Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UK 85/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation appeal as it lacked sufficient legal grounds under Polish Civil Procedure Code. The court rejected the claim that the pension reduction violated the ECHR. The decision emphasized the role of the Supreme Court in maintaining legal order rather than individual interests. The court found no significant legal issue requiring its review. The applicant's arguments were deemed insufficiently connected to established facts. The European Court of Human Rights also rejected similar complaints. The ruling reinforces the principle of legal uniformity in pension calculations. The court refused to deviate from existing constitutional and judicial precedents. The decision upholds the validity of the reduced pension base percentage. The applicant failed to meet the threshold for cassation acceptance.

Numero d'incarto II UK 85/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by E. L. against a lower court decision reducing her police pension base. The applicant argued that the reduction violated the European Convention on Human Rights and required individual analysis, but the court found her arguments insufficiently connected to the established facts. The court ruled that the Supreme Court's role is to protect the general legal order, not to address individual cases, and that the European Court of Human Rights had already rejected similar complaints. Consequently, the appeal was rejected for lacking a significant legal issue under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may reject a cassation appeal if it does not raise a significant legal issue, emphasizing the court's duty to maintain legal uniformity rather than adjudicate individual disputes.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal rejection significant legal issue European Convention rights pension reduction legal uniformity principle civil procedure code individual analysis requirement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie ma rzeczowej jurydycznej argumentacji odpowiedniej dla wykazania istotnego zagadnienia prawnego sprawy w rozumieniu przepisu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Ocena ta jest aktualna, ze względu na tożsamość treści wniosku, również w obecnej sprawie.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 39813 § 1 k.p.c.
art. 39813 § 1 i § 2 k.p.c.).
Art. 39813 § 2 k.p.c.
art. 39813 § 1 i § 2 k.p.c.).
Art. 15b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji
od wyroku Sądu Okręgowego z 15 listopada 2010 r., którym oddalono jej odwołanie od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji /…/ z 12 października 2009 r., zmniejszającej podstawę wymiaru emerytury odwołującej się na podstawie art. 15b ust.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W uzasadnieniu odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania podniesiono wówczas, między innymi, że istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
K 6/09
Constitutional Court declares PRL security service pension rate reduction unconstitutional but validates other pension provisions.
II UZP 2/11
Supreme Court denies 40% pension for former security service members serving under totalitarian regime.
II UK 228/12
G., w której odmówiono przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (postanowienie Sądu Najwyższego z 23 listopada 2010 r., II UK 228/12).
Cichopek i inni – 15189/10

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UK 85/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z wniosku E. L. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji /…/ o wysokość emerytury policyjnej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 czerwca 2013 r., skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego […] z dnia 6 września 2012 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny wyrokiem z 6 września 2012 r. oddalił apelację odwołującej się E. L. od wyroku Sądu Okręgowego z 15 listopada 2010 r., którym oddalono jej odwołanie od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji /…/ z 12 października 2009 r., zmniejszającej podstawę wymiaru emerytury odwołującej się na podstawie art. 15b ust. 1 ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (…), dodanym przez ustawę z 23 stycznia 2009 r., wobec służby w poprzednich organach bezpieczeństwa państwa.

Wskaźnik podstawy wymiaru emerytury za okres pracy w organach bezpieczeństwa obniżono z 2,6% do 0,7%. Sąd Okręgowy wskazał, że stanowiący podstawę decyzji przepis nie jest niezgodny z przepisami ustawy zasadniczej – wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 24 lutego 2010 r., K 6/09. Sąd 2 Apelacyjny w uzasadnieniu oddalenia apelacji potwierdził okres pracy w organach bezpieczeństwa, za który obniżono apelującej podstawę wymiaru emerytury. Nie stwierdził też niezgodności nowej regulacji z porządkiem prawnym (konstytucyjnym) oraz z Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Wskazał również na uchwałę Sądu Najwyższego z 3 marca 2011 r., II UZP 2/11, stwierdzającą, że za każdy rok pełnienia służby w latach 1944-1990 w organach bezpieczeństwa państwa, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, emerytura wynosi 0,7 % podstawy jej wymiaru (art. 15b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji …), co oznacza, że wysokość emerytury wyliczanej wyłącznie za okresy pełnienia takiej służby może być niższa od 40% podstawy wymiaru tego świadczenia.

We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na konieczność rozpoznania przez Sąd Najwyższy następujących istotnych zagadnień prawnych: „I. Czy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wyłącza kompetencję sądów powszechnych do zbadania zgodności zastosowanych w sprawie Wnioskodawczyni przepisów z Europejską Konwencją Praw Człowieka i Podstawowych Wolności? II. Czy sądy powszechne rozpoznając sprawę mogą powoływać się blankietowo na uzasadnienie Sądu Konstytucyjnego, bez przeprowadzenia indywidualnej analizy sprawy i bez rozpoznania stawianych zarzutów z Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności? III.

Czy sądy powszechne rozpoznając sprawę Wnioskodawczyni, po wydaniu wyroku przez Trybunał Konstytucyjny w dniu 24.02.2010 r. w sprawie o sygn. akt K 6/09, stwierdzającego zgodność zaskarżonych przepisów z Konstytucją RP, nie posiadają legitymacji do przeprowadzenia pełnego testu proporcjonalności ustawowego mechanizmu obniżenia emerytur z uwagi na zróżnicowaną sytuację adresatów Ustawy Zmieniającej, w szczególności w sytuacji wnioskodawczyni. IV. Czy sądy powszechne rozpoznające sprawę Wnioskodawczyni mogą uchylić się od zastosowania Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i powoływać się wyłącznie na wyrok Trybunału Konstytucyjnego?

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

3 Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej nie ma zasadnej podstawy przedsądu i dlatego nie został uwzględniony. Jego treść w znacznej części powiela treść wniosku w podobnej sprawie skarżącego A. G., w której odmówiono przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (postanowienie Sądu Najwyższego z 23 listopada 2010 r., II UK 228/12). W uzasadnieniu odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania podniesiono wówczas, między innymi, że istotne zagadnienie prawne, o którym mowa w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. powinno odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, a którego wyjaśnienie przez Sąd Najwyższy przyczyni się do rozwoju jurysprudencji i prawa pozytywnego.

Rolą Sądu Najwyższego, jako najwyższego organu sądowego w Rzeczypospolitej Polskiej, nie jest bowiem działanie w interesie indywidualnym, lecz powszechnym, poprzez ochronę obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania i ujednolicanie praktyki stosowania prawa. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie wskazano przepisów prawa, z którymi wiąże się postawione problemy. Ponadto autorka skargi kasacyjnej przedstawiła „problemy” bez ich wystarczającego powiązania z ustalonymi w zaskarżonym wyroku okolicznościami faktycznymi (por. art. 39813 § 1 i § 2 k.p.c.).

Nie zostały uzasadnione twierdzenia skargi o rzekomo „blankietowym” powoływaniu się przez Sąd na wyrok Trybunału Konstytucyjnego bez przeprowadzenia indywidualnej analizy sprawy, uchyleniu się od zastosowania Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i podstawowych Wolności, czy też powołaniu się na nieaktualne orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie ma rzeczowej jurydycznej argumentacji odpowiedniej dla wykazania istotnego zagadnienia prawnego sprawy w rozumieniu przepisu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Ocena ta jest aktualna, ze względu na tożsamość treści wniosku, również w obecnej sprawie.

Dodać należy, że również Europejski Trybunał Praw Człowieka 14 maja 2013 r. nie uwzględnił zarzutów skarżących, którym zmniejszono podstawę wymiaru do 0,7% za okres pracy w organach bezpieczeństwa, a ścisłej uznał za niedopuszczalne i nie przyjął do rozpoznania skargi kierowane przeciwko Polsce (sprawa Cichopek i innych – 15189/10 i dalsze). 4 Innymi słowy istotne zagadnienie prawne oprócz zakotwiczenia problemu w przepisach prawnych, wymagałoby również przełamania lub przedstawienia co najmniej zasadnej jurydycznej kontrargumentacji, która pozwalałaby odejść od zgodnego dotychczas orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Najwyższego.

Takiego zagadnienia o randze istotnego zagadnienia prawnego wniosek o przyjęcie skargi nie przedstawił. Z tych motywów orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.