Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2026:4101 ECLI:NL:RVS:2026:4101 Generato dall'IA

Court dismisses appeal against denial of violence fund compensation due to lack of objective proof of child witness status.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2026:4101
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State confirmed the lower court's rejection of the appellant's appeal against the denial of compensation from the Violence Fund. The appellant, a father, argued his minor son witnessed domestic violence, but the court found no objective police reports confirming the child's presence or testimony of systematic abuse. The court ruled that without documented proof of the child being a victim or witness of an intentional violent crime, the statutory requirements for fund assistance were not met.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 1:1 lid 1 and 3:1 lid 1 of the General Administrative Law; Compensation from the Violence Fund requires objective documentation proving the minor was a victim or witness of an intentional violent crime.

Parole chiave

Generato dall'IA
Violence Fund compensation Minor witness status Objective proof requirement Domestic violence evidence Administrative appeal outcome

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 1:1 lid 1 of the General Administrative Law
Article 3:1 lid 1 of the General Administrative Law
artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

202505794/1/A2. Datum uitspraak: 13 juli 2026 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK PROCES-VERBAAL van de mondelinge uitspraak (artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht) op het hoger beroep van: [appellant], wonend in [woonplaats], in de hoedanigheid van ouder van het minderjarige kind [kind], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 10 november 2025 in zaak nr. 25/3840 in het geding tussen: [appellant] en Commissie Schadefonds Geweldsmisdrijven (CSG). Openbare zitting gehouden op 13 juli 2026 om 14:30 uur. Tegenwoordig: Staatsraad mr.

C.J. Borman, lid van de enkelvoudige kamer griffier: mr. C. Kouidar Verschenen: CSG, vertegenwoordigd door L. Neuman; Bij besluit van 18 december 2024 heeft de CSG de aanvraag van [appellant] om een tegemoetkoming uit het Schadefonds Geweldsmisdrijven (Schadefonds) voor zijn minderjarige zoon afgewezen. Bij besluit van 2 mei 2025 heeft de CSG het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Het hoger beroep richt zich tegen de uitspraak van 10 november 2025 van de rechtbank Den Haag, waarin het beroep van [appellant] tegen het besluit van 2 mei 2025 ongegrond is verklaard.

Beslissing: De Afdeling bevestigt de aangevallen uitspraak. Gronden: Uit wat [appellant] naar voren heeft gebracht, is niet gebleken dat het oordeel van de rechtbank onjuist is. Uit de mutatierapporten van de politie volgt niet dat zijn zoon aanwezig was op een moment dat zich een geweldsincident heeft voorgedaan. Ook volgt daar niet uit dat de zoon van [appellant] getuige is geweest van stelselmatig huiselijk geweld, waarbij de CSG psychisch letsel veronderstelt. Wel volgt uit de overgelegde stukken dat de ex-partner van [appellant] en moeder van zijn zoon verschillende keren al dan niet onder invloed van middelengebruik bij de woning van [appellant] is geweest.

Voor een tegemoetkoming uit het Schadefonds is echter vereist dat met objectieve stukken aannemelijk wordt gemaakt dat de zoon van [appellant] slachtoffer of waarnemer is geweest van een opzettelijk gepleegd geweldsmisdrijf. Aan dit vereiste is niet voldaan. w.g. Borman lid van de enkelvoudige kamer w.g. Kouidar griffier 1120