Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2016:2790 ECLI:NL:RVS:2016:2790 Generato dall'IA

Court dismisses appeal against inadmissibility ruling due to unreturned registered letter proving service. The court held that the appellant failed to prove non-receipt of the registered letter regarding court fees. Consequently, the appeal was declared inadmissible as the appellant did not meet the burden of proof. The decision establishes that unreturned registered letters are presumed served unless proven otherwise. Keywords include: registered letter service; burden of proof; inadmissibility; court fees; presumption of receipt; administrative appeal; registered mail rules.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2016:2790
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State dismissed the appellant's objection against the lower court's ruling that their appeal was inadmissible due to unpaid court fees. The appellant argued they never received the registered letter notifying them of the fee deadline, claiming the letter was missing from their file and their lawyer had no memory of delivery. The court determined that since the letter was registered and never returned by the postal service, it must be presumed regularly offered to the lawyer, placing the burden of proof on the appellant to show otherwise.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 8:54 and 8:55 of the General Administrative Law (Awb); When a registered letter is sent and not returned by the postal service, it is presumed regularly offered to the recipient, and the recipient bears the burden of proving non-receipt.

Parole chiave

Generato dall'IA
registered letter service burden of proof inadmissibility court fees presumption of receipt administrative appeal registered mail rules

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
article 8:55 of the General Administrative Law (Awb)
article 8:54 of the General Administrative Law (Awb)
artikel 8:55 van de Algemene wet bestuursrecht
Datum uitspraak: 2 maart 2016 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het verzet (artikel 8:55 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)) van: [opposant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de Afdeling van 7 januari 2016 in zaak nr.
artikel 8:55 van de Awb
Verzet, als bedoeld in artikel 8:55 van de Awb, betreft uitsluitend de vraag of de Afdeling ten onrechte tot vereenvoudigde behandeling, dat wil zeggen zonder [opposant] te horen, is overgegaan wegens - in dit geval - de kennelijke niet-ontvankelijkheid van het hoger beroep.
artikel 8:54 van de Awb
‘Kennelijk’ in artikel 8:54 van de Awb betekent dat over de uitkomst van de procedure in redelijkheid geen twijfel mogelijk is.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201507798/3/A3. Datum uitspraak: 2 maart 2016 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het verzet (artikel 8:55 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb)) van: [opposant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de Afdeling van 7 januari 2016 in zaak nr. 201507798/2/A3. Procesverloop Bij uitspraak van 7 januari 2016, in zaak nr. 201507798/2/A3, heeft de Afdeling na vereenvoudigde behandeling het hoger beroep van [opposant] kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. De uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [opposant] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 12 februari 2016, verzet gedaan.

De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. Overwegingen 1. Verzet, als bedoeld in artikel 8:55 van de Awb, betreft uitsluitend de vraag of de Afdeling ten onrechte tot vereenvoudigde behandeling, dat wil zeggen zonder [opposant] te horen, is overgegaan wegens - in dit geval - de kennelijke niet-ontvankelijkheid van het hoger beroep. ‘Kennelijk’ in artikel 8:54 van de Awb betekent dat over de uitkomst van de procedure in redelijkheid geen twijfel mogelijk is.

2. In de uitspraak waarvan verzet, heeft de Afdeling het hoger beroep van [opposant] niet-ontvankelijk verklaard, omdat het verschuldigde griffierecht niet binnen de gestelde termijn op de rekening van de Raad van State is bijgeschreven of contant op het adres van de Raad van State is betaald en niet is gebleken van feiten of omstandigheden op grond waarvan redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat [opposant] in verzuim is geweest. 3. [opposant] voert in verzet aan dat zijn gemachtigde zich niet kan herinneren dat de aangetekend verzonden brief van 17 november 2015, waarin op de verschuldigdheid van het griffierecht wordt gewezen, is bezorgd.

Hij bestrijdt daarom dat de brief daadwerkelijk is bezorgd. Verder voert [opposant] aan dat de brief in zijn dossier ontbreekt, waardoor zijn gemachtigde niet had beseft dat de termijn voor het betalen van het griffierecht was verstreken. 3.1. Indien, zoals in dit geval, een brief aangetekend is verzonden en de belanghebbende de ontvangst ervan ontkent, dient te worden onderzocht of het stuk door PostNL op regelmatige wijze is aangeboden. Blijkens de stukken is de brief correct geadresseerd aan de gemachtigde van [opposant]. Wanneer PostNL bij aanbieding van het stuk niemand thuis treft, laat PostNL een afhaalbericht achter.

Wanneer het poststuk niet wordt opgehaald wordt het retour gezonden naar de afzender, in dit geval de Raad van State. De brief van 17 november 2015 is niet bij de Raad van State teruggekeerd, zodat het ervoor gehouden moet worden dat deze brief op regelmatige wijze aan de gemachtigde van [opposant] is aangeboden. [opposant] heeft met de enkele stelling dat zijn gemachtigde geen herinnering heeft aan de bezorging van de brief en dat de brief in zijn dossier ontbreekt, niet aannemelijk gemaakt dat de aangetekend verzonden brief niet bij zijn gemachtigde is aangekomen.

De Afdeling heeft dan ook terecht in de uitspraak, waarvan verzet, het hoger beroep van [opposant] niet-ontvankelijk verklaard.

4. Het verzet is ongegrond.

5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: verklaart het verzet ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. C.J. Borman, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. T.E. Larsson-van Reijsen, griffier. w.g. Borman w.g. Larsson-van Reijsen lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 2 maart 2016 344.