Supreme Court dismisses appeal against warning entry in land register as non-final procedural act. Warning entries serve only as security measures and do not alter substantive rights. Court holds such entries are not subject to cassation under civil procedure law.

Sygn. akt V CSK 579/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku S. V. w L. oraz S. V. C. w L. przy uczestnictwie H. P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości układowej w Ż. o wpis ograniczenia w rozporządzaniu nieruchomością, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 kwietnia 2014 r., 1) odrzuca skargę kasacyjną;

2) zasądza solidarnie od wnioskodawców na rzecz uczestnika postępowania kwotę 137 (sto trzydzieści siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.

UZASADNIENIE

2 Sąd Okręgowy w G., postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014 r., oddalił apelację wnioskodawców od postanowienia Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 4 listopada 2013 r., którym uchylono wpis w księdze wieczystej ostrzeżenia stwierdzającego o zakazie zbywania i obciążania nieruchomości wynikającego z orzeczenia Sądu Okręgowego w N. W skardze kasacyjnej od tego postanowienia wnioskodawcy wnieśli o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c., w postępowaniu nieprocesowym skarga kasacyjna przysługuje od orzeczeń co do istoty sprawy oraz wymienionych w tym przepisie innych postanowień kończących postępowanie w sprawie. Przepis ten ma zastosowanie także wobec braku przepisów szczególnych do skarg kasacyjnych wnoszonych od orzeczeń wydawanych w postępowaniu wieczystoksięgowym. Z tej przyczyny skarga kasacyjna w tego rodzaju sprawach jest dopuszczalna m.in. od postanowień co do istoty sprawy, kończących postępowanie w sprawie. O przedmiocie wniosku złożonego w postępowaniu nieprocesowym rozstrzyga jego treść.

Wniosek złożony przez wnioskodawców dotyczył wpisu w księdze wieczystej ostrzeżenia o zakazie zbywania i obciążania nieruchomości, które tytułem zabezpieczenia ustanowił Sąd Okręgowy w N. Zgodnie z utrwalonym w judykaturze stanowiskiem, kończą postępowania tylko te postanowienia, które kładą kres określonym czynnościom w zakresie uprawnień podmiotowych związanych z ustrojem ksiąg wieczystych. Nie odpowiadają tym wymaganiom postanowienia, które nie spełniają cech definitywności, np. postanowienia dotyczące wpisu ostrzeżenia o toczącym się procesie na podstawie postanowienia sądu o udzieleniu zabezpieczenia, wpisu ostrzeżenia na podstawie art. 10 ust. 2 u.k.w.h czy art. 62613 § 1 k.p.c. bądź sprostowania usterek wpisu na podstawie art. 62613 § 2 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2012 r., nie publ. oraz wskazane w nim orzeczenia).

Wpisy w księdze wieczystej w postaci ostrzeżeń pełnią jedynie funkcję zabezpieczającą i nie podlegają zaskarżeniu skargą kasacyjną, podobnie, jak postanowienie sądu o udzieleniu zabezpieczenia (por. 3 m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2013 r., II CZ 7/13, nie publ.). Ostrzeżenia w istocie mają charakter zabezpieczenia przed działaniem rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych i nie wywołują zmian ujawnionych w księdze wieczystej praw podmiotowych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2012 r., IV CSK 207/12, nie publ.).

Z tych przyczyn od orzeczeń wydanych o wpis ostrzeżenia w księdze wieczystej skarga kasacyjna (poprzednio kasacja) nie przysługuje (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 1997 r., III CZ 1/97, OSNC 1997, nr 4, poz. 37, z dnia 19 maja 2010 r., I CZ 32/10 nie publ., z dnia 22 czerwca 2001 r., V CZ 91/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 25 oraz z dnia 17 lipca 2013 r., V CSK 479/12, nie publ.). Z tych względów skarga kasacyjna wnioskodawców jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z 98 § 1 i 3, art. 99, art. 391 § 1, art. 39821 i art. 13 § 2 k.p.c.