Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I CSK 1980/24 Generato dall'IA

Cassation appeal dismissed; failure to prove settlement agreement prevented denial of defense rights under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto I CSK 1980/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the bank's cassation appeal against a lower court judgment ordering payment. The bank argued that the plaintiff's failure to withdraw the lawsuit after a proposed settlement deprived it of its right to defend, violating procedural fairness. The court rejected this claim because the plaintiff did not substantiate the existence or terms of the alleged settlement agreement, which is a contractual agreement rather than a procedural bar.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 379 pkt 5 k.p.c.; Art. 917 k.c.; The inability to defend rights under Art. 379(5) of the Civil Procedure Code requires a court error depriving a party of action against their will, which was not established here as the plaintiff failed to prove the existence of a settlement agreement.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal right to defense settlement agreement procedural fairness civil procedure code diritto bancario risoluzione delle banche caso di garanzia bancaria

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 379 pkt 5 k.p.c.
Zdaniem pozwanego brak odroczenia rozprawy i brak zobowiązania stron skutkował pozbawieniem go możności obrony swoich praw, a zatem prowadził do nieważności postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Pozbawienie strony możności obrony swych praw w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c.
Art. 917 k.c.
Należy wskazać, że ugoda (art. 917 k.c.) jest typem umowy o charakterze ustalającym.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 379 pkt 5 k.p.c
Zdaniem pozwanego brak odroczenia rozprawy i brak zobowiązania stron skutkował pozbawieniem go możności obrony swoich praw, a zatem prowadził do nieważności postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Pozbawienie strony możności obrony swych praw w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c.
art. 917 k.c
Należy wskazać, że ugoda (art. 917 k.c.) jest typem umowy o charakterze ustalającym.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

I CSK 1980/24 POSTANOWIENIE 20 września 2024 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki na posiedzeniu niejawnym 20 września 2024 r. w Warszawie‎w sprawie z powództwa A. K. i Ż. K.‎przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. ‎o zapłatę i ustalenie,‎na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. ‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku‎z 17 listopada 2023 r., V ACa 1521/23, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Pozwany Bank S.A. z siedzibą w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 17 listopada 2023 r., wydanego w sprawie z powództwa A. K. i Ż. K. o zapłatę i ustalenie. Jako przyczynę uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania pozwany wskazał rozpoznanie przez Sąd Apelacyjny sprawy i wydanie wyroku, pomimo poinformowania sądu na rozprawie apelacyjnej przez pełnomocnika pozwanej o zawarciu ugody pozasądowej w zakresie dochodzonych przez powoda roszczeń oraz zobowiązaniu się w treści ugody przez powoda do cofnięcia pozwu wraz ze zrzeczeniem się roszczenia.

Zdaniem pozwanego brak odroczenia rozprawy i brak zobowiązania stron skutkował pozbawieniem go możności obrony swoich praw, a zatem prowadził do nieważności postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Pozbawienie strony możności obrony swych praw w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c. obejmuje jedynie sytuacje, w których z powodu naruszenia przepisów postępowania przez sąd, strona, wbrew swej woli, została faktycznie pozbawiona możności działania w postępowaniu lub jego istotnej części, jeżeli skutków tego uchybienia nie można było usunąć przed wydaniem orzeczenia w danej instancji (zob. np. postanowienia SN z 25 kwietnia 2024, I CSK 1478/23; z 14 września 2023 r., I CSK 560/23; z 11 sierpnia 2023 r., I CSK 3962/22).Skarżący łączy niemożność obrony swoich praw z faktem, że ustnie powołał się na zawarcie między stronami ugody pozasądowej, w której powodowie zobowiązali się do cofnięcia powództwa, czego nie uczynili.

Należy wskazać, że ugoda (art. 917 k.c.) jest typem umowy o charakterze ustalającym. Zmierza do przekształcenia stosunku prawnego, co do którego istnienia lub treści strony mają wątpliwości, w stosunek bezsporny, o zgodnie określonym i stabilnym kształcie (zob. np. wyrok SN z 25 lutego 2022 r., II CSKP 72/22). Skarżący powołał się zatem na okoliczność zawarcia z drugą stroną postępowania umowy zmieniającej treść stosunku prawnego ocenianego przez sąd. Nie wykazał przy tym w żaden sposób ani istnienia takiej umowy, ani tym bardziej jej treści, czyli potencjalnego zakresu wpływu ugody na przedmiot sprawy.

Z tej przyczyny domniemana umowa ugody nie mogła znaleźć się wśród okoliczności, na podstawie których Sąd Apelacyjny rozpoznał sprawę, skarżący zaś bezsprzecznie miał możliwość przedstawienia Sądowi dokumentu, na którego treść się powoływał przed zakończeniem postępowania przed Sądem II instancji, jednak z tej możliwości nie skorzystał.Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. [SOP]r.g. ‎