Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 40/11 Generato dall'IA

Supreme Court allows costs award in inheritance partition when interests are legally contradictory regarding prior agreement.

Numero d'incarto IV CZ 40/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the lower court's dismissal of a participant's request for legal costs in an inheritance partition dispute. While the lower court applied the general rule that each participant bears their own costs, the Supreme Court found that the parties' interests were contradictory because one claimed a prior agreement while the other sought a court partition. Consequently, the court ruled that the special cost liability rules apply, allowing the costs to be awarded to the opposing party.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 520 § 1, 2, 3 k.p.c.; In non-procedural proceedings where participants' interests are inherently contradictory, such as when one claims a prior agreement and another seeks a court partition, the court may award costs based on the outcome or fault rather than the general rule of equal bearing.

Parole chiave

Generato dall'IA
inheritance partition legal costs contradictory interests non-procedural proceedings prior agreement cost liability Supreme Court ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 520 § 1 k.p.c.
116), że wniosek uczestnika o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą nie uzasadnia odstąpienia od reguły określonej w art. 520 § 1 k.p.c. Uczestnik postępowania Piotr B.
Art. 520 § 2 k.p.c.
108 § 1 k.p.c., tylko zaś wyjątkowo, jeżeli uczestnicy w różnym stopniu byli zainteresowani wynikiem postępowania albo ich interesy były sprzeczne, sąd może orzec, kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 520 § 2 k.p.c.) lub na zasadzie zawinienia (art.
Art. 520 § 3 k.p.c.
520 § 2 k.p.c.) lub na zasadzie zawinienia (art. 520 § 3 k.p.c.).
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art.
Art. 39815 § 1 k.p.c.
w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.).
art. 520 k.p.c
W uzasadnieniu do punktu drugiego, odnosząc się do regulacji zawartych w przepisach art. 520 k.p.c., podkreślił, że w postępowaniu nieprocesowym nie ma dwóch przeciwstawnych stron postępowania, nie można zatem mówić o przegrywającym, który powinien zwrócić koszty postępowania wygrywającemu (art.
art. 98 § 1 k.p.c
520 k.p.c., podkreślił, że w postępowaniu nieprocesowym nie ma dwóch przeciwstawnych stron postępowania, nie można zatem mówić o przegrywającym, który powinien zwrócić koszty postępowania wygrywającemu (art. 98 § 1 k.p.c.).
art. 108 § 1 k.p.c
wyłącza zastosowanie art. 108 § 1 k.p.c., tylko zaś wyjątkowo, jeżeli uczestnicy w różnym stopniu byli zainteresowani wynikiem postępowania albo ich interesy były sprzeczne, sąd może orzec, kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy (art.
art. 520 § 2 k.p.c
108 § 1 k.p.c., tylko zaś wyjątkowo, jeżeli uczestnicy w różnym stopniu byli zainteresowani wynikiem postępowania albo ich interesy były sprzeczne, sąd może orzec, kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 520 § 2 k.p.c.) lub na zasadzie zawinienia (art.
art. 520 § 3 k.p.c
520 § 2 k.p.c.) lub na zasadzie zawinienia (art. 520 § 3 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 1999 r., III CKN 497/98
W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy uznał, powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 1999 r., III CKN 497/98 (OSNC 2000, nr 6, poz.
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2011 r., III CZ 27/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2011 r., III CZ 27/11, niepubl.).
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2010 r., III CZ 46/10
sprzeczność interesów tych uczestników, którzy domagają się podziału, niezależnie od tego, jaki sposób podziału postulują i jakie wnioski składają w tym względzie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2010 r., III CZ 46/10, OSNC 2011, nr 7-8, 88).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 40/11 POSTANOWIENIE Dnia 16 września 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Kocon SSA Agnieszka Piotrowska w sprawie z wniosku Adama B. przy uczestnictwie Piotra B. o dział spadku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 września 2011 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 21 października 2010 r., uchyla zaskarżone postanowienie w punkcie drugim. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 7 września 2010 r. w punkcie pierwszym oddalił apelację wnioskodawcy oraz w punkcie drugim oddalił wniosek uczestnika Piotra B. o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą.

W uzasadnieniu do punktu drugiego, odnosząc się do regulacji zawartych w przepisach art. 520 k.p.c., podkreślił, że w postępowaniu nieprocesowym nie ma dwóch przeciwstawnych stron postępowania, nie można zatem mówić o przegrywającym, który powinien zwrócić koszty postępowania wygrywającemu (art. 98 § 1 k.p.c.). Artykuł 520 § 1 k.p.c. wyłącza zastosowanie art. 108 § 1 k.p.c., tylko zaś wyjątkowo, jeżeli uczestnicy w różnym stopniu byli zainteresowani wynikiem postępowania albo ich interesy były sprzeczne, sąd może orzec, kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 520 § 2 k.p.c.) lub na zasadzie zawinienia (art. 520 § 3 k.p.c.).

W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy uznał, powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 1999 r., III CKN 497/98 (OSNC 2000, nr 6, poz. 116), że wniosek uczestnika o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą nie uzasadnia odstąpienia od reguły określonej w art. 520 § 1 k.p.c. Uczestnik postępowania Piotr B. wniósł zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania odwoławczego, zarzucając naruszenie art. 520 § 3 k.p.c. przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy interesy uczestników postępowania były sprzeczne, a apelacja wnioskodawcy została oddalona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne. Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 6 czerwca 2008 r. oddalił wniosek Adama B. o dział spadku po Annie B., ustalając w szczególności, że Adam B. i Piotr B. zawarli ustną umowę o dział spadku. Sąd Rejonowy, powołując się na art. 520 § 3 k.p.c., nałożył ponadto na Adama B. obowiązek zwrotu Piotrowi B. kosztów postępowania związanych z jego udziałem w sprawie, a szczegółowe rozliczenie kosztów postępowania pozostawił referendarzowi sądowemu. Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 7 września 2010 r. wprawdzie oddalił apelację, aprobując 3 w ten sposób rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego, inaczej natomiast niż Sąd Rejonowy ocenił zasadność wniosku uczestnika postępowania Piotra B. w kwestii zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą.

Z takim rozstrzygnięciem nie można się zgodzić. W postępowaniu nieprocesowym jest wprawdzie zasadą, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 520 § 1 k.p.c.). Jednakże w sytuacji, gdy interesy uczestników są sprzeczne, sąd może orzec zgodnie z regułą odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 520 § 2 lub 3 k.p.c.). Istnieją zaś takie sprawy rozpoznawane w postępowaniu nieprocesowym, w których interesy stron są z natury rzeczy sprzeczne. Do takich spraw należą w szczególności sprawy o stwierdzenie nabycia własności rzeczy przez zasiedzenie (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2011 r., III CZ 27/11, niepubl.).

Natomiast w tzw. sprawach działowych nie zachodzi przewidziana w art. 520 § 2 i 3 k.p.c. sprzeczność interesów tych uczestników, którzy domagają się podziału, niezależnie od tego, jaki sposób podziału postulują i jakie wnioski składają w tym względzie (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2010 r., III CZ 46/10, OSNC 2011, nr 7-8, 88). Wyjątkowo jednak w sprawie o dział spadku interesy uczestników postępowania mogą być uznane za sprzeczne w rozumieniu art. 520 § 2 i 3 k.p.c., jeżeli jeden z nich żąda oddalenia wniosku na tej podstawie, że już wcześniej został dokonany umowny dział spadku, drugi zaś mimo to domaga się orzeczenia przez sąd o dziale spadku.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.).