Supreme Court dismisses appeal on bankruptcy renewal claim due to procedural defects and missed deadlines.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a request for renewal of bankruptcy proceedings. The appellant argued that the syndicate failed to represent them properly and that criminal proceedings revealed new evidence, but the court found these grounds insufficient for renewal. The court determined that the appellant had already raised the syndicate's representation issue earlier and that criminal proceedings occurring after the final judgment could not justify a renewal of the civil bankruptcy case.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 407 § 1 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.: A request for renewal of proceedings is inadmissible if the cited circumstances do not constitute a statutory ground for renewal or if the party failed to raise the issue of the syndicate's improper representation at the appropriate time.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt I CZ 106/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie ze skargi W. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 11 grudnia 2008 r., wydanym w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości W. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Usługowo - Doradczo - Handlowe "I." w Ł. przeciwko Gminie Miasto M. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 stycznia 2015 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 marca 2013 r., 1) oddala zażalenie;
2) przyznaje radcy prawnemu M. T. od Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego kwotę 5 400,- (pięć tysięcy czterysta) złotych powiększoną o podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za udzielenie skarżącemu nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. 2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 11 marca 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę W. K. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości – W. K., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Usługowo-Doradczo-Handlowe „I.” W. K. w Ł. w upadłości przeciwko Gminie Miasta M. o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 11 grudnia 2008 r. Wyrokiem tym oddalona została apelacja powoda, a Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 26 marca 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez upadłego – W.
K. Odrzucenie skargi o wznowienie postępowania przez Sąd Apelacyjny nastąpiło na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 marca 2013 r. pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu zarzucił temu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 407 § 1 w związku z art. 403 § 2 k.p.c. przez wadliwe przyjęcie, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a także błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że termin do wniesienia skargi upłynął skarżącemu dnia 15 czerwca 2011 r., podczas gdy w rzeczywistości termin ten upłynął dnia 15 lutego 2013 r.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przyznanie pełnomocnikowi z urzędu należnego wynagrodzenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Pełnomocnik skarżącego wnoszący zażalenie skupił uwagę wyłącznie na zarzucie wadliwego – jego zdaniem - przyjęcia przez Sąd Apelacyjny, że nastąpiło uchybienie przez skarżącego terminowi do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Jednakże w uzasadnieniu postanowienia Sądu odrzucającego tę skargę znalazły się dwie podstawy prawne, na których skarżący oparł skargę i które zostały uznane za niezasadne. Pierwszą była nienależyta, w ocenie skarżącego reprezentacja przez syndyka masy upadłości, pozbawiająca skarżącego możliwości działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.).
Drugą było umorzenie postępowania, w którym wydano nieprawomocny wyrok stanowiący podstawę ustaleń faktycznych sądu w wyroku zaskarżonym skargą o wznowienie 3 i zakończenie postępowań karnych, w odniesieniu do czynów związanych z prowadzoną działalnością przez skarżącego, a to stanowiło według niego ujawnienie się okoliczności i dowodów, których nie mógł wcześniej powołać (art. 403 § 2 k.p.c.). Jak zostało wykazane przez Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, obie przyczyny podane przez skarżącego nie mogą w okolicznościach niniejszej sprawy zostać uznane za podstawy wznowienia postępowania.
Nie wystarczy bowiem dla stwierdzenia dopuszczalności skargi o wznowienie, a nie jej zasadności, która jest dalszym etapem postępowania o charakterze merytorycznym wskazać podstawę wznowienia i przytoczyć jej ustawową nazwę. Należy wskazać takie okoliczności faktyczne, które mogą stanowić jedną z podstaw wznowienia postępowania. Jeżeli natomiast już z samego sformułowania powoływanych przez skarżącego okoliczności wynika, że nie stanowią one żadnej z tych podstaw, to nie jest spełniona zasadnicza przyczyna prawna pozwalająca na wznowienie postępowania.
Wykazane zostało w zaskarżonym postanowieniu i w tym zakresie zażalenie nic nowego nie wnosi, że jeżeli syndyk masy upadłości występujący w sprawie nie reprezentował przedsiębiorcy należycie i dopuścił się uchybień procesowych, to ze względu na charakter postępowania upadłościowego nie stanowi to sobą pozbawienia możliwości działania przez przedsiębiorcę. Kwestię zaś wadliwego umocowania syndyka upadły powinien był podnieść w chwili wstępowania syndyka do postępowania. W każdym razie, Sąd Apelacyjny trafnie związał termin, w którym skarżącemu znane były podnoszone okoliczności z wniesieniem przez niego - odrzuconej następnie, a powołanej na wstępie - skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego.
Ponadto, wskazywane są przez skarżącego okoliczności, które dotyczą zdarzeń po wydaniu prawomocnego orzeczenia, a wynik spraw karnych nie ma wpływu na zasadność wznowienia postępowania, co zostało wyjaśnione w uzasadnieniu postanowienia Sądu Apelacyjnego. Mylona jest też przez pełnomocnika skarżącego data zaskarżonego wyroku tego Sądu i zamiast 11 grudnia 2008 r. występuje 2 grudnia 2008 r. 4 Mając to na uwadze należało oddalić zażalenie na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., rozstrzygając o kosztach postępowania wywołanego zażaleniem na podstawie art. 98 w związku z art. 391 § 1, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. oraz § 15 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jedn. tekst Dz.U. z 2013 r., poz. 490).