Supreme Court dismisses late legal challenge to final judgment due to applicant's failure to prove independent reasons for missing appeal deadline.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the applicant's constitutional complaint challenging a final judgment that had previously been dismissed as an untimely appeal. The applicant argued that the court's refusal to extend the appeal deadline constituted an exceptional circumstance warranting a review under specific civil procedure rules. The court determined that the applicant failed to demonstrate any independent reasons, such as illness or force majeure, for missing the deadline, as the delay was attributable to the applicant's own conduct.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1, 2 k.p.c.; A legal challenge to a final judgment is permitted only if the applicant proves the judgment caused damage and that no other legal remedies are available, or if an exceptional circumstance independent of the applicant's will prevented the use of available remedies.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt I CNP 13/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie skargi Z. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 7 czerwca 2011 r., wydanego w sprawie z powództwa Z. P. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2013 r., 1) odrzuca skargę, 2) nie obciąża skarżącego kosztami postępowania wywołanego wniesieniem skargi, 3) oddala wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 7 czerwca 2011 r. oddalił powództwo Z.
P. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi o zapłatę odszkodowania. Apelacja powoda od tego wyroku została odrzucona jako spóźniona. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 26 października 2012 r. powód zarzucił naruszenie przez Sąd Okręgowy art. 386 §6 w związku z art. 233 §1 k.p.c., art. 5 k.c. w związku z art. 2 i 77 ust. 1 Konstytucji oraz art. 442 § 1 i 2 w związku z art. 117 § 2 k.c. w związku z art. 277 pkt 4 kodeksu zobowiązań. W uzasadnieniu skargi wskazał m.in., że pomimo odrzucenia jego apelacji w sprawie zachodzi wyjątkowy wypadek, o którym mowa w art. 4241 §2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 §1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Ponadto, w myśl art. 4241 § 2 k.p.c., w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.
W sprawie brak podstaw do stwierdzenie wyjątkowego wypadku, o którym mowa w art. 4241 §2 k.p.c. Wyjątkowe wypadki, o których mowa w art. 4241 § 2 k.p.c., obejmują tylko okoliczności odnoszące się do nieskorzystania przez stronę z przysługujących jej środków zaskarżenia z przyczyn od niej niezależnych, np. z powodu ciężkiej choroby, katastrofy, klęski żywiołowej, błędnej informacji 3 udzielonej przez pracownika sądu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2010 r., II CNP 39/10, i 8 sierpnia 2012 r., II CNP 29/12), skarżący zaś nie wykazał, że odrzucenie jego apelacji nastąpiło z takich właśnie przyczyn.
Należy podzielić wyjaśnienia zawarte w postanowieniu Sądu Apelacyjnego z dnia 4 lipca 2012 r., oddalającym zażalenie Z. P. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 5 kwietnia 2012 r., oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 26 października 2012 r., że uchybienie temu terminowi nastąpiło z przyczyn, które obciążają Z. P. Z tych względów skargę odrzucono na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c., a wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oddalono, ponieważ odrzucenie skargi z powodu jej braków nie uzasadnia przyznania pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynagrodzenia od Skarbu Państwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2012 r., IV CNOP 17/12).
Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wywołanych wniesieniem skargi stanowił art. 102 w związku z art. 108, art. 39821 i 42412 k.p.c. es