Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CNP 16/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses creditor's appeal in enforcement proceedings as such appeals are inadmissible under new Civil Procedure Code rules.

Numero d'incarto II CNP 16/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the creditor's appeal challenging a lower court's enforcement order regarding property ownership. The creditor argued the lower court's decision was unlawful, but the Court ruled that appeals for legal review are strictly prohibited in enforcement proceedings under the new Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was declared inadmissible because it was filed after the new procedural restrictions took effect.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 7674 § 3 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: Appeals for legal review of final judgments are inadmissible in enforcement proceedings, regardless of when the enforcement procedure commenced.

Parole chiave

Generato dall'IA
enforcement proceedings inadmissible appeal legal review Civil Procedure Code procedural law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 7674 § 3 k.p.c.
Przepis art. 7674 § 3 k.p.c. stanowi, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje w sprawach egzekucyjnych.
art. 4248 § 1 k.p.c.
Ponieważ skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem została wniesiona w dniu 21 listopada 2012 r., a w stanie prawnym obowiązującym po wejściu w życie ustawy zmieniającej k.p.c., jest ona niedopuszczalna, podlegała, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. (w związku z art.
art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 oraz art.
art. 99 k.p.c.
98 oraz art. 99 k.p.c. w związku z art.
art. 391 § 1 k.p.c.
w związku z art. 391 § 1, art.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1, art. 39821 i art.
art. 42412 k.p.c.
39821 i art. 42412 k.p.c. oraz w związku § 6 pkt 6 w związku z § 12 ust.
§ 6 pkt 6 w związku z § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
oraz w związku § 6 pkt 6 w związku z § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.:
art. 7674 § 3 k.p.c
Przepis art. 7674 § 3 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Ponieważ skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem została wniesiona w dniu 21 listopada 2012 r., a w stanie prawnym obowiązującym po wejściu w życie ustawy zmieniającej k.p.c., jest ona niedopuszczalna, podlegała, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CNP 16/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 września 2014r. skargi "D. – B." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 8 grudnia 2010r., wydanego w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzycieli: D. – B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T., i innych przeciwko dłużnikowi "B." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w T. o przysądzenie prawa własności, odrzuca skargę i zasądza od "D.- B." sp. z o.o. w T. na rzecz […] Bank S.A. w W. i na rzecz Skarbu Państwa- Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwoty po 1 350 (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu ze skargi. 2

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Z. oddalił zażalenie dłużnika, B. sp. z o.o. w T., na postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z dnia 11 sierpnia 2010 r. mocą którego Sąd ten sprostował swoje postanowienie z dnia 7 lipca 2005 r. o przysądzeniu, w postępowaniu egzekucyjnym, własności, przez odmienne opisanie przedmiotu tej własności. Postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 8 grudnia 2010 r. zaskarżył skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wierzyciel, D.- B. sp. z o.o. w T. 3

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 7674 § 3 k.p.c. stanowi, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje w sprawach egzekucyjnych. Przepis wszedł w życie z dniem 25 września 2010 r. (art. 5 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze, Dz.U. Nr 155, poz. 1037) i wobec braku we wskazanej ustawie zmieniającej szczegółowego uregulowania czasowego zasięgu obowiązywania tego przepisu, a wobec niewątpliwie jego procesowego charakteru, jako zasadę przyjąć należy zasadę bezpośredniego działania ustawy nowej.

Oznacza to niedopuszczalność, z dniem 25 września 2010 r., skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wydanego w sprawach egzekucyjnych, niezależnie od daty wszczęcia postępowania egzekucyjnego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt IV CNP 79/11, nie publ.; z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt IV CNP 61/10, nie publ.; z dnia 22 listopada 2010 r. sygn. akt IV CNP 73/10, nie publ.; z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. akt IV CNP 8/11, nie publ.; z dnia 25 lutego 2011 r. sygn. akt IV CNP 108/10, nie publ.; z dnia 17 marca 2011 r. sygn. akt IV CZ 127/10, nie publ.; z dnia 31 stycznia 2012 r.

V CNP 44/11, nie publ.). Ponieważ skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem została wniesiona w dniu 21 listopada 2012 r., a w stanie prawnym obowiązującym po wejściu w życie ustawy zmieniającej k.p.c., jest ona niedopuszczalna, podlegała, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. (w związku z art. 7674 § 3 k.p.c.), odrzuceniu. Z przytoczonych więc względów skargę należało odrzucić. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 oraz art. 99 k.p.c. w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c. oraz w związku § 6 pkt 6 w związku z § 12 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.:

Dz. U. z 2013 r., poz. 490). 4