Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 25/11 Generato dall'IA

Social security appeal dismissed as pension amount recalculation lacks sufficient value for cassation under Polish law.

Numero d'incarto II UZ 25/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's cassation appeal regarding the amount of a social security pension. The applicant argued that the lower court incorrectly treated the dispute as one about the right to a pension rather than its calculation. The court ruled that since the right to the pension was already established, the case concerned only factual recalculation, which requires a minimum value threshold of 10,000 PLN for cassation admissibility.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 22 k.p.c.; When the subject of a dispute is the amount of a pension rather than the right to it, the admissibility of a cassation appeal depends on the value of the subject of the appeal calculated under Art. 22 k.p.c.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security pension pension recalculation cassation admissibility value of subject Polish civil procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia 5.361,84 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.).
Art. 22 k.p.c.
Orzecznictwo Sądu Najwyższego wielokrotnie potwierdzało, że jeżeli przedmiotem sporu sądowego nie jest prawo do emerytury lecz tylko jej wysokość, to o zaskarżeniu skargą kasacyjną decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia obliczona na podstawie art. 22 k.p.c.
Art. 39814 k.p.c.
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 39814 k.p.c. w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia 5.361,84 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.).
art. 22 k.p.c
Orzecznictwo Sądu Najwyższego wielokrotnie potwierdzało, że jeżeli przedmiotem sporu sądowego nie jest prawo do emerytury lecz tylko jej wysokość, to o zaskarżeniu skargą kasacyjną decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia obliczona na podstawie art. 22 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 25/11 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca) SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie z wniosku W. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o wysokość emerytury, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 lipca 2011 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 24 lutego 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z 24 lutego 2011 r. odrzucił skargę kasacyjną W.

B. ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia 5.361,84 zł (art. 3982 § 1 k.p.c.). W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotem sprawy była wysokość emerytury wynikająca z przeliczenia podstawy składek na ubezpieczenie społeczne, a nie prawo do emerytury wcześniej przyznane. W zażaleniu zarzucono naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. przez przyjęcie, „iż przedmiotem dochodzonego w sprawie roszczenia jest świadczenie pieniężne, podczas gdy przedmiotem kasacji jest kwestionowanie przyjętej przez organ rentowy podstawy wymiaru emerytury”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

2 Zażalenie nie jest zasadne. Trzyma się w uzasadnieniu argumentacji odwzorowanej z postanowienia Sądu Najwyższego z 28 listopada 2001 r., II UZ 82/01 (OSNP 2003 nr 19, poz. 474), gdy inna jest sytuacja w sprawie skarżącego. Otóż przedmiotem sprawy nie była pierwotna decyzja o przyznaniu emerytury, gdyż tę uzyskał w 2006 r. Obecna sprawa wynikła z kolejnego wniosku o przeliczenie podstawy wymiaru emerytury. Nie chodzi więc o prawo do emerytury, gdyż to skarżącemu niewątpliwie przysługuje od kilku lat. Natomiast sprawy o przeliczenie podstawy emerytury dotyczącą zasadniczo faktów (wynagrodzenia) i nie są na tyle skomplikowane, iżby przysługiwała w nich skarga kasacyjna, chyba że wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest niższa niż 10.000 zł.

Innymi słowy przy podanej wartości przedmiotu zaskarżenia 5.361,84 zł skarga kasacyjna byłaby dopuszczalna, gdyby sprawa dotyczyła przyznania emerytury a nie jej wysokości - art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. Niezasadnie więc zażalenie na wstępie zarzuca, iż Sąd Apelacyjny naruszył ten przepis „poprzez przyjęcie, iż przedmiotem dochodzonego w sprawie roszczenia jest świadczenie pieniężne”, bo nie jest inaczej, a już na pewno nieuprawnione jest stwierdzenie, że „przedmiotem kasacji jest kwestionowanie przyjętej przez organ rentowy podstawy wymiaru emerytury”, gdyż to nie może być samodzielnie przedmiotem zaskarżenia.

Orzecznictwo Sądu Najwyższego wielokrotnie potwierdzało, że jeżeli przedmiotem sporu sądowego nie jest prawo do emerytury lecz tylko jej wysokość, to o zaskarżeniu skargą kasacyjną decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia obliczona na podstawie art. 22 k.p.c. Stanowi ona różnicę wysokości świadczenia wypłacanego przez organ rentowy i wysokości świadczenia dochodzonego przez ubezpieczonego w skali jednego roku (postanowienia Sądu Najwyższego: z 17 listopada 2010 r., II UZ 31/10, LEX nr 707897; z 10 listopada 2010 r., II UZ 30/10, LEX nr 707896; z 15 kwietnia 2010 r., II UZ 5/10, LEX nr 621341; z 13 stycznia 2006 r., I UZ 47/05, OSNP 2007 nr 3-4, poz. 56; z 10 kwietnia 2002 r., II UZ 31/02, LEX nr 54791; z 28 listopada 2001 r., II UZ 80/01, OSNP 2003 nr 18, poz. 449; z 13 marca 2001 r., II UZ 15/01, OSNP 2003 nr 2, poz. 49; z 13 marca 2001 r., II UZ 13/01, OSNP 2003 nr 2, poz. 47).

Sprawa o przeliczenie podstawy wymiaru 3 otrzymywanej emerytury nie jest sprawą o przyznanie emerytury i dlatego dopuszczalność skargi kasacyjnej warunkuje wartość przedmiotu zaskarżenia. Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.