Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2012:BX4627 ECLI:NL:RVS:2012:BX4627 Generato dall'IA

Appeal dismissed; appellant lacks standing to challenge revocation of enforcement fine due to lack of proven damage.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2012:BX4627
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State confirmed the lower court's decision declaring the appellant's appeal inadmissible regarding the revocation of an enforcement fine. The appellant argued he suffered damage from the original fine decision, but the court found he failed to substantiate any actual loss caused by the revocation. Consequently, the court ruled that the appellant lacked procedural interest to pursue a substantive review of the administrative act.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Article 3:10a BW; Article 10:3 HvR: An appeal is inadmissible if the appellant cannot demonstrate that the challenged administrative act has caused them damage, thereby lacking procedural interest.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural interest inadmissibility of appeal lack of damage enforcement fine revocation standing to sue

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 3:10a Civil Code
Article 10:3 Administrative Justice Act

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201110964/1/A1. Datum uitspraak: 15 augustus 2012 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellanten] (hierna tezamen en in enkelvoud: [appellant]), wonend te Rotterdam, tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 1 september 2011 in zaak nr. 10/3580 in het geding tussen: [appellant] en het dagelijks bestuur van de deelgemeente Prins Alexander.

1. Procesverloop Bij besluit van 16 februari 2010 heeft het dagelijks bestuur [appellant] onder oplegging van een dwangsom gelast om de dakkapel in de uitbreiding van de woning op het perceel [locatie] te Rotterdam (hierna: het perceel) in overeenstemming te brengen met de bij de aanvraag ingediende tekeningen, in die zin dat een afstand van 2 m tot de erfgrens van de woning op het perceel Brinkheide 38 in acht wordt genomen. Bij besluit van 20 juli 2010 heeft het dagelijks bestuur het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar, voor zover gericht tegen het besluit tot oplegging van een last onder dwangsom, gegrond verklaard en het besluit van16 februari 2010 herroepen.

Bij uitspraak van 1 september 2011, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaard, voor zover dit ziet op de gegrondverklaring van het bezwaar tegen de last onder dwangsom. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellant] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 13 oktober 2011, hoger beroep ingesteld. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brief van 10 november 2011. Het college heeft een verweerschrift ingediend. [appellant] heeft nadere stukken ingediend.

De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 16 mei 2012, waar [appellant], bijgestaan door mr. G.J. van der Heide, is verschenen.

2. Overwegingen 2.1. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat hij geen procesbelang meer heeft bij een inhoudelijke beoordeling van het besluit op bezwaar van 20 juli 2010, voor zover daarbij de last onder dwangsom is herroepen. Daartoe voert hij aan de rechtbank onvoldoende gewicht heeft toegekend aan het besluit van 31 juli 2006, waarbij het dagelijks bestuur [appellant] heeft medegedeeld dat voor de uitbreiding van de woning op het perceel geen bouwvergunning is vereist. Volgens [appellant] heeft de rechtbank miskend dat het dagelijks bestuur niet bevoegd was om handhavend op te treden, omdat de dakkapel bouwvergunningsvrij is.

Voor het uitlokken van een zelfstandig schadebesluit, is een oordeel van de bestuursrechter daarover wenselijk, aldus [appellant]. 2.1.1. Dit betoog faalt. De rechtbank heeft terecht overwogen dat, nu [appellant] zelfs niet tot op zekere hoogte aannemelijk heeft gemaakt schade te hebben geleden als gevolg van het besluit van 20 juli 2010, het beroep, voor zover gericht tegen de intrekking van de last onder dwangsom, vanwege het ontbreken van procesbelang niet-ontvankelijk is. Aan het betoog van [appellant] dat hij schade heeft geleden als gevolg van het besluit van 16 februari 2010, komt de Afdeling dan ook niet toe. 2.2.

Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. P.B.M.J. van der Beek-Gillessen, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. V. van Dorst, ambtenaar van staat. w.g. Van der Beek-Gillessen w.g. Van Dorst lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 15 augustus 2012 531-702.