Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II KO 114/09 Generato dall'IA

Supreme Court declares it lacks jurisdiction to review a retrial request when the appellate court previously dismissed the appeal without merits.

Numero d'incarto II KO 114/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court declared itself incompetent to examine the retrial request, ordering the case back to the Appellate Court. The defendant's defense argued for a retrial based on specific procedural violations, while the Public Prosecutor requested the Appellate Court handle it as the proper authority. The Court ruled that since the Appellate Court had previously dismissed the appeal without a merits decision, it retained jurisdiction to review the retrial request.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 35 § 1 k.p.k.; Art. 544 § 1 k.p.k.: The appellate court retains jurisdiction to examine a retrial request if it previously dismissed the appeal without a merits decision, as the criminal proceedings regarding the merits concluded at the first instance.

Parole chiave

Generato dall'IA
jurisdiction of appellate court retrial request review dismissal without merits procedural competence criminal procedure code supreme court incompetence appellate control function

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 35 § 1 k.p.k.
z urzędu kwestii właściwości, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł stwierdzić swą niewłaściwość i sprawę p r z e k a z a ć Sądowi Apelacyjnemu w W.
Art. 542 § 1 k.p.k.
złożył do Sądu Apelacyjnego „wniosek o wznowienie postępowania (...) Sądu Okręgowe- go”, wskazując art. 542 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 542 § 3 k.p.k.
złożył do Sądu Apelacyjnego „wniosek o wznowienie postępowania (...) Sądu Okręgowe- go”, wskazując art. 542 § 1 k.p.k.
Art. 542 § 4 k.p.k.
złożył do Sądu Apelacyjnego „wniosek o wznowienie postępowania (...) Sądu Okręgowe- go”, wskazując art. 542 § 1 k.p.k.
Art. 9 § 2 k.p.k.
i art. 9 § 2 k.p.k. jako jego podstawę, albowiem ujawniły się uchybienia wymienione w art.
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
jako jego podstawę, albowiem ujawniły się uchybienia wymienione w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Wniosek ten został przekazany do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
Art. 544 § 1 k.p.k.
jako właściwemu, zgodnie z art. 544 § 1 k.p.k.”.
art. 35 § 1 k.p.k
z urzędu kwestii właściwości, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k.
art. 542 § 1 k.p.k
złożył do Sądu Apelacyjnego „wniosek o wznowienie postępowania (...) Sądu Okręgowe- go”, wskazując art. 542 § 1 k.p.k.
art. 9 § 2 k.p.k
I, s. 92 – 93), który wydaje się najbardziej adekwatny zważywszy na przemawiające za nim argumenty (tak również Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 24 maja 2005 r., I KZP 5/05, OSNKW 2005, z.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KO 59/08
Sąd Apelacyjny rozpoznawał więc sprawę, ale postępo- wanie nie zakończyło się jego merytorycznym orzeczeniem (tak Sąd Naj- wyższy w postanowieniu z dnia 21 października 2008 r., IV KO 59/08, R- OSNKW 2008, poz.
III KO 44/93
2069 wersja elektroniczna, w uzasadnieniu wyroku z dnia 15 czerwca 1993 r., III KO 44/93, OSNKW 1993, z.
II Aka 9/06
50, z trafną korygującą uwagą Sądu Apelacyjnego w Lublinie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 stycznia 2006 r., II Aka 9/06, LEX 168032; P.
II KO 75/04
Court dismisses ex officio retrial request for false personal data not being a statutory cause.
II KO 59/04
Supreme Court dismissed retrial request in inspection proceedings, ruling medical records insufficient to prove incompetence.
I KZP 5/05
Criminal procedure: Art. 542 § 3 K.P.K. allows retrial for defects only ex officio, not on party request.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

POSTANOWIENIE Z DNIA 28 KWIETNIA 2010 R. II KO 114/09 Pozostawienie środka odwoławczego bez rozpoznania (analogicznie – utrzymanie w mocy zarządzenia o odmowie przyjęcia środka odwoław- czego) przez sąd odwoławczy nie pozbawia właściwości tego sądu do roz- poznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomoc- nym orzeczeniem sądu pierwszej instancji, które nie zostało poddane me- rytorycznej kontroli odwoławczej na skutek wskazanej wyżej decyzji proce- sowej. Przewodniczący: sędzia SN J. Sobczak. Sędziowie SN:

K. Cesarz (sprawozdawca), J. Matras. Sąd Najwyższy w sprawie Jacka Z. skazanego z art. 101a § 1 u.k.s. w zw. z art. 25 § 1 pkt. 2 i 5 u.k.s. i innych o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnie wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 października 2006 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. z urzędu kwestii właściwości, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł stwierdzić swą niewłaściwość i sprawę p r z e k a z a ć Sądowi Apelacyjnemu w W. U Z A S A D N I E N I E Wskazanym wyrokiem Sąd Okręgowy skazał Jacka Z. za 3 przestęp- stwa na karę łączną 5 lat pozbawienia wolności i na karę grzywny. 2 Postanowieniem z dnia 24 września 2009 r.

Sąd Apelacyjny w W. utrzymał w mocy postanowienie tego Sądu z dnia 26 sierpnia 2009 r., po- zostawiające apelacje obrońców oskarżonego bez rozpoznania. Obrońca skazanego w dniu 28 października 2009 r. złożył do Sądu Apelacyjnego „wniosek o wznowienie postępowania (...) Sądu Okręgowe- go”, wskazując art. 542 § 1 k.p.k. w zw. z art. 542 § 3 i 4 k.p.k. i art. 9 § 2 k.p.k. jako jego podstawę, albowiem ujawniły się uchybienia wymienione w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Wniosek ten został przekazany do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.

Prokurator Prokuratury Krajowej w pisemnej odpowiedzi na wniosek postulował przekazanie go „Sądowi Apelacyjnemu w W. jako właściwemu, zgodnie z art. 544 § 1 k.p.k.”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Na wstępie zwrócić należy uwagę, że formuła wniosku i skierowanie go do Sądu Apelacyjnego zobowiązywały ten Sąd do reakcji procesowej przewidzianej w art. 35 § 1 k.p.k., skoro uznał, że nie jest właściwy funk- cjonalnie do zdecydowania o wniosku. Należało zatem zarejestrować sprawę w wykazie „Ko” i wydać stosowne postanowienie, zamiast wpisy- wać wniosek do dziennika korespondencji, a następnie przedstawiać wnio- sek „według właściwości”.

Ta elementarna wiedza nie powinna umknąć kierownikowi sekcji zażaleniowo-wnioskowej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w W. Sąd Najwyższy odstąpił jednak od adekwatnego, analogicznego po- stąpienia, uznając, że doszłoby do zbędnego przedłużenia postępowania, którego gospodarzem, jak słusznie wskazano we wniosku, jest Sąd Apela- cyjny. W tej sprawie postępowanie sądowe zakończono prawomocnym wy- rokiem Sądu Okręgowego. Bowiem tylko ten Sąd rozstrzygał o odpowie- dzialności karnej oskarżonego. Sąd Apelacyjny nie wypowiadał się o 3 przedmiocie procesu, ponieważ uznał, że nie zostały spełnione ku temu warunki formalne.

Sąd Apelacyjny rozpoznawał więc sprawę, ale postępo- wanie nie zakończyło się jego merytorycznym orzeczeniem (tak Sąd Naj- wyższy w postanowieniu z dnia 21 października 2008 r., IV KO 59/08, R- OSNKW 2008, poz. 2069 wersja elektroniczna, w uzasadnieniu wyroku z dnia 15 czerwca 1993 r., III KO 44/93, OSNKW 1993, z. 78, poz. 50, z trafną korygującą uwagą Sądu Apelacyjnego w Lublinie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 stycznia 2006 r., II Aka 9/06, LEX 168032; P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek: Kodeks postępowania karnego. Komen- tarz, t.

III, s. 299, Warszawa 2007; T. Grzegorczyk: Kodeks postępowania karnego i ustawa o świadku koronnym. Komentarz, s. 1151, Warszawa 2008). Z uwagi na to, że postępowanie karne co do meritum zakończyło się przed Sądem Okręgowym, w myśl art. 544 § 1 k.p.k. w kwestii wzno- wienia tego postępowania orzeka (wypowiada się) Sąd Apelacyjny. Jest on tu sądem kontrolującym orzeczenie innego sądu [zob. Z. Doda, A. Gaber- le: Kontrola odwoławcza w procesie karnym, s. 561, Warszawa 1997, S. Zabłocki w: R. A. Stefański, S. Zabłocki (red.): Kodeks postępowania kar- nego.

Komentarz, t. III, s. 704, Warszawa 2004]. Zatem, pozostawienie środka odwoławczego bez rozpoznania (analogicznie – utrzymanie w mocy zarządzenia o odmowie przyjęcia środka odwoławczego) przez sąd odwo- ławczy nie pozbawia właściwości tego sądu do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem są- du pierwszej instancji, które nie zostało poddane merytorycznej kontroli odwoławczej na skutek wskazanej wyżej decyzji procesowej. Obecnie zadaniem Sądu Apelacyjnego jest więc stosowna reakcja na pismo obrońcy skazanego jak i wybór jej formy.

W razie uznania, że nie zaistniały wskazywane w tym piśmie uchybienia, możliwe jest postąpienie przyjęte w postanowieniu z dnia 19 kwietnia 2005 r., II KO 75/04, OSNKW 2005, z. 7 – 8 poz. 70 albo w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2005 r., II 4 KO 59/04, OSNKW 2005, z. 6, poz. 56 albo wreszcie, w sposób sugero- wany w piśmiennictwie (zob. P. Hofmański, S. Zabłocki: Meandry wykładni art. 9 § 2 Kodeksu postępowania karnego, czyli jak postępować z „wnio- skami” składanymi na postawie tego przepisu w: W kręgu teorii i praktyki prawa karnego.

Księga poświęcona pamięci Profesora Andrzeja Wąska, s. 654 – 660, Lublin 2005; P. Hofmański i inni, op. cit., t. I, s. 92 – 93), który wydaje się najbardziej adekwatny zważywszy na przemawiające za nim argumenty (tak również Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 24 maja 2005 r., I KZP 5/05, OSNKW 2005, z. 6, poz. 48). Z przytoczonych względów orzeczono jak na wstępie.