Supreme Court allows appeal against dismissal for non-payment because it challenged the fee waiver decision itself.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court allowed the plaintiff's appeal against the appellate court's dismissal of her cassation complaint due to non-payment of fees. Although the plaintiff had previously received a partial fee waiver, she failed to pay the remaining balance required for the appeal. The court ruled that her appeal was actually a challenge to the original fee waiver decision, which legally exempts such appeals from payment. Consequently, the appellate court's rejection of the appeal based on non-payment was found to be erroneous.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 95 ust. 2 pkt 1 u.k.s.c.; Art. 380 k.p.c.: An appeal against a court order refusing a fee waiver is exempt from court fees under Art. 95 ust. 2 pkt 1 u.k.s.c., as the appeal's substantive object is the refusal itself, not the underlying cassation complaint.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt I CZ 85/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa Z.Z. przeciwko Miastu W. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 września 2015 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 sierpnia 2014 r., uchyla zaskarżone postanowienie w części odrzucającej zażalenie Z. Z. 2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 3 lipca 2014 roku (k. 710 akt) Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powódki Z. Z. reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, z uwagi na nie uiszczenie przez nią opłaty od tej skargi, wynoszącej, po udzieleniu powódce częściowego zwolnienia od opłaty na mocy postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 29 maja 2014 roku, kwotę 5 000 złotych. W dniu 17 lipca 2014 roku pełnomocnik powódki wniósł zażalenie (k. 717 i n.) na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, wnosząc jednocześnie o kontrolę postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 29 maja 2014 roku i jego uchylenie w części odmawiającej zwolnienia powódki od kosztów postępowania kasacyjnego w całości, zgodnie z jej wnioskiem.
Wniósł także o zwolnienie powódki od kosztów postępowania zażaleniowego. Wniosek pełnomocnika powódki o zwolnienie jej od kosztów postępowania zażaleniowego został zwrócony zarządzeniem z dnia 23 lipca 2014 roku (k. 726 akt) na podstawie art. 102 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z uwagi na nie dołączenie do niego oświadczenia, o którym mowa w art. 102 ust. 2 u.k.s.c. Mimo wezwania pełnomocnika powódki do uiszczenia opłaty od zażalenia z dnia 17 lipca 2014 roku na odrzucenie skargi kasacyjnej, doręczonego w dniu 31 lipca 2014 roku (k. 729) powódka nie uiściła opłaty sądowej od tego zażalenia.
W tej sytuacji, postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2014 roku (k. 757) Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie powódki Z. Z. z dnia 17 lipca 2014 roku na postanowienie z dnia 3 lipca 2014 roku o odrzuceniu skargi kasacyjnej jako nieopłacone. W zażaleniu z dnia 1 września 2014 roku (k. 769 i n. akt) na to postanowienie z dnia 19 sierpnia 2014 roku, powódka zarzuciła art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 101 ust. 1 i 2 oraz art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c., art. 102 3 ust. 4, art. 101 ust. 1 i 2, art. 102 ust. 1, art. 95 ust. 2 pkt 1 u.k.s.c. oraz art. 6 Konwencji o ochronie prawa człowiek i podstawowych wolności.
W zażaleniu domagała się także, na podstawie art. 380 k.p.c. kontroli postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 29 maja 2014 roku w przedmiocie odmowy zwolnienia skarżącej od kosztów postępowania w całości. Formułując powyższe zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu zażalenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym nie przysługuje zażalenie. W sytuacji, gdy sąd nie uwzględnił wniosku o zwolnienie strony od tych kosztów, a nieopłacenie skargi kasacyjnej stało się jedyną przyczyną jej odrzucenia, Sąd Najwyższy, w ramach postępowania wywołanego zażaleniem strony na odrzucenie skargi kasacyjnej, kontroluje także, na wniosek strony zgłoszony w zażaleniu na podstawie art. 380 k.p.c., niezaskarżalne postanowienie sądu drugiej instancji rozstrzygające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 marca 2000 r. sygn. akt I CZ 259/99 niepubl., z dnia 17 stycznia 2003 r.
I CZ 193/02, niepubl., z dnia 29 kwietnia 2003 r. V CZ 45/03, niepubl., z dnia 28 kwietnia 2004 r. III CZ 22/04 nie publ. oraz z dnia 19 listopada 2009 r., IV CZ 75/09, niepubl.). Przedmiotem rozpoznania nie jest jednak bezpośrednio postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z dnia 3 lipca 2014 roku, lecz postanowienie z dnia 19 sierpnia 2014 roku o odrzuceniu zażalenia Z.Z. na odrzucenie skargi z uwagi na nie uiszczenie przez nią opłaty od tego zażalenia. W związku z zarzutami wniesionego środka powstaje w pierwszym rzędzie zagadnienie, czy zażalenie Z.
Z. na odrzucenie skargi kasacyjnej podlegało opłacie sądowej czy też skarżąca była zwolniona z ustawy od ponoszenia tej opłaty w sytuacji utrzymującego się stanu kwestionowania przez nią zasadności odmowy zwolnienia jej od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym, motywowanego jej trudną sytuacją materialną i życiową. Stosownie do art. 95 ust. 2 punkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, nie pobiera 4 się opłat od zażalenia na postanowienie sądu, którego przedmiotem jest odmowa zwolnienia od kosztów sądowych.
W ocenie Sądu Najwyższego zażalenie skarżącej na odrzucenie skargi kasacyjnej było z ustawy zwolnione od opłaty na podstawie przytoczonego wyżej przepisu, albowiem w istocie skarżąca kwestionowała w tym zażaleniu, na podstawie art. 380 k.p.c. i to było jego przedmiotem (oprócz odrzucenia skargi jako konsekwencji odmowy zwolnienia), właśnie odmowę zwolnienia jej od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym, wskazując na niemożność poniesienia opłaty od skargi i jej nieuiszczenie, które stało się przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej.
W takiej sytuacji odrzucenie przedmiotowego zażalenia przez Sąd z powodu jego nieopłacenia naruszyło wskazany przepis, stąd na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39815 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. eb