Court dismisses asylum appeal and damages claim where EU law interpretation delay was reasonable.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Council of State confirmed the lower court's rejection of the applicant's asylum appeal and denied a request for damages regarding procedural delay. The applicant argued that the proceedings exceeded the reasonable time limit under the ECHR, but the court found the delay attributable to awaiting a preliminary ruling from the Court of Justice of the European Union was justified. Consequently, the appeal was dismissed as unfounded, and no compensation was awarded for the time extension.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 85, 91 of the Aliens Act 2000; Article 6 of the ECHR: A delay in administrative proceedings caused by the reasonable necessity to await a preliminary ruling from the Court of Justice of the European Union does not constitute an excessive length of proceedings warranting damages.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
201103434/1/V2. Datum uitspraak: 27 juni 2013 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage, nevenzittingsplaats 's-Hertogenbosch, van 4 maart 2011 in zaak nr. 11/5132 in het geding tussen: de vreemdeling en de minister voor Immigratie en Asiel (thans: de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie). Procesverloop Bij besluit van 14 februari 2011 heeft de minister een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.
Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 4 maart 2011 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling hoger beroep ingesteld. Het hogerberoepschrift is aangehecht. Bij brief van 11 juni 2013 heeft de vreemdeling een nader stuk ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. Hetgeen in het hogerberoepschrift is aangevoerd en aan artikel 85, eerste en tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000 voldoet, kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden.
Omdat het aldus aangevoerde geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van deze wet, met dat oordeel volstaan.
2. Het hoger beroep is kennelijk ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.
3. Bij brief van 11 juni 2013 heeft de vreemdeling de Afdeling verzocht hem een schadevergoeding toe te kennen wegens het overschrijden in hoger beroep van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. 3.1. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 6 juli 2011 in zaak nr. 200805125/1/V6) dient voor de bepaling van de redelijke termijn de tijd die gemoeid is geweest met het verkrijgen van een prejudiciële beslissing van het Hof van Justitie (hierna: het Hof) niet te worden meegerekend, indien het afwachten van die beslissing redelijk is. 3.2.
De Afdeling heeft de behandeling van de zaak aangehouden in afwachting van de antwoorden van het Hof op de door het Duitse Bundesverwaltungsgericht gestelde vragen over artikel 10 van de richtlijn 2004/83/EG van de Raad van de Europese Unie van 29 april 2004 inzake minimumnormen voor de erkenning van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PB 2004 L 304) in de gevoegde zaken C-71/11 en C-99/11, Bondsrepubliek Duitsland tegen Y en Z (www.curia.europa.eu).
Bij arrest van 5 september 2012 heeft het Hof van Justitie die vragen beantwoord. Omdat die beslissing redelijkerwijs moest worden afgewacht, is de bedoelde redelijke termijn niet overschreden. 3.3. Het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen.
4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. bevestigt de aangevallen uitspraak; II. wijst het verzoek om schadevergoeding af. Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.E.E. Wolff, ambtenaar van staat. w.g. Lubberdink w.g. Wolff lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 27 juni 2013 238