Supreme Court dismisses appeal for invalidity of final judgment due to lack of exceptional circumstances.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's complaint challenging the final judgment on the invalidity of paternity recognition. The appellant argued that a cassation appeal was impossible under Article 3982 § 1 of the Civil Procedure Code, claiming no other remedies existed. The court held that the complaint was inadmissible because the appellant, represented by a professional lawyer, failed to meet the strict requirements of an exceptional circumstance under Article 4241 § 2.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1-3 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: A complaint for invalidity of a final judgment is inadmissible if the party had the objective possibility to use ordinary appeal remedies but failed to do so without justified reasons.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 17/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 22 grudnia 2010 r., w sprawie z powództwa M. M. przeciwko małoletniej O.M. i S. J. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w O. o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 sierpnia 2013 r., odrzuca skargę i zasądza od powoda na rzecz pozwanej małoletniej O.
M. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego skargą. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy w O. oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 30 września 2010 r., w sprawie ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa. Powód wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego, w wskazując m.in., że zaskarżenie tego orzeczenia w drodze innych środków zaskarżenia nie było możliwe, gdyż było ono prawomocne. Wniesienie skargi kasacyjnej od tego rozstrzygnięcia było - zdaniem powoda - wykluczone ze względu na treść art. 3982 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sprawie o ustalenie bezskuteczności uznania ojcostwa skarga kasacyjna jest dopuszczalna (art. 3982 § 1-3 k.p.c. a contrario). Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uzależniona jest od łącznego spełnienia następujących przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania kwalifikowanej niezgodności z prawem, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.
Pojęcie wyjątkowego wypadku, o którym mowa w art. 4241 § 2 k.p.c., obejmuje szczególne sytuacje polegające na tym, że strona z przyczyn niezawinionych i usprawiedliwiających jej zaniechanie nie mogła skorzystać ze zwykłych środków prawnych. Obowiązek wykazania tych okoliczności obciąża stronę, która chce skorzystać z możliwości wniesienia skargi na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 24 lipca 2007 r., IV CNP 80/07, niepubl.). We wniesionej skardze nie zostały wykazane okoliczności pozwalające uznać, że w sprawie zachodzi wyjątkowy wypadek w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c. Skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, miał zatem możliwość skorzystania z przysługujących mu środków prawnych w postaci wniesienia skargi kasacyjnej.
Jeżeli strona miała obiektywną możliwość 3 skorzystania z instancji odwoławczej i z możliwości tej nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.). Następuje to zarówno przy świadomej rezygnacji z wniesienia środka odwoławczego, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności skorzystania z takiego środka (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r. V CNP 187/07; OSNC-ZD 2008/4/107). Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c. odrzucił skargę. db