Supreme Court dismisses cassation appeal when calculated value excluding interest falls below statutory threshold.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the insured's cassation appeal regarding a social security pension dispute. The appellant argued that the appeal's value should include statutory interest, raising it above the admissibility threshold, but the court held that interest is excluded from the value calculation. Consequently, the appeal was rejected because the principal amount alone remained below the required minimum.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 20 k.p.c.: The value of a cassation appeal in property cases is determined by the monetary claim's amount excluding interest, profits, and costs, and the appeal is inadmissible if this value is under 10,000 PLN.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt I UZ 9/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maciej Pacuda (przewodniczący) SSN Beata Gudowska (sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn w sprawie z odwołania W. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o rentę z tytułu niezdolności do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 września 2014 r., zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 marca 2014 r., oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 8 października 2013 r. zmieniono wyrok Sądu Okręgowego w T. z dnia 6 lipca 2012 r. oraz poprzedzającą go decyzję organu rentowego i przyznano W. G. rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 sierpnia 2008 r. do 31 grudnia 2014 r. W pozostałym zakresie apelację oddalono. Postanowieniem z dnia 10 marca 2014 r. Sąd Apelacyjny, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił skargę kasacyjną ubezpieczonego. Wskazał, że wartość ujętego w skardze żądania o przyznanie renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy zamiast przyznanej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy oraz stwierdzenia odpowiedzialności organu rentowego na podstawie art. 118 2 ust. 1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst:
Dz.U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.) określa się na podstawie art. 22 k.p.c. Wartością jest różnica w kwotach renty z tytułu całkowitej i częściowej niezdolności do pracy za jeden rok, uzupełniona o wartość odsetek wnikającą ze stwierdzenia odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia została oznaczona przez stronę na kwotę 9.600 zł, niższą od progu określonego w art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. W zażaleniu ubezpieczony, wnosząc o uchylenie postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zarzucił naruszenie art. 22 w związku z art. 3982 § 1 k.p.c., polegające na wadliwej wykładni i przyjęciu, że wartość przedmiotu zaskarżenia, wskazana przez zastępcę procesowego, stanowi rzeczywistą wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie, podczas gdy odsetki ustawowe, liczone od kwoty należności głównej sprawiają, że przedmiotowa wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 30.000 zł, a to czyni skargę dopuszczalną.
Skarżący podniósł, że omyłkowo nie uwzględnił - w ramach podanej kwoty 9.600 zł - odsetek ustawowych od należności głównej (świadczenia rentowego), mimo że zaskarżył wyrok sądu odwoławczego w całości. W ocenie skarżącego, wpływ na dopuszczalność skargi kasacyjnej ma rzeczywista wartość przedmiotu zaskarżenia, a nie wartość podana przez stronę.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o prawa majątkowe (art. 3982 § 1 zd. drugie k.p.c.) uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia, niezależnie od tego, czy sporne roszczenie dotyczyło ustalenia, ukształtowania, czy świadczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2001 r., I PZ 95/01, OSNP 2003 nr 23, poz. 572). W każdym wypadku skarga ta nie przysługuje, jeżeli wartość zaskarżenia jest niższa niż 10.000 zł. O wartości tej decyduje wysokość oddalonego roszczenia pieniężnego ustalona na podstawie reguł ustalonych w art. 19-26 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 3 lutego 1998 r., I PZ 69/97, OSNAPiUS 1999 nr 4, poz. 131).
Zgodnie z art. 20 k.p.c. nie obejmuje ona odsetek, pożytków i kosztów żądanych obok roszczenia głównego. W tym stanie rzeczy, mając także na względzie, że wartość przedmiotu zaskarżenia określona w zażaleniu z naruszeniem wskazanych przepisów nie jest wiążąca dla oceny dopuszczalności skargi kasacyjnej, orzeczono jak w sentencji (art. 3982 § 1 i art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).