Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2014:4010 ECLI:NL:RVS:2014:4010 Generato dall'IA

Court partially allows appeal against asylum rejection, overturning ruling for one applicant while confirming another's dismissal.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2014:4010
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the appeal partially admissible, overturning the lower court's dismissal of one asylum seeker while upholding the decision against the other. The court found the lower court erred in its assessment regarding the alternative protection in South Korea for the second applicant, whereas the first applicant's claim was deemed inadmissible due to the passage of ten years since his initial application. Consequently, the lower court's judgment was annulled in part, the asylum decision was revoked, and the state secretary was ordered to pay legal costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 1(F) Geneva Convention 1951; Article 3 ECHR; Article 91(2) Aliens Act 2000: The Council of State may dismiss grievances concerning the application of the Geneva Convention or Article 3 ECHR if they do not raise questions requiring a general answer, but must annul decisions where the lower court failed to properly assess alternative protection grounds.

Parole chiave

Generato dall'IA
asylum application Geneva Convention 1951 Article 3 ECHR alternative protection South Korea procedural error legal costs

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 1(F) of the Geneva Convention of 28 July 1951
Protocol of New York of 31 January 1967
Article 3 of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms
Article 91(2) of the Aliens Act 2000
Article 8:54(1) of the General Administrative Law

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Afdeling van 25 januari 2013 in zaak nr. 201113000/1/V3
Vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 25 januari 2013 in zaak nr. 201113000/1/V3.
Afdeling van 18 juli 2014 in zaak nr. 201404877/1/V2

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201405084/1/V2. Datum uitspraak: 28 oktober 2014 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [vreemdeling 1] en [vreemdeling 2]; hierna tezamen: de vreemdelingen), appellanten, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch, van 23 mei 2014 in zaken nrs. 13/20172 en 13/22827 in het geding tussen: de vreemdelingen en de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie. Procesverloop Bij onderscheiden besluiten van 22 juli 2013 heeft de staatssecretaris aanvragen van de vreemdelingen om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen en tegen vreemdeling 1 een inreisverbod uitgevaardigd.

Deze besluiten zijn aangehecht. Bij uitspraak van 23 mei 2014 heeft de rechtbank de daartegen door de vreemdelingen ingestelde beroepen ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak hebben de vreemdelingen hoger beroep ingesteld. Het hogerberoepschrift is aangehecht. De staatssecretaris heeft een verweerschrift ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. Hetgeen in de eerste grief is aangevoerd over de overweging van de rechtbank dat artikel 1(F) van het Verdrag betreffende de status van Vluchtelingen van Genève van 28 juli 1951 (Trb. 1951, 131), zoals gewijzigd bij Protocol van New York van 31 januari 1967 (Trb. 1967, 76) van toepassing is op vreemdeling 1, kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden.

Omdat hetgeen in zoverre is aangevoerd geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000, met dat oordeel volstaan.

2. Hetgeen in de tweede grief is aangevoerd over de vraag of artikel 3 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden zich duurzaam verzet tegen de uitzetting van vreemdeling 1, kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden, reeds omdat nog geen tien jaren zijn verstreken vanaf het moment dat hij een aanvraag heeft ingediend om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen. Vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 25 januari 2013 in zaak nr. 201113000/1/V3.

3. De in de tweede grief opgeworpen rechtsvragen over hetgeen de rechtbank heeft overwogen over het tegenwerpen van een beschermingsalternatief in Zuid-Korea aan vreemdeling 2, heeft de Afdeling bij uitspraak van 18 juli 2014 in zaak nr. 201404877/1/V2 beantwoord. Hieruit volgt dat het hoger beroep kennelijk gegrond is.

4. De aangevallen uitspraak moet worden vernietigd, voor zover de rechtbank het beroep van vreemdeling 2 ongegrond heeft verklaard. Voor het overige moet de aangevallen uitspraak worden bevestigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling het door vreemdeling 2 ingestelde beroep alsnog gegrond verklaren en het besluit van 22 juli 2013 dat op haar ziet vernietigen.

5. De staatssecretaris moet op na te melden wijze tot vergoeding van de proceskosten worden veroordeeld. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats 's-Hertogenbosch, van 23 mei 2014 in zaak nr. 13/22827; III. verklaart het door vreemdeling 2 bij de rechtbank in die zaak ingestelde beroep gegrond; IV. vernietigt het besluit van de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie van 22 juli 2013, kenmerk 278.105.4296; V. bevestigt de aangevallen uitspraak voor het overige;

VI. veroordeelt de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie tot vergoeding van bij vreemdeling 2 in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.461,00 (zegge: veertienhonderdeenenzestig euro), geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand. Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, voorzitter, en mr. H. Troostwijk en mr. J.J. van Eck, leden, in tegenwoordigheid van mr. O. van Loon, griffier. w.g. Lubberdink w.g. Van Loon voorzitter griffier Uitgesproken in het openbaar op 28 oktober 2014 284-753.