Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 92/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on costs, ruling that discretionary cost allocation falls within appellate court's authority.

Numero d'incarto IV CZ 92/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal regarding the allocation of litigation costs in a tax dispute. The plaintiff argued that the appellate court improperly denied a waiver of costs under Article 102 of the Code of Civil Procedure, citing personal circumstances and health issues. The court held that the assessment of whether a case warrants a cost waiver is a discretionary matter for the appellate court, which was not abused here.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 102 k.p.c.; Art. 3941 pkt 2 k.p.c.: The assessment of whether a case warrants a waiver or partial allocation of litigation costs under Article 102 of the Code of Civil Procedure is a matter of judicial discretion for the court of second instance, which may only be challenged exceptionally.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs judicial discretion Code of Civil Procedure appeal costs waiver of costs second instance court tax dispute

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 102 k.p.c.
Zarzucił w nim niezastosowanie przez Sąd Apelacyjny art. 102 k.p.c., pozwalającego w wypadkach szczególnie uzasadnionych na nieobciążenie strony przegrywającej kosztami procesu lub na częściowe tylko obciążenie jej kosztami procesu.
Art. 3941 pkt 2 k.p.c.
3 W sprawie miał zastosowanie art. 3941 pkt 2 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 3 maja 2012 r., dopuszczający zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.
Art. 39814 k.p.c.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie powoda; podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego stanowił art.
Art. 98 k.p.c.
oddalił zażalenie powoda; podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego stanowił art. 98 w związku z art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 w związku z art. 108 § 1, art.
Art. 99 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1, art. 39821 i art.
§ 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
2 pkt 2 i § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
§ 15 i 16 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2, § 6 pkt 3 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99; 23 marca 2007 r., V CZ 16/07; 12 marca 2009 r., V CZ 7/09; 24 czerwca 2010 r., IV CZ 32/10; 19 grudnia 2012 r., II CZ 146/12).
23 marca 2007 r., V CZ 16/07
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99; 23 marca 2007 r., V CZ 16/07; 12 marca 2009 r., V CZ 7/09; 24 czerwca 2010 r., IV CZ 32/10; 19 grudnia 2012 r., II CZ 146/12).
12 marca 2009 r., V CZ 7/09
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99; 23 marca 2007 r., V CZ 16/07; 12 marca 2009 r., V CZ 7/09; 24 czerwca 2010 r., IV CZ 32/10; 19 grudnia 2012 r., II CZ 146/12).
24 czerwca 2010 r., IV CZ 32/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99; 23 marca 2007 r., V CZ 16/07; 12 marca 2009 r., V CZ 7/09; 24 czerwca 2010 r., IV CZ 32/10; 19 grudnia 2012 r., II CZ 146/12).
19 grudnia 2012 r., II CZ 146/12
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99; 23 marca 2007 r., V CZ 16/07; 12 marca 2009 r., V CZ 7/09; 24 czerwca 2010 r., IV CZ 32/10; 19 grudnia 2012 r., II CZ 146/12).
postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07
postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07).
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2011 r., V CZ 24/11
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2011 r., V CZ 24/11 i 5 października 2011 r., IV CZ 48/11).
5 października 2011 r., IV CZ 48/11
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2011 r., V CZ 24/11 i 5 października 2011 r., IV CZ 48/11).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 92/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa S. K. przeciwko Skarbowi Państwa Wojewodzie […] o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 listopada 2013 r., zażalenia powoda na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 lutego 2012 r., 1) oddala zażalenie, 2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 300 (trzysta) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, 3) zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego na rzecz radcy prawnego L. O. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

UZASADNIENIE

2 Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 10 lutego 2012 r. oddalił apelację S. K. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21 września 2011 r., oddalającego jego powództwo przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie […]. Ponadto w punkcie II tego wyroku zasądził od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 2 700 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym. Powód wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Sądu Apelacyjnego. Zarzucił w nim niezastosowanie przez Sąd Apelacyjny art. 102 k.p.c., pozwalającego w wypadkach szczególnie uzasadnionych na nieobciążenie strony przegrywającej kosztami procesu lub na częściowe tylko obciążenie jej kosztami procesu. W odpowiedzi na zażalenie strona pozwana wniosła o odrzucenie zażalenia ze względu na nieprawidłowe przywrócenie powodowi terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem lub o oddalenie zażalenia ze względu na brak podstaw do zastosowania w sprawie art. 102 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podważenie zasadności przywrócenia terminu w ramach badania dopuszczalności zażalenia może nastąpić tylko wtedy, gdy istnieje ku temu jednoznaczna podstawa (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 25 sierpnia 1999 r., III CKN 695/99; 23 marca 2007 r., V CZ 16/07; 12 marca 2009 r., V CZ 7/09; 24 czerwca 2010 r., IV CZ 32/10; 19 grudnia 2012 r., II CZ 146/12). W niniejszej sprawie takiej podstawy nie ma. Uwzględniając ilość oraz treść pism powoda do Sądu Apelacyjnego, sporządzanych osobiście, jak też kilkakrotne odrzucanie przez Sąd Apelacyjny jego wniosków o doręczenie wraz z uzasadnieniem odpisu wyroku zawierającego zaskarżone postanowienie oraz stan zdrowia powoda, przyjęcie przez Sąd Apelacyjny, że wolą powoda było zgłoszenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wraz z uzasadnieniem odpisu wyroku zawierającego zaskarżone postanowienie, nie było oczywiście bezpodstawne. 3 W sprawie miał zastosowanie art. 3941 pkt 2 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 3 maja 2012 r., dopuszczający zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.

Według utrwalonego poglądu w orzecznictwie Sądu Najwyższego, oparta na kryterium słusznościowym ocena sądu, dotycząca istnienia wypadku szczególnie uzasadnionego w rozumieniu art. 102 k.p.c. należy do sfery uznania sądu. W związku z tym zakwestionowanie tej oceny może nastąpić jedynie wyjątkowo, w razie podjęcia przez sąd rozstrzygnięcia oczywiście niemieszczącego się w granicach przyznanej mu swobody decyzji przez art. 102 k.p.c. (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07). W sprawie do tak rozumianego naruszenia art. 102 k.p.c. nie doszło.

Powód, mimo znajdowania się w trudnej sytuacji majątkowej, powinien był liczyć się, podejmując decyzję o wniesieniu apelacji, z możliwymi konsekwencjami, także jeśli chodzi o obowiązek zapłaty kosztów procesu poniesionych przez stronę przeciwną (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2011 r., V CZ 24/11 i 5 października 2011 r., IV CZ 48/11). Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie powoda; podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego stanowił art. 98 w związku z art. 108 § 1, art. 99, art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. oraz § 13 ust. 2 pkt 2 i § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), a o kosztach pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu § 15 i 16 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2, § 6 pkt 3 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.2013.490). jw 4