Supreme Court dismisses appeal on renewal of judgment due to missed statutory time limits and invalid evidence grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision rejecting a request to renew a final judgment. The appellant argued for renewal based on lack of legal representation and newly discovered medical evidence, but the court found the appeal filed after the statutory deadline and the evidence irrelevant to the original proceedings. Consequently, the appeal was rejected, and the appellant was ordered to pay legal costs incurred by the opposing party.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 401 pkt 2 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 407 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: A request for renewal of proceedings must be filed within the statutory period from knowledge of the judgment, and newly discovered evidence must be objectively unavailable during the original trial to qualify.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II CZ 31/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Anna Owczarek SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie ze skargi B. F. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 listopada 2009 r., wydanego w sprawie z powództwa B. F. przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń "U." Spółce Akcyjnej o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 sierpnia 2013 r., zażalenia powoda - skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 grudnia 2012 r., 1) oddala zażalenie, 2) przyznaje adw. A. W. od Skarbu Państwa (Sądu Apelacyjnego) kwotę 5 400 (pięć tysięcy czterysta) zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług należną od tego rodzaju czynności tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. 2
UZASADNIENIE
Skarżący B. F. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 grudnia 2012 r. odrzucające jego skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 6 listopada 2009 r. w sprawie z jego powództwa przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń U. S.A. o zapłatę. Skargę wniesioną w dniu 27 października 2012 r. B. F. oparł na podstawie z art. 401 pkt 2 k.p.c. - wskazał na niepouczenie go przez sąd o możliwości ustanowienia pełnomocnika z urzędu pomimo jego nieporadności i zawiłości sprawy oraz na podstawie z art. 403 § 2 k.p.c. - podniósł, że w toku postępowania odszkodowawczego nie dysponował opinią psychologiczną z dnia 17 października 2012 r., ani zaświadczeniem z 10 października 2012 r.
Sąd Apelacyjny uznał, że skarga została wniesiona po upływie trzymiesięcznego terminu przewidzianego w przepisie art. 407 k.p.c. Jest to kolejna skarga o wznowienie tego samego postępowania. W poprzednich skargach - z 8 lutego 2010 r. i 2 czerwca 2011 r. skarżący także powoływał jako podstawę art. 401 pkt 2 k.p.c. oraz art. 403 § 2 k.p.c. Nadto Sąd stwierdził, iż skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, gdyż niepouczenie strony o potrzebie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, a nawet oddalenie wniosku o ustanowienie takiego pełnomocnika nie uzasadnia stwierdzenia nieważności postępowania z uwagi na pozbawienie strony możliwości obrony jej praw, zaś środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy wznowienia przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art. 410 § 2 k.p.c., art. 401 pkt 2 k.p.c. oraz art. 403 § 2 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie skargi Sądowi Apelacyjnemu celem rozpoznania. 3
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżący nie ma racji podnosząc, że Sąd Apelacyjny nienależycie sformułował skierowane do niego wezwanie o uprawdopodobnienie zachowania terminu do wniesienia skargi. Wezwanie było zrozumiałe, a z wymaganiami co do terminu złożenia skargi o wznowienie powód zapoznał się dostatecznie w toku postępowań spowodowanych jego wcześniejszymi skargami o wznowienie postępowania, w których ustanawiano dla niego fachową pomoc prawną. Ta przyczyna odrzucenia skargi zachodzi zresztą wyłącznie co do podstawy wznowienia z art. 401 pkt 2 k.p.c., dla której termin do wniesienia skargi biegnie od dowiedzenia się przez stronę o wyroku.
Już choćby z faktu, że powód złożył skargę o wznowienie postępowania w tej samej sprawie w początku 2010 r. wynika, że wiedział wtedy o wydaniu wyroku. Tym samym upływ terminu, w którym możliwe było zgłoszenie skargi opartej na podstawie nieważnościowej nie budzi wątpliwości. Z kolei wystąpienie podstawy z art. 403 § 2 k.p.c. w postaci wykrycia nowych środków dowodowych Sąd Apelacyjny słusznie zakwestionował, skoro dokumenty zgłoszone przez powoda dotyczą jego aktualnego stanu zdrowia, zaś fakty, których dotyczą - jeżeli opisują również stan zdrowia istniejący już w czasie orzekania w prawomocnie zakończonej sprawie - mogły być przez powoda wykazane wynikami stosownych badań w toku tamtego postępowania.
Podstawa z art. 403 § 2 k.p.c. wymaga nie tylko tego, aby fakty bądź środki dowodowe istniały już w trakcie postępowania, którego dotyczy wniosek o wznowienie ale także, aby w owym czasie strona nie mogła z nich skorzystać. Brak możności skorzystania nie jest zaś równoznaczny z niezgłoszeniem tych faktów lub dowodów lecz wymaga wykazania obiektywnych przeszkód ich przedstawienia. W konsekwencji Sąd Apelacyjny prawidłowo ocenił, że skarżący nie dotrzymał terminu z art. 407 k.p.c. co do pierwszej ze zgłoszonych podstaw (wobec czego rozważanie czy podstawa ta wystąpiła jest zbędne), zaś druga wskazana podstawa w rzeczywistości nie odpowiadała ustawowemu wzorcowi.
Z tych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. 4 Wysokość przyznanych pełnomocnikowi powoda kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu znajduje uzasadnienie w postanowieniach § 2, § 6 pkt 7, § 13 ust. 2 pkt 2 i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 461). jw