Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2011:BR3263 ECLI:NL:RVS:2011:BR3263 Generato dall'IA

Court dismisses appeal against administrative enforcement order for non-compliant business use of a building.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2011:BR3263
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State affirmed the lower court's rejection of the appellant's appeal against an administrative enforcement order. The appellant argued that a pending request for a usage exemption created a concrete prospect of legalization, yet the authority had no intention to grant it. The court held that without a genuine prospect of legalizing the use, administrative enforcement remains necessary to protect the public interest.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Wet algemene bepalingen omgevingsrecht; Wet bestuursdwang: An administrative authority must generally enforce legal prohibitions unless there is a concrete prospect of legalization or enforcement would be manifestly disproportionate.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative enforcement usage prohibition concrete prospect legalization proportionality building use public interest

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Wet algemene bepalingen omgevingsrecht
Wet bestuursdwang

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

201100021/1/H1. Datum uitspraak: 27 juli 2011 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], wonend te [woonplaats], gemeente Zuidplas, tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank 's-Gravenhage van 23 november 2010 in zaken nrs. 10/7088 en 10/7090 in het geding tussen: [appellante] en het college van burgemeester en wethouders van Zuidplas.

1. Procesverloop Bij besluit van 7 mei 2010 heeft het college het verzoek van [belanghebbende] tot handhavend optreden tegen het huisvesten van werknemers in een bedrijfsgebouw aan de [locatie] te [plaats] afgewezen. Bij besluit van 2 september 2010 heeft het college het door [belanghebbende] daartegen gemaakte bezwaar gegrond verklaard, het besluit van 7 mei 2010 herroepen en [appellante] een last onder dwangsom opgelegd vanwege het met het bestemmingsplan strijdig gebruik van het bedrijfsgebouw. Bij uitspraak van 23 november 2010, verzonden op 24 november 2010, heeft de voorzieningenrechter het door [appellante] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft [appellante] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 3 januari 2011, hoger beroep ingesteld. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brief van 31 januari 2011. Het college heeft een verweerschrift ingediend. [belanghebbende] heeft, daartoe in de gelegenheid gesteld, een schriftelijke uiteenzetting gegeven. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 17 juni 2011, waar het college, vertegenwoordigd door mr.

E. Franklin is verschenen. Voorts is ter zitting [belanghebbende] verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Niet in geschil is dat in een bedrijfsgebouw van [appellante] in strijd met de gebruiksvoorschriften van het bestemmingsplan 'Zuidplas-West' werknemers zijn ondergebracht. Het college was derhalve ter zake bevoegd handhavend op te treden. 2.2. Gelet op het algemeen belang dat gediend is met handhaving, zal in geval van overtreding van een wettelijk voorschrift het bestuursorgaan dat is bevoegd om met een last onder bestuursdwang of dwangsom op te treden, in de regel van deze bevoegdheid gebruik moeten maken. Slechts onder bijzondere omstandigheden mag het bestuursorgaan weigeren, dit te doen.

Dit kan zich voordoen indien concreet zicht op legalisatie bestaat. Voorts kan handhavend optreden zodanig onevenredig zijn in verhouding tot de daarmee te dienen belangen dat van optreden in die concrete situatie behoort te worden afgezien. 2.3. [appellante] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat geen concreet zicht op legalisatie bestaat. Zij wijst er op dat zij een verzoek om ontheffing van de gebruiksvoorschriften heeft ingediend. 2.3.1. Gebleken is dat het college ten tijde van het nemen van het besluit van 2 september 2010 niet de bereidheid had om het gebruik van het gebouw planologisch in te passen.

Het college heeft het verzoek om ontheffing in behandeling genomen, maar is voornemens dit af te wijzen. De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat geen sprake is van concreet zicht op legalisatie. De beroepsgrond faalt. 2.4. De overige in hoger beroep aangevoerde gronden vormen een herhaling van hetgeen in beroep bij de rechtbank is aangevoerd. De rechtbank heeft die gronden gemotiveerd verworpen. [appellante] heeft niets aangevoerd op grond waarvan moet worden geoordeeld dat de rechtbank ten onrechte tot haar oordeel is gekomen. De beroepsgronden falen. 2.5.

Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. S.F.M. Wortmann, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. F.B. van der Maesen de Sombreff, ambtenaar van staat. w.g. Wortmann w.g. Van der Maesen de Sombreff lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 27 juli 2011 190-693.