Supreme Court dismisses cassation appeal as clearly unfounded due to lack of obvious legal error.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by the insurance company against the lower court's dismissal of the plaintiff's claim. The appellant argued that the second-instance court failed to address all arguments and violated procedural rules regarding reasoning and evidence assessment. The court determined that these alleged errors were not obvious enough to warrant cassation review, as the lower court's decision remained legally sound and factually grounded.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if its merit is obvious prima facie, requiring no deep legal analysis, and limited to elementary legal errors such as applying obviously contradictory or repealed provisions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
I CSK 5766/22 POSTANOWIENIE 28 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Krajewski na posiedzeniu niejawnym 28 grudnia 2023 r. w Warszawiew sprawie z powództwa M.W.przeciwko U. spółce akcyjnej w W.o zapłatę,na skutek skargi kasacyjnej U. spółki akcyjnej w W.od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicachz 14 czerwca 2022 r., III Ca 401/21, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od U. spółki akcyjnej w W. na rzecz M.W. 2700 złotych zwrotu kosztów postępowania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 14 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił apelację pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Sosnowcu z 14 grudnia 2020 r., którym zasądzono na rzecz powoda 70 000 zł wobec stwierdzenia nieważności zawartej między stronami umowy ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym.Skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygnięcie wniosła pozwana, powołując się we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania na przesłankę przewidzianą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wniósł m.in. o odmowę jej przyjęcia do rozpoznania i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W zamyśle ustawodawcy skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności w postaci zapewnienia jednolitej wykładni i stosowania prawa.Wymieniona w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania zachodzi wtedy, gdy zasadność zarzutów podniesionych w skardze jest możliwa do zauważenia prima facie, bez głębszej analizy prawnej.
Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego o charakterze elementarnym, polegających w szczególności na oparciu rozstrzygnięcia na wykładni przepisu oczywiście sprzecznej z jednolitą i ugruntowaną jego wykładnią przyjmowaną w orzecznictwie i nauce prawa, na zastosowaniu przepisu, który już nie obowiązywał, względnie na oczywiście błędnym zastosowaniu określonego przepisu w ustalonym stanie faktycznym. Do wykazania oczywistej zasadności skargi powinno wystarczyć jedno konkretne twierdzenie, jedna stanowcza, przekonująca od razu teza, wskazująca racje podważające rozstrzygnięcie poddane krytyce i zaskarżeniu (zob. postanowienie SN z 17 grudnia 2019 r., IV CSK 307/19).Wskazanych wymagań nie spełnia skarga złożona w niniejszej sprawie.
W szczególności nie jest uprawniona teza o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej w związku z tym, że Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie odniósł się szczegółowo do wszystkich zarzutów apelacji. Naruszenie przez sąd drugiej instancji zasad sporządzania uzasadnienia orzeczenia (aktualnie uregulowanych w art. 3271 k.p.c. oraz art. 387 § 21 k.p.c.) jedynie wyjątkowo może stanowić usprawiedliwioną podstawę kasacyjną, co ma miejsce, gdy wskutek uchybienia wymaganiom stawianym uzasadnieniu zaskarżone orzeczenie nie poddaje się kontroli kasacyjnej (tak np. postanowienia SN z 16 listopada 2022 r., I CSK 2887/22, i z 24 maja 2022 r., I CSK 1434/22).
Analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wskazuje na istnienie uchybień konstrukcyjnych, które uniemożliwiają jednoznaczne określenie podstawy faktycznej sprawy i stanowiska prawnego przyjętego w sprawie przez Sąd Okręgowy. W związku z tym nie ma podstaw dla przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powołaniem się na oczywistość naruszeń art. 387 § 21 k.p.c.Za oczywistą zasadności skargi kasacyjnej nie przemawia także powołanie się przez skarżącą na naruszenie przez Sąd Okręgowy art. 382 k.p.c. W tym względzie twierdzenia strony skarżącej sprowadzają się bowiem do – niedopuszczalnej ze względu na art. 3983 § 3 k.p.c. – polemiki z ustaleniami faktycznymi przyjętymi przez Sąd drugiej instancji oraz dokonaną przez tenże Sąd oceną dowodów.
Mając na względzie powyższe argumenty, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). W przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1, 3 i 4 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 2 pkt 6 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. (E.M.)[ms]