Supreme Court dismisses cassation appeal due to lack of specific power of attorney for Supreme Court proceedings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal because the power of attorney granted to the lawyer did not explicitly cover Supreme Court proceedings. The court held that a power of attorney issued for lower court instances does not automatically extend to the Supreme Court, which initiates a separate procedural case. Consequently, the appellant failed to meet the procedural requirement for proper representation at the Supreme Court level.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 91 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c.; A power of attorney granted for proceedings before ordinary courts does not by law include the authority to file a cassation appeal or participate in Supreme Court proceedings, requiring a separate or expanded mandate.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt I CZ 108/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Marta RomańskaSSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa P. S.A. w Ł.przeciwko Z. S.o wydanie rzeczy,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 grudnia 2018 r.,zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 14 sierpnia 2018 r., sygn. akt VII AGa (…), oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2018 r. Sąd drugiej instancji – Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę kasacyjną pozwanego Z. S. od wyroku tego Sądu z dnia 13 marca 2018 r. oddalającego apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 czerwca 2016 r. nakazującego pozwanemu wydanie ruchomości. Sąd stwierdził, że skarga kasacyjna została wniesiona przez kwalifikowanego pełnomocnika procesowego, który - mimo wezwania - nie przedłożył pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu pozwanego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.Postanowienie Sądu Apelacyjnego zaskarżył zażaleniem pozwany, zarzucając naruszenie art. 3984 § 1 w związku z art. 3986 k.p.c. oraz art. 65 § 1 i art. 60 k.c. Na tej postawie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem, pełnomocnictwo procesowe do konkretnej sprawy nie obejmuje ex lege umocowania do wniesienia skargi kasacyjnej i udziału w postępowaniu kasacyjnym (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego (zasada prawna) z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07, OSNC 2008, nr 11, poz. 122).
Wniesienie skargi kasacyjnej, jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, inicjuje bowiem odrębną sprawę w technicznoprocesowym znaczeniu, a zarazem wniesienie tej skargi – w przeciwieństwie do wniesienia skargi o wznowienie postępowania – nie zostało wyszczególnione w art. 91 k.p.c. wśród czynności objętych z mocy prawa zakresem przedmiotowym pełnomocnictwa procesowego.W konsekwencji, w sytuacji, w której pełnomocnik zostaje ustanowiony w konkretnej sprawie toczącej się przed sądem powszechnym, rozciągnięcie przysługującego mu umocowania na wniesienie skargi kasacyjnej i reprezentację przed Sądem Najwyższym wymaga udzielenia odrębnego pełnomocnictwa procesowego, względnie takiego rozszerzenia treści pełnomocnictwa w zestawieniu z zakresem wynikającym z art. 91 k.p.c., aby wynikało z niego także umocowanie do działania przed Sądem Najwyższym w postępowaniu kasacyjnym.Skarżący udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania przed Sądem Okręgowym, w sprawie o oznaczonej sygnaturze akt, a także w postępowaniu odwoławczym i egzekucyjnym „w niniejszej sprawie”.
Jakkolwiek zgodzić się trzeba, że ocena zakresu pełnomocnictwa procesowego sytuuje się każdorazowo w płaszczyźnie wykładni oświadczenia mocodawcy, która powinna uwzględniać cały kontekst językowy składający się na jego treść (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2018 r., I CZ 30/18, niepubl.), podzielić należało stanowisko Sądu Apelacyjnego, że taka treść pełnomocnictwa nie pozwalała przyjąć, iż zakresem umocowania jest objęte wniesienie skargi kasacyjnej i reprezentacja w postępowaniu wszczętym tą skargą.
Skarga kasacyjna nie jest, co oczywiste, środkiem odwoławczym, a postępowanie kasacyjne nie jest postępowaniem odwoławczym. Zważywszy, że pełnomocnictwo zostało udzielone w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, do sprawy toczącej się pod oznaczoną sygnaturą akt, objęcie nim postępowania odwoławczego mogło być rozumiane jedynie jako umocowanie do składania środków odwoławczych od orzeczeń zapadających w tej sprawie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2017 r., IV CZ 121/16, niepubl.). W pozostałym zakresie pełnomocnictwo nie zawierało sformułowań, które mogłyby uzasadniać założenie, że objęte nim jest również postępowanie przed Sądem Najwyższym w odrębnej sprawie wszczętej złożeniem skargi kasacyjnej.Oceny tej nie mogło zmienić zawarte w motywach zażalenia spostrzeżenie, że „w potocznym rozumieniu” wniesienie nadzwyczajnego środka zaskarżenia jest traktowane jako „odwołanie” od niekorzystnego wyroku.
Sporządzenie skargi kasacyjnej i reprezentacja przed Sądem Najwyższym wymaga profesjonalnych umiejętności prawniczych, których gwarancją ma być obowiązkowe zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych (art. 871 k.p.c.). W konsekwencji rzeczą kwalifikowanego pełnomocnika procesowego jest zapewnienie, aby pełnomocnictwo było udzielone w taki sposób i przy użyciu takich sformułowań właściwych językowi prawniczemu, które wykluczą wątpliwości co do tego, że umocowaniem jest objęte także postępowanie wszczęte wniesieniem skargi kasacyjnej.Na marginesie należało dostrzec, że w okolicznościach sprawy pełnomocnik procesowy skarżącego miał możliwość naprawienia uchybienia wynikającego z braku właściwego umocowania w odpowiedzi na wezwanie Sądu Apelacyjnego, okazja ta nie została jednak przezeń należycie wykorzystana.Z tych względów, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., Sądu Najwyższy orzekł, jak w sentencji.aj