Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I CNP 56/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against non-terminating procedural order under Civil Procedure Code. Appeal rejected as such orders do not fall under the scope of the law. Court held that non-terminating procedural orders do not fall under the scope of the law. The court ruled that non-terminating procedural orders do not fall under the scope of the law.

Numero d'incarto I CNP 56/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal challenging a final ruling regarding a non-terminating procedural order. The applicant argued that the order violated constitutional rights and blocked procedural renewal, claiming it caused professional harm. The court rejected this, holding that the Civil Procedure Code's provision for appeals against non-terminating orders does not apply to judicial findings under the Court Organization Act.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1, 2 k.p.c.; Art. 40 u.s.p.; The provision for appeals against non-terminating procedural orders in the Civil Procedure Code does not apply to judicial findings under the Court Organization Act, as such orders do not conclude the main proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
non-terminating procedural order appeal against procedural order judicial finding Court Organization Act Civil Procedure Code procedural renewal constitutional complaint

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 1, 2 k.p.c.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje - przy spełnieniu dalszych przesłanek określonych w art. 4241 § 1 i 2 k.p.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Wniesiona skarga podlegała więc odrzuceniu stosownie do art. 4248 § 1 k.p.c. jz
Art. 40 u.s.p.
193 Konstytucji, art. 40 u.s.p., art.
Art. 1 k.p.c.
Pojęcie sprawy cywilnej jako przedmiotu postępowania cywilnego definiuje art. 1 k.p.c. Istniejący od daty wprowadzenia art.
Art. 32 ust. 1 Konstytucji
stan prawny nie uległ zmianie po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r., SK 77/06, zgodnie z którym przepis ten w jego § 1 i 2, w części obejmującej słowa "kończącego postępowanie w sprawie" jest niezgodny z art. 32 ust.
Art. 77 ust. 1, 2 Konstytucji
art. 4161 k.p.c
o uchylenie na podstawie art. 4161 k.p.c.
art. 193 Konstytucji
4 i art. 193 Konstytucji, art.
art. 4011 k.p.c
art. 410 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
post. SN z dnia 17 listopada 2008 r., I CO 23/08
- bezpośrednio z przepisów Konstytucji (post. SN z dnia 17 listopada 2008 r., I CO 23/08 i orzeczenia powołane w jego uzasadnieniu).
wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 stycznia 2009 r., K 45/07
wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r., SK 77/06

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I CNP 56/09 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper w sprawie ze skargi E. Z. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 26 lutego 2009 r., sygn. akt IV Ca …/08, wydanego w sprawie ze skargi E. Z. o uchylenie postanowienia niekończącego postępowanie w sprawie sygn. akt IV Ca …/01, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2009 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 26 lutego 2009 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę E. Z. o uchylenie na podstawie art. 4161 k.p.c. postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 14 listopada 2001 r. o wytknięciu w trybie art. 40 ustawy z dnia 21 lipca 1997 r.

– Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm. - dalej u.s.p.) stwierdzonego uchybienia w sądzeniu Sądowi Rejowemu w C., w osobie skarżącej. W ocenie tego Sądu instytucja skargi o uchylenie postanowienia niekończącego postępowanie w sprawie, jeżeli wydane zostało na podstawie aktu normatywnego uznanego przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją, do której stosuje się odpowiednio przepisy o wznowieniu postępowania, nie ma zastosowania do postanowień zawierających wytyk judykacyjny, ponieważ ustawa o ustroju sądów powszechnych nie odsyła do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.

Zażalenie skarżącej E. Z. na to postanowienie odrzucone zostało przez Sąd Okręgowy, jako niedopuszczalne z mocy ustawy, postanowieniem z dnia 30 marca 2009 r., które skarżąca zaskarżyła zażaleniem, odrzuconym przez Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2009 r. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 26 lutego 2009 r. skarżąca zarzuciła jego niezgodność z art. 178 ust. 1, art. 190 ust. 4 i art. 193 Konstytucji, art. 40 u.s.p., art. 13 § 1, art. 4161 , art. 4011 k.p.c. oraz art. 410 k.p.c. Wskazała, że orzeczenie to wyrządziło jej szkodę, ponieważ uniemożliwiło wznowienie postępowania wytykowego, a w konsekwencji zablokowało odzyskanie dobrej reputacji zawodowej, uniemożliwiając awans do sądu wyższej instancji i uzyskanie wyższego uposażenia.

W uzasadnieniu podstaw skargi podnosiła, że wobec orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 15 stycznia 2009 r., K 45/07, iż art. 40 u.s.p. jest niezgodny z Konstytucją w zakresie, w jakim odmawia sędziemu sprawozdawcy prawa złożenia wyjaśnień do wytknięcia przez sąd odwoławczy uchybienia sądowi 3 pierwszej instancji, przysługuje jej prawo do wznowienia postępowania i przywrócenia stanu zgodnego z Konstytucją.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje - przy spełnieniu dalszych przesłanek określonych w art. 4241 § 1 i 2 k.p. c - stronie postępowania od orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, które narusza jej prawa, jeżeli prowadzi do powstania szkody. Pojęcie sprawy cywilnej jako przedmiotu postępowania cywilnego definiuje art. 1 k.p.c. Istniejący od daty wprowadzenia art. 4241 k.p.c. stan prawny nie uległ zmianie po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r., SK 77/06, zgodnie z którym przepis ten w jego § 1 i 2, w części obejmującej słowa "kończącego postępowanie w sprawie" jest niezgodny z art. 32 ust. 1 i art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji.

Dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w odniesieniu do orzeczeń niekończących postępowania w sprawie nie można bowiem wywodzić - przy niezmienionym brzmieniu art. 4241 k.p.c. - bezpośrednio z przepisów Konstytucji (post. SN z dnia 17 listopada 2008 r., I CO 23/08 i orzeczenia powołane w jego uzasadnieniu). Jak wskazał Trybunał Konstytucyjny w powołanym wcześniej wyroku z dnia 15 stycznia 2009 r. dokonane na podstawie art. 40 u.s.p wytknięcie uchybienia jest rozwiązaniem swoistym, które łączy cechy nadzoru judykacyjnego z nadzorem administracyjnym.

Jest to instytucja o charakterze sądowym, gdyż następuje ono w toku instancji w związku z toczącym się postępowaniem, a organem właściwym jest sąd orzekający w drugiej instancji. Wytyk podejmowany jest w interesie strony postępowania, aby zapobiec obrazie przepisów w przyszłości. „Oczywista obraza przepisów” stanowiąca przesłankę udzielenia wytyku nie nawiązuje do regulacji procesowych i nie można jej utożsamiać z wynikiem tego postępowania. Stwierdzenie i wytknięcie uchybienia nie ma wpływu na rozpoznanie sprawy. Do udzielenia wytyku nie mają zastosowania przepisy rządzące postępowaniem w sprawie, w związku z którą doszło do wytknięcia, ponieważ kwestia ta nie należy do postępowania w sprawie. 4 Z tych względów postanowienie sądu odwoławczego o wytknięciu uchybienia w sądzeniu sądowi pierwszej instancji wydane na podstawie art. 40 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, która nie zawiera w tym zakresie odesłania do przepisów kodeksu postępowania cywilnego, nie podlega zaskarżeniu skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem.

Wniesiona skarga podlegała więc odrzuceniu stosownie do art. 4248 § 1 k.p.c. jz