Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2004:AO9740 ECLI:NL:RVS:2004:AO9740 Generato dall'IA

Council of State annuls municipal council decision due to insufficient expert committee composition under administrative law.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2004:AO9740
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State annulled the municipal council's rejection of the appellants' objection to placing a building on the heritage list. The appellants argued the expert committee lacked required architectural expertise, which the lower court failed to recognize. The court ruled that the committee's composition violated administrative law principles regarding expert advice, necessitating a new decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 3:5 and 3:9 of the General Administrative Law; An expert committee advising on a building must possess specific architectural or historical expertise, and a decision based on advice from a committee lacking such expertise is void for failure to exercise due diligence.

Parole chiave

Generato dall'IA
administrative law expert committee heritage listing due diligence municipal council building expertise administrative review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 3:5, first paragraph, of the General Administrative Law
Article 3:9 of the General Administrative Law
Article 11, first paragraph, of the Heiloo Heritage Ordinance
Article 11, second paragraph, sub-item b, of the Heiloo Heritage Ordinance
Article 5, first paragraph, of the Heiloo Heritage Ordinance
Article 5, fifth paragraph, of the Heiloo Heritage Ordinance

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200305815/1. Datum uitspraak: 19 mei 2004 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellanten], beiden wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank Alkmaar van 23 juli 2003 in het geding tussen: appellanten en de raad van de gemeente Heiloo.

1. Procesverloop Bij besluit van 9 april 2001, bekendgemaakt bij brief van 12 april 2001, heeft de raad van de gemeente Heiloo (hierna: de raad), overeenkomstig het advies van de Heilooër Monumentencommissie (hierna: de HMC), de woning van appellanten aan de [locatie] te [plaats] (hierna: het pand) op de gemeentelijke monumentenlijst geplaatst. Bij besluit van 3 september 2001, bekendgemaakt bij brief van 5 september 2001, heeft de raad het daartegen door appellanten gemaakte bezwaar, overeenkomstig het advies van de commissie voor Bezwaarschriften van 16 juli 2001, ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 23 juli 2003, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank Alkmaar (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellanten ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak hebben appellanten bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 29 augustus 2003, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. Bij brief van 5 november 2003 heeft de raad van antwoord gediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 1 april 2004, waar appellant in persoon, bijgestaan door mr. T.A.M. van den Ende, advocaat te Rotterdam, en de raad, vertegenwoordigd door drs.

A. van Breugel, medewerker van de afdeling Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu van de gemeente Heiloo, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 11, eerste lid, van de Heilooër Monumentenverordening (hierna: de Monumentenverordening) kan de gemeenteraad besluiten onroerende monumenten als beschermd gemeentelijk monument op de gemeentelijke monumentenlijst te plaatsen. Ingevolge artikel 11, tweede lid, aanhef en onder b, van de Monumentenverordening geeft de gemeenteraad over plaatsing van onroerende monumenten op de gemeentelijke monumentenlijst niet eerder een beschikking nadat de HMC over plaatsing advies heeft uitgebracht. Ingevolge artikel 5, eerste lid, van de Monumentenverordening bestaat de HMC naast de door burgemeester en wethouders aan te wijzen voorzitter uit tenminste nog een lid uit ieder van de volgende categorieën: a. de Vereniging Oud-Heiloo, b. de Stichting Heiloo Houden Zo!, c. de Stichting Baduhenna, d.

één of meer van de volgende externe deskundigen: een restauratie-architect, een (historisch) geograaf, een architectuurhistoricus, een bouwhistoricus, een archeoloog, een stedenbouwkundige, een landschapsarchitect. Ingevolge artikel 5, vijfde lid, van de Monumentenverordening wordt de HMC bijgestaan door een door burgemeester en wethouders aan te wijzen secretaris. 2.2. Appellanten betogen dat de rechtbank heeft miskend dat de raad zich niet mocht baseren op het aan het bestreden plaatsingsbesluit, zoals dat bij de beslissing op bezwaar is gehandhaafd, ten grondslag gelegde advies van de HMC, omdat de deskundigheid van die commissie, gelet op haar samenstelling, in dit geval niet was gewaarborgd. 2.2.1.

Dat betoog slaagt. Vast staat dat de HMC zoals die was samengesteld ten tijde van het advies over de plaatsing van het pand op de gemeentelijke monumentenlijst geen leden telde met een specifieke kennis op het terrein van de bouwkunst, zoals een (restauratie-)architect, een architectuur- of bouwhistoricus dan wel een stedenbouwkundige. Nu het hier de advisering over een bouwwerk betreft, is dat niet acceptabel. In aanmerking genomen dat de HMC een adviseur is als bedoeld in artikel 3:5, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, moet worden geoordeeld dat de beslissing op bezwaar, waaraan de bedoelde advisering ook ten grondslag ligt, is genomen in strijd met artikel 3:9 van die wet.

Het onderzoek door de HMC kan immers niet geacht worden zorgvuldig te zijn verricht, daar haar deskundigheid niet was verzekerd. Ten onrechte heeft de gemeenteraad, naar de rechtbank heeft miskend, daaraan voorbij gezien. 2.3. Het hoger beroep slaagt en de aangevallen uitspraak moet worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen, zal de Afdeling de beslissing op bezwaar op de hiervoor genoemde grond vernietigen. De raad dient met inachtneming van deze uitspraak opnieuw te beslissen op het bezwaar van appellanten. 2.4. De raad dient op na te melden wijze in de proceskosten te worden veroordeeld.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Alkmaar van 23 juli 2003, BESLU 01/1825; III. verklaart het bij de rechtbank ingestelde beroep gegrond; IV. vernietigt het besluit van de raad van de gemeente Heiloo van 3 september 2001; V. veroordeelt de raad van de gemeente Heiloo in de door [appellanten] in verband met de behandeling van het beroep en hoger beroep gemaakte proceskosten tot een bedrag van € 1288,00, welk bedrag geheel is toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand; het bedrag dient door de gemeente Heiloo te worden betaald aan [appellanten];

VI. gelast dat de gemeente Heiloo aan [appellanten] het door hen voor de behandeling van het beroep en hoger beroep betaalde griffierecht (€ 284,00) vergoedt. Aldus vastgesteld door mr. C.M. Ligtelijn-van Bilderbeek, Voorzitter, en mr. H.G. Lubberdink en mr. A.W.M. Bijloos, Leden, in tegenwoordigheid van mr. D. Haan, ambtenaar van Staat. w.g. Ligtelijn-van Bilderbeek w.g. Haan Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 19 mei 2004 27-420.