Court dismisses appeal for third family member lacking standing and confirms lower court ruling against asylum applicant.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe court declared the appeal lodged on behalf of the third family member inadmissible due to lack of standing, as only the primary applicant has a direct interest in the asylum decision. The remaining appeal regarding the primary applicant and minor child was found unfounded because the arguments did not raise questions requiring a ruling for legal unity or general legal protection. Consequently, the lower court's decision rejecting the asylum application was confirmed, while costs were not assigned.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticles 1:2, first paragraph; 8:1, first paragraph; 47, first paragraph of the General Administrative Law; Article 85, first and second paragraph; Article 91, second paragraph of the Aliens Act 2000: An asylum applicant is the sole interested party regarding their own application, and appeals for other family members without a direct legal interest are inadmissible; arguments failing to raise questions of legal unity or general legal protection do not warrant a substantive ruling.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
201000254/1/V3 Datum uitspraak: 26 oktober 2010 Raad van State AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling sub 1] (hierna: de vreemdeling sub 1), mede voor haar minderjarige kinderen [de vreemdeling sub 2] (hierna: de vreemdeling sub 2) en [de vreemdeling sub 3] (hierna: de vreemdeling sub 3), appellante, tegen de uitspraak van de rechtbank 's Gravenhage, nevenzittingsplaats Utrecht, van 9 december 2009 in zaak nr. 09/9768 in het geding tussen: de vreemdeling sub 1, mede voor de vreemdeling sub 2, en de staatssecretaris van Justitie.
1. Procesverloop Bij besluit van 19 februari 2009 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling sub 1, mede voor de vreemdeling sub 2, om hun een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen afgewezen. Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 9 december 2009, verzonden op 11 december 2009, heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling sub 1, mede voor de vreemdeling sub 2, ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling sub 1, mede voor de vreemdelingen sub 2 en 3, bij brief, bij de Raad van State binnengekomen op 7 januari 2010, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. De staatssecretaris heeft een verweerschrift ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten.
2. Overwegingen 2.1. Ambtshalve wordt als volgt overwogen. 2.1.1. Ingevolge artikel 47, eerste lid, van de Wet op de Raad van State kan een belanghebbende hoger beroep instellen bij de Afdeling. Ingevolge artikel 1:2, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) wordt onder belanghebbende verstaan degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit is betrokken. Ingevolge artikel 8:1, eerste lid, van de Awb kan een belanghebbende tegen een besluit beroep instellen bij de rechtbank. 2.1.2. Het besluit van 19 februari 2009 heeft alleen betrekking op de door de vreemdeling sub 1, mede voor de vreemdeling sub 2, ingediende aanvraag.
Ten aanzien van de vreemdeling sub 3 is een zodanig besluit niet genomen. Voorts is de vreemdeling sub 3 bij het besluit ten aanzien van de vreemdelingen sub 1 en 2 niet aan te merken als belanghebbende in de zin van artikel 1:2, eerste lid, van de Awb. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 29 september 2006 in zaak nr. 200603770/1, AB 2006, 402), is de aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel zodanig met de persoon van de aanvrager verweven, dat enkel de aanvrager als belanghebbende kan worden beschouwd bij een besluit tot afwijzing daarvan. 2.1.3.
Het hoger beroep, voor zover ingesteld voor de vreemdeling sub 3, is kennelijk niet-ontvankelijk. 2.2. Hetgeen in het hoger-beroepschrift door de vreemdeling sub 1, mede voor de vreemdeling sub 2, is aangevoerd en aan artikel 85, eerste en tweede lid, van de Vreemdelingenwet 2000 voldoet, kan niet tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden. Omdat het aldus aangevoerde geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van deze wet, met dat oordeel volstaan. 2.3 Het hoger beroep is voor het overige kennelijk ongegrond.
De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart het hoger beroep, voor zover ingesteld voor de vreemdeling sub 3, niet-ontvankelijk; II. bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, voorzitter, en mr. H. Troostwijk en mr. A.B.M. Hent, leden, in tegenwoordigheid van mr. A.A. Snijders, ambtenaar van staat. w.g. Lubberdink voorzitter w.g. Snijders ambtenaar van staat Uitgesproken in het openbaar op 26 oktober 2010 279 Verzonden: 26 oktober 2010 Voor eensluidend afschrift, de secretaris van de Raad van State, mr. H.H.C. Visser