Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II CNP 1/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific legal provisions violating the law.

Numero d'incarto II CNP 1/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appeal against a final court ruling that awarded damages to a business owner. The appellant failed to identify the specific legal provisions violated by the lower court's decision, despite citing procedural grounds. The court ruled that under Polish law, an appeal must separately cite the violated statutes, and this omission constitutes a fatal defect warranting dismissal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for a ruling to declare a final decision unlawful must cumulatively include the grounds and their justification, the specific legal provisions violated, proof of damage, and the impossibility of other remedies; failure to cite the violated provisions constitutes a fatal defect leading to dismissal.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for unlawfulness fatal defect cited legal provisions final decision procedural requirements

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.
art. 4245 § 1 k.p.c
Każde wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4171 § 2 k.c
Po pierwsze, trzeba pamiętać, że instytucja skargi, o której mowa, została ustanowiona w celu stworzenia możliwości realizacji uprawnień wypływających z art. 4171 § 2 k.c., zagwarantowanych w art.
art. 77 ust. 1 Konstytucji
4171 § 2 k.c., zagwarantowanych w art. 77 ust. 1 Konstytucji, przewidującym odpowiedzialność Skarbu Państwa za szkody wyrządzone przez niezgodne z prawem działania przy wykonywaniu władzy publicznej.
art. 4244 k.p.c
art. 4244 k.p.c.), a jeśli nawet tak się dzieje, to przepisy wskazane jako naruszone w ramach podstaw nie muszą być – i często nie są – tożsame z przepisami (przepisem), z którym orzeczenie jest niezgodne.
art. 4245 k.p.c
na konstrukcję art. 4245 k.p.c., należy przyjąć, że nie stanowi spełnienia wymagania przewidzianego w art.
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
4245 k.p.c., należy przyjąć, że nie stanowi spełnienia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II CNP 1/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 maja 2013 r. skargi D. W. - prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą C. W. - Autoryzowany Dealer D. W. w O. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 22 października 2010 r., sygn. akt […] wydanego w sprawie z powództwa R. Z. - prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą A. B. Lakiernictwo i Blacharstwo w K. przeciwko D. W. - prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą C. W. - Autoryzowany Dealer D. W. w O. o zapłatę 35.060,00 zł, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Prawomocnym wyrokiem z dnia 22 października 2010 r. Sąd Okręgowy w Ł. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w K. w ten sposób, że uwzględnił powództwo R. Z. przeciwko D. W. o zapłatę kwoty 35.059, 51 zł z ustawowymi odsetkami. Wymienione wyrok D. W. zaskarżył skargą o stwierdzenie jego niezgodności z prawem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 1-6 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać, obok oznaczenia orzeczenia, od którego została wniesiona – przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine. Każde wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c. ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych wymagań. Przepis ten wyraźnie odróżnia podstawy skargi od wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, zatem skarga musi zawierać każdy z tych elementów przedstawiony odrębnie (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl., z dnia z 18 stycznia 2006 r., III CNP 21/05, nie publ. oraz z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).

Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, ustanowienie jako dwu odrębnych wymagań skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przytoczenia podstaw i ich uzasadnienia oraz wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, było zabiegiem w pełni świadomym 3 i uzasadnionym. Po pierwsze, trzeba pamiętać, że instytucja skargi, o której mowa, została ustanowiona w celu stworzenia możliwości realizacji uprawnień wypływających z art. 4171 § 2 k.c., zagwarantowanych w art. 77 ust. 1 Konstytucji, przewidującym odpowiedzialność Skarbu Państwa za szkody wyrządzone przez niezgodne z prawem działania przy wykonywaniu władzy publicznej.

Jest w tej sytuacji oczywiste, że niezgodność z prawem uzasadniająca odpowiedzialność Skarbu Państwa musi być – już na etapie wnoszenia skargi – jasno określona przez wskazanie przepisu, z którym skarżone orzeczenie jest niezgodne. Po drugie, same wady postępowania poprzedzającego wydanie skarżonego orzeczenia, wytykane w ramach podstaw, nie zawsze powodują niezgodność orzeczenia z prawem (por. art. 4244 k.p.c.), a jeśli nawet tak się dzieje, to przepisy wskazane jako naruszone w ramach podstaw nie muszą być – i często nie są – tożsame z przepisami (przepisem), z którym orzeczenie jest niezgodne.

Z tych przyczyn, zważywszy także na względy czysto normatywne, tj. na konstrukcję art. 4245 k.p.c., należy przyjąć, że nie stanowi spełnienia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. odwołanie się do podstaw skargi lub ich uzasadnienia. Wniesiona skarga zawiera przytoczenie podstaw i ich uzasadnienie, skarżący nie wskazał w niej jednak przepisów prawa, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, przez co nie spełnia wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. Z tych przyczyn na podstawie art. art. 4248 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. db