Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2017:1799 ECLI:NL:RVS:2017:1799 Generato dall'IA

Court dismisses appeal where appellant failed to prove a record error regarding the nature of a traffic offense.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2017:1799
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Court of Administrative Justice confirmed the lower court's dismissal of the appellant's appeal against the Secretary of State's refusal to issue a driving behavior certificate. The appellant argued that the justice system incorrectly recorded a minor restitution offense as a more serious theft offense, claiming this error should have influenced the decision. The court rejected this claim because the appellant failed to provide any evidence to substantiate the alleged inaccuracy in the official records. Consequently, the Secretary of State was permitted to rely on the existing documentation without further investigation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 4:1, 4:2, 4:3 of the Administrative Justice Act; An administrative authority may rely on information in the justice system without further investigation when the applicant fails to prove that the recorded facts are incorrect or misleading.

Parole chiave

Generato dall'IA
driving behavior certificate administrative appeal burden of proof justice system records administrative discretion

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Articles 4:1, 4:2, 4:3 of the Administrative Justice Act

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201607485/1/A3. Datum uitspraak: 5 juli 2017 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de mondelinge uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 22 augustus 2016 in zaak nr. 16/2277 in het geding tussen: [appellant] en de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie. Procesverloop Bij besluit van 11 december 2015 heeft de staatssecretaris een aanvraag van [appellant] om afgifte van een verklaring omtrent het gedrag (hierna: vog) ten behoeve van het aanvragen van een chauffeurskaart bij KIWA Register B.V. afgewezen.

Bij besluit van 17 februari 2016 heeft de staatssecretaris het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij mondelinge uitspraak van 22 augustus 2016 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Het proces-verbaal van deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld. De staatssecretaris heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven. De Afdeling heeft de zaak ter zitting aan de orde gesteld op 26 juni 2017. Overwegingen Inleiding 1. [appellant] wil gaan werken als taxichauffeur.

Daarvoor heeft hij een chauffeurskaart nodig. Voor de afgifte van een chauffeurskaart is een vog nodig, die hij daarom bij de staatssecretaris heeft aangevraagd. De besluiten van de staatssecretaris 2. De staatssecretaris heeft geweigerd [appellant] een vog te verlenen. Daaraan heeft hij ten grondslag gelegd dat in het justitieel documentatiesysteem (hierna: JDS) is geregistreerd dat met [appellant] op 29 mei 2015 een transactie overeen is gekomen, inhoudende een werkstraf van 100 uur wegens twee gevallen van heling en het bemoeilijken van de herkenning van het kenteken, en dat met hem op 21 juni 2011 een transactie overeen is gekomen, inhoudende betaling van € 160,00 wegens het rijden zonder een rijbewijs.

De staatssecretaris heeft zich op het standpunt gesteld dat het belang van de beperking van de risico's van de samenleving zwaarder weegt dan het belang van [appellant] bij verstrekking van een vog. Beoordeling van het hoger beroep 3. [appellant] betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat de staatssecretaris bij de beoordeling van zijn aanvraag ten onrechte geen betekenis heeft toegekend aan de omstandigheid dat schuldheling een minder zwaar strafbaar feit is dan opzetheling. Hij stelt dat hij op 29 mei 2015 een transactie is aangegaan voor schuldheling.

De vermelding van opzetheling in het JDS is onjuist, aldus [appellant]. 3.1. Zoals de staatssecretaris heeft uiteengezet, is in het JDS vermeld dat [appellant] een transactie is aangegaan wegens overtreding van onder meer artikel 416, eerste lid, aanhef en onder a, van het Wetboek van Strafrecht. In deze bepaling is opzetheling strafbaar gesteld. [appellant] heeft weliswaar gesteld dat deze vermelding in het JDS onjuist is, maar hij heeft deze stelling op geen enkele wijze - bijvoorbeeld door het overleggen van stukken betreffende de transactie - aannemelijk gemaakt.

De staatssecretaris mocht dan ook zonder nader onderzoek uitgaan van de juistheid van de vermelding van opzetheling in het JDS. De rechtbank heeft dan ook terecht overwogen dat het verschil tussen opzetheling en schuldheling in dit geval niet ter zake doet. Het betoog faalt.

4. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. R.J.J.M. Pans, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. H. Herweijer, griffier. w.g. Pans w.g. Herweijer lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 5 juli 2017 640.