Supreme Court dismisses appeal by non-lawyer party for failing to meet mandatory representation requirements. The court ruled that the appellant, not a lawyer, could not file the appeal without professional representation. Consequently, the lower court's decision rejecting the appeal was upheld as legally correct. The judgment reinforces the strict rule requiring legal counsel for Supreme Court appeals. This case clarifies the procedural necessity of professional representation in Polish civil litigation. The outcome confirms that personal filing by unrepresented parties is inadmissible. The decision emphasizes adherence to statutory representation rules for final appeals.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Regional Court's decision to reject the claim for enforcement clause. The appellant, A. S., argued that specific articles exempted them from the requirement to use a professional lawyer for filing the appeal. However, the court determined that the mandatory representation rule applies to all proceedings before the Supreme Court, including those initiated at lower levels. Since the appellant did not meet the conditions for exemption under the relevant articles, the appeal was properly rejected.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 871 k.p.c.; Art. 871 § 2, 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c. The Supreme Court held that representation by lawyers or attorneys is mandatory for all proceedings before the Supreme Court, and parties failing to meet statutory exemptions cannot file appeals personally.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II CZ 139/12 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Marta Romańska w sprawie ze skargi A. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 6 marca 2009 r., wydanego w sprawie z wniosku Banku B. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. przeciwko A. S. o nadanie klauzuli wykonalności wskutek przejścia uprawnienia na inny podmiot, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 grudnia 2012 r., zażalenia skarżącego - pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 23 marca 2012 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił skargę A.
S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 4243 § 3 k.p.c., stwierdzając, że skarga została wniesiona osobiście przez skarżącego, który nie spełniał warunków zwolnienia z przymusu wniesienia takiej skargi przez profesjonalnego pełnomocnika wynikającego z art. 871 § 1 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie skarżący, twierdząc, że art. 4246 § 3 k.p.c. w związku z art. 4245 k.p.c. lub art. 871 § 2 i 3 k.p.c. nie uzasadniają obowiązku sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez profesjonalnego pełnomocnika.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 871 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo strony przez adwokatów lub radców prawnych, co dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Wnoszący zażalenie A. S., nie spełnia warunków określonych w art. 871 § 2 i 3 k.p.c., wobec czego jego zażalenie podlega odrzuceniu (art. 3986 § 3 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 3986 § 2 k.p.c.). Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.