Legislator Giurisprudenza & Legislazione
I CZ 106/13 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal by association lacking legal standing due to procedural error in dismissal.

Numero d'incarto I CZ 106/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of a consumer association's appeal, ruling that the lack of legal standing does not preclude the right to challenge procedural decisions. Although the association lacks standing to initiate the main lawsuit, the court found the lower court's rejection of the appeal based on this defect was inconsistent and violated procedural rules. Consequently, the case was remanded to clarify the standing issue within the appeal proceedings rather than dismissing the appeal outright.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 64 § 11 k.p.c.; Art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 379 pkt 2 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 zd. pierwsze k.p.c.: Lack of legal standing precludes initiating a substantive suit but does not deprive a party of the right to appeal procedural rulings, requiring the court to address the standing issue within the appeal rather than dismissing it as inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal standing consumer association procedural defect appeal admissibility court capacity civil procedure code remand for clarification

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 64 § 11 k.p.c.
W konsekwencji należy przyjąć, że skarżąca nie ma też zdolności sądowej (art. 64 § 11 k.p.c.).
Art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c.
Wychodząc z założenia, że powodowe Stowarzyszenie nie ma zdolności sądowej, Sąd pierwszej instancji powołując się na art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c., postanowieniem z 9 października 2012 r., odrzucił jej pozew skierowany przeciwko pozwanemu P.
Art. 379 pkt 2 k.p.c.
199 § 1 pkt 3 k.p.c.), a rozpoznanie sprawy mimo braku tej zdolności prowadzi do nieważności postępowania (art. 379 pkt 2 k.p.c.).
Art. 3986 § 2 k.p.c.
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 3986 § 2 k.p.c. należało orzec, jak w sentencji (art.
Art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 zd. pierwsze k.p.c.
należało orzec, jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 zd. pierwsze k.p.c.).
art. 64 § 11 k.p.c
W konsekwencji należy przyjąć, że skarżąca nie ma też zdolności sądowej (art. 64 § 11 k.p.c.).
art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c
Wychodząc z założenia, że powodowe Stowarzyszenie nie ma zdolności sądowej, Sąd pierwszej instancji powołując się na art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c., postanowieniem z 9 października 2012 r., odrzucił jej pozew skierowany przeciwko pozwanemu P.
art. 379 pkt 2 k.p.c
199 § 1 pkt 3 k.p.c.), a rozpoznanie sprawy mimo braku tej zdolności prowadzi do nieważności postępowania (art. 379 pkt 2 k.p.c.).
art. 3986 § 2 k.p.c
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 3986 § 2 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt I CZ 106/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa Stowarzyszenia na Rzecz Podnoszenia Świadomości Konsumenckiej "E. " w K. przeciwko P. H. o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2013 r., na skutek zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 września 2013 r., uchyla zaskarżone postanowienie. 2

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny po przyjęciu, że skarga kasacyjna strony powodowej – Stowarzyszenia na Rzecz Podnoszenia Świadomości Konsumenckiej „E. w K. od postanowienia tego Sądu z 26 marca 2013 r., została złożona przez stronę, która - jako stowarzyszenie zwykłe - nie ma zdolności sądowej, postanowieniem z 6 września 2013 r. skargę tę odrzucił wobec jej niedopuszczalności. Według Sądu, w polskim porządku prawnym stowarzyszeniom zwykłym nie przysługuje osobowość prawna, a wobec braku przepisu szczególnego, także i zdolność prawna. W konsekwencji należy przyjąć, że skarżąca nie ma też zdolności sądowej (art. 64 § 11 k.p.c.). W zażaleniu strona powodowa domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wychodząc z założenia, że powodowe Stowarzyszenie nie ma zdolności sądowej, Sąd pierwszej instancji powołując się na art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c., postanowieniem z 9 października 2012 r., odrzucił jej pozew skierowany przeciwko pozwanemu P. H. Sąd Apelacyjny jako Sąd drugiej instancji podzielił to stanowisko i postanowieniem z 26 marca 2013 r. zażalenie strony powodowej oddalił. Jest oczywiste, że brak zdolności sądowej stwarza przeszkodę do merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c.), a rozpoznanie sprawy mimo braku tej zdolności prowadzi do nieważności postępowania (art. 379 pkt 2 k.p.c.).

Nie oznacza to jednak, że stronie, która według Sądu pierwszej czy też drugiej instancji jest pozbawiona zdolności sądowej, nie przysługuje legitymacja do zaskarżenia niekorzystnego dla niej orzeczenia sądowego, mającego charakter wyłącznie procesowy. Należy podkreślić, że z takiego założenia wyszedł też sam Sąd Apelacyjny, który jako Sąd drugiej instancji wydał zaskarżone skargą kasacyjną postanowienie o oddaleniu zażalenia powodowego Stowarzyszenia. W innym bowiem wypadku zażalenie to powinno zostać odrzucone, nie zaś rozpoznane co do swej istoty. 3 Odrzucenie skargi kasacyjnej z argumentacją, że jest ona niedopuszczalna ze względu na brak zdolności sądowej strony skarżącej świadczy więc o niekonsekwencji Sądu Apelacyjnego.

Konkludując, kwestia, czy skarżącej przysługuje zdolność sądowa powinna ostatecznie zostać wyjaśniona w postępowaniu kasacyjnym, skoro w sprawie skarga kasacyjna jest w ogóle dopuszczalna. W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 3986 § 2 k.p.c. należało orzec, jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 zd. pierwsze k.p.c.).