Legislator Giurisprudenza & Legislazione
V CZ 111/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal regarding non-payment of cassation fee and appealability of cost waiver denial.

Numero d'incarto V CZ 111/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the appellate court's decision to reject their cassation complaint for non-payment of fees. The appellants argued that the denial of a cost waiver was appealable under civil procedure law, but the court clarified that the appellate court acts as a second-instance court in cassation proceedings, making the decision immediately final. Consequently, the appeal was rejected because the specific provision for appealing such decisions does not apply to this procedural context.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 3987 § 1, 2 k.p.c.; Art. 112 ust. 3 u.k.s.c. The decision denying a waiver of cassation fees is immediately final when issued by the appellate court acting as a second-instance court in cassation proceedings, as the appeal mechanism in Art. 3941 k.p.c. does not apply to such rulings.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal court costs fee payment second instance civil procedure waiver denial finality of decision

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 394 § 1 pkt. 2 k.p.c.
W zażaleniu skarżący zarzucili naruszenie art. 394 § 1 pkt. 2 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie przez Sąd Apelacyjny, iż na postanowienie o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych nie przysługuje zażalenie.
Art. 3941 k.p.c.
W związku z tym zaskarżalność postanowień wydanych przez ten sąd, także postanowienia o oddaleniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, musi być oceniana w oparciu o treść art. 3941 k.p.c., a nie na podstawie art.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną powodów od wyroku tego Sądu z dnia 22 grudnia 2011 r., jako nieopłaconą.
Art. 3987 § 1 k.p.c.
3986 § 1 i 2, art. 3987 § 1 k.p.c.), po czym przedstawia skargę wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu (art.
Art. 3987 § 2 k.p.c.
3987 § 1 k.p.c.), po czym przedstawia skargę wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu (art. 3987 § 2 k.p.c.).
Art. 130 § 1 k.p.c.
Drugi zarzut dotyczy wzajemnego stosunku pomiędzy art. 130 § 1 k.p.c. a art.
Art. 112 ust. 3 u.k.s.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c
W związku z tym od jego postanowienia powodom przysługiwało zażalenie na podstawie art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c., z którego chcieli skorzystać po zapoznaniu się z uzasadnieniem odmowy zwolnienia od kosztów sądowych.
art. 3987 § 1 k.p.c
3986 § 1 i 2, art. 3987 § 1 k.p.c.), po czym przedstawia skargę wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu (art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt V CZ 111/12 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Owczarek (przewodniczący) SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa J. P. i Z. P. przeciwko Polskiemu Towarzystwu Turystyczno-Krajoznawczemu Oddziałowi Ziemi W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2013 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 7 maja 2012 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 7 maja 2012 r. na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną powodów od wyroku tego Sądu z dnia 22 grudnia 2011 r., jako nieopłaconą.

Wyjaśnił, że pełnomocnikowi powodów został w dniu 25 kwietnia 2012 r. doręczony odpis postanowienia oddalającego zamieszczony w skardze wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i od tego dnia biegł siedmiodniowy termin do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej. Powodowie nie uiścili tej opłaty, 26 kwietnia 2012 r. złożyli natomiast wniosek o doręczenie odpisu postanowienia z uzasadnieniem. Sąd Apelacyjny uznał, że wniosek ten nie miał wpływu na bieg terminu do opłacenia skargi, ponieważ postanowienie oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów nie jest uzasadniane, gdyż nie podlega zaskarżeniu.

W zażaleniu skarżący zarzucili naruszenie art. 394 § 1 pkt. 2 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie przez Sąd Apelacyjny, iż na postanowienie o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych nie przysługuje zażalenie. Podnieśli też, że konieczne było wezwanie powodów do uiszczenia opłaty. We wnioskach powodowie domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i uwzględnienia zażalenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

I. Pierwszy zarzut oparty jest na twierdzeniu, że powodowie nie mieli obowiązku uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej do czasu prawomocnego zakończenia postępowania o zwolnienie ich od tej opłaty, przy czym - zdaniem skarżących - niekorzystne dla nich postanowienie oddalające wniosek Sąd Apelacyjny wydał jako sąd pierwszoinstancyjny, gdyż taka jest jego pozycja w postępowaniu kasacyjnym. W związku z tym od jego postanowienia powodom przysługiwało zażalenie na podstawie art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c., z którego chcieli skorzystać po zapoznaniu się z uzasadnieniem odmowy zwolnienia od kosztów sądowych.

Stanowisko skarżących opiera się na błędnym przekonaniu, że postępowanie kasacyjne jest postępowaniem dwuinstancyjnym, podczas gdy jest to postępowanie jednoinstancyjne, w którym sąd drugiej instancji wykonuje 3 tylko określone czynności przygotowawcze (związane z wstępną kontrolą formalnej poprawności skargi kasacyjnej, doręczeniem jej i umożliwieniem złożenia drugiej stronie odpowiedzi na skargę, powierzone mu przez ustawodawcę - art. 3986 § 1 i 2, art. 3987 § 1 k.p.c.), po czym przedstawia skargę wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu (art. 3987 § 2 k.p.c.).

Obowiązki te sąd wykonuje działając jako sąd drugoinstancyjny, co wynika wprost z treści powołanych przepisów. W związku z tym zaskarżalność postanowień wydanych przez ten sąd, także postanowienia o oddaleniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, musi być oceniana w oparciu o treść art. 3941 k.p.c., a nie na podstawie art. 394 k.p.c., który dotyczy zażaleń do sądu drugiej instancji na postanowienie sądu pierwszej instancji. Artykuł 3941 k.p.c. nie przewiduje w tym wypadku zażalenia. W konsekwencji Sąd Apelacyjny prawidłowo potraktował postanowienie odmawiające powodom zwolnienia od opłaty od kasacji jako prawomocne z chwilą podpisania.

II. Drugi zarzut dotyczy wzajemnego stosunku pomiędzy art. 130 § 1 k.p.c. a art. 112 ust. 3 ustawy z dnia 2 z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, dalej powoływanej jako "u.k.s.c."). Skarżący podnosi, że uchylenie art. 1302 § 3 k.p.c. spowodowało obowiązek wzywania także zawodowych pełnomocników do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej. Zgodnie jednak z utrwalonym już orzecznictwem Sądu Najwyższego pogląd, że nieopłacenie środka zaskarżenia (skargi kasacyjnej) złożonego przez profesjonalnego pełnomocnika uruchamia tryb postępowania naprawczego przewidziany w art. 130 § 1 k.p.c., nie jest aktualny w sytuacji, w której możliwość zastosowania tego przepisu została wprost wykluczona w ustawie.

Artykuł 112 ust. 3 u.k.s.c. wyznaczył termin do uiszczenia opłaty, a jednocześnie wyłączył obowiązek wzywania profesjonalnego pełnomocnika przez sąd do realizacji obowiązku opłacenia pisma w przewidzianym tam wypadku, co oznacza, że powinien on sam obliczyć i przekazać opłatę w powyższym terminie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 2011 r., V CZ 30/11, niepubl., z dnia 23 marca 2011 r., V CZ 116/10 niepubl., z dnia 24 maja 2012 r., V CZ 12/12, niepubl.). Z przytoczonych względów zażalenie powodów podlegało więc oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. jw