k. materialnej podstawy orzeczenia, w tym także orzeczenia co do kary, albowiem wyrok w tym zakresie może być weryfikowany jedynie w drodze kontroli instancyjnej. Dokonanie natomiast sprostowania w tym trybie merytorycznych elementów wyroku jest czynnością nieskuteczną i nie pociąga za sobą skutków prawnych (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 21 sierpnia 2012 r., sygn.

III KK 251/12, LEX nr 1227514; z dnia 11 kwietnia 2013 r., V KK 19/13, LEX nr 1298128; z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. III KK 79/15, OSNKW 2015, z. 10, poz. 87). Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku.