Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missed three-month filing deadline and lack of new evidence.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal for a retrial, ruling that the request was procedurally barred by a missed three-month filing deadline. The appellant argued that the lower court failed to properly represent their interests, but the court found no new circumstances or evidence to justify reopening the case. Consequently, the appeal was dismissed as untimely and without merit under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 407 § 1 k.p.c.; art. 407 § 2 k.p.c.; art. 403 § 2 k.p.c.: A request for retrial must be filed within three months of discovering the grounds; failure to do so or lack of new circumstances renders the request inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II CZ 19/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maria Szulc SSN Dariusz Zawistowski w sprawie ze skargi L. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 13 października 2005r., wydanym w sprawie z wniosku A. F. przy uczestnictwie L. S. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lipca 2013 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 listopada 2012 r., oddala zażalenie; nakazuje wypłacić adw. K. G. z Kasy Sądu Okręgowego w K. 1350 (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) zł kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu zażaleniowym, powiększonej o stawkę VAT.
UZASADNIENIE
2 Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 28 listopada 2012 r. odrzucił skargę L. S. o wznowienie postępowania w sprawie o podział majątku wspólnego, zakończonej prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 13 października 2005 r., wskazując jako podstawę art. 410 § 1 k.p.c. Odrzucenie skargi nastąpiło z dwóch przyczyn: uchybienia trzymiesięcznego terminu do jej wniesienia oraz braku podstaw do stwierdzenia, że skarżący został pozbawiony możliwości obrony swoich praw. Skarżący, w zażaleniu na to postanowienie wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 407 § 1 k.p.c., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym; termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Uchybienie tego terminu, jeśli chodzi o zarzuty skargi dotyczące wartości kwestionowanych dowodów, jest oczywiste. Skarżący podnosił zastrzeżenia do tych dowodów już w apelacji, jednakże Sąd Odwoławczy tych zastrzeżeń nie podzielił.
Powoływanie ich powtórne w skardze o wznowienie postępowania jest więc bezprzedmiotowe. Podstawą wznowienia mogą być bowiem tylko nowe okoliczności i środki dowodowe (art. 403 § 2 k.p.c.). Stąd też odrzucenie skargi opartej na tej podstawie było usprawiedliwione. Jeśli zaś chodzi o twierdzenie skarżącego o pozbawieniu go możliwości obrony praw, to skarżący upatruje tej podstawy wznowienia w wadliwym reprezentowaniu jego interesów przez ustanowionego przez sąd pełnomocnika z urzędu. Jednakże skarżący niczym nie wykazał, że podstawę do powzięcia takich wątpliwości poznał dopiero teraz, kiedy od uprawomocnienia się orzeczenia upłynęło z górą siedem lat.
Tak więc i w tym zakresie skarga była spóźniona (art. 407 § 2 k.p.c.), co uzasadniało jej odrzucenie. Na marginesie tylko warto 3 dodać, że w orzecznictwie przyjmuje się, iż strona zostaje pozbawiona możności działania tylko wtedy, gdy doszło do całkowitego pozbawienia jej możności obrony swych praw, w więc gdy znalazła się w takiej sytuacji, która uniemożliwia, a nie tylko utrudniła lub ograniczyła popieranie przed sądem dochodzonych żądań (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 października 1999 r., II UKN 174/00, OSNP 2001, nr 4, poz. 133), na co skarżący nie powołał żadnych dowodów.
Z tych względów zażalenie oddalono (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). Postanowienie o kosztach uzasadnia § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.). jw