Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2003:AI0183 ECLI:NL:RVS:2003:AI0183 Generato dall'IA

Administrative appeal dismissed for lack of procedural interest as the temporary tolerance decision had already expired.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2003:AI0183
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State declared the appellant's administrative appeal inadmissible due to a lack of procedural interest. The defendant had issued a temporary tolerance decision for a sand mining operation that was explicitly set to expire on May 1, 2002. Since the decision had already lapsed before the hearing, the court held that the appellant no longer had a stake in the substantive merits of the case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Wet milieubeheer; Art. 3:3, 3:4, 3:5 AWR: An administrative appeal is inadmissible for lack of procedural interest if the subject matter of the decision has already ceased to exist or has expired.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural interest inadmissible appeal expired decision temporary tolerance environmental law lack of stake administrative procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3:3 AWR
Art. 3:4 AWR
Art. 3:5 AWR

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200202482/1. Datum uitspraak: 23 juli 2003. AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellant], wonend te [woonplaats], en het college van gedeputeerde staten van Gelderland, verweerder.

1. Procesverloop Bij besluit van 14 juni 2001 heeft verweerder besloten het zonder een vergunning krachtens de Wet milieubeheer in werking zijn van een zandwinning en –opslag onder voorwaarden te gedogen voor een bepaalde duur. Bij besluit van 12 maart 2002, verzonden op 4 april 2002, heeft verweerder het hiertegen gemaakte bezwaar deels gegrond en deels ongegrond verklaard. Tegen dit besluit heeft appellant bij brief van 6 mei 2002, bij de Raad van State ingekomen op 7 mei 2002, beroep ingesteld. Bij brief van 4 juli 2002 heeft verweerder een verweerschrift ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 12 mei 2003, waar appellant, in persoon, en bijgestaan door mr. H.P.G. Jansen, gemachtigde, en verweerder, vertegenwoordigd door mr. H.C.A. Hendriks en P.A. Kuijper, gemachtigden, zijn verschenen. Voorts is daar als partij de [vergunninghouder] te [plaats], vertegenwoordigd door [gemachtigde], gehoord.

2. Overwegingen 2.1. Bij besluit van 28 juli 1995 heeft verweerder aan [vergunninghouder] voor de in het geding zijnde inrichting een vergunning krachtens de Wet milieubeheer verleend voor het oprichten en in werking hebben van een zandwinning en -opslag. Bij uitspraak van 31 mei 1999, no. E03.95.1570, heeft de Afdeling dit besluit vernietigd. Bij besluit van 13 juli 1999 heeft verweerder, op verzoek van [vergunninghouder], besloten, vooruitlopend op het op de aanvraag opnieuw te nemen besluit, het in werking zijn van de inrichting onder voorwaarden te gedogen.

Daar de vergunningprocedure niet vóór afloop van de duur van voornoemd besluit kon worden afgerond, is bij besluit van 14 juni 2001 opnieuw een gedoogbesluit genomen. 2.2. Bij het bestreden besluit van 12 maart 2002, waarbij het besluit van 14 juni 2001 is gehandhaafd, heeft verweerder besloten het in werking zijn van de onderhavige inrichting vooruitlopend op de definitieve vergunningverlening te gedogen voor een bepaalde duur. De voorschriften verbonden aan het ontwerp-besluit van de vergunning krachtens de Wet milieubeheer dienen hierbij te worden nageleefd.

In het dictum van het bestreden besluit is bepaald dat de gedoogbeschikking eindigt op de dag dat de oprichtingsvergunning op basis van de Wet milieubeheer voor de inrichting in werking treedt, doch uiterlijk op 1 mei 2002. Dit betekent dat het gedoogbesluit inmiddels is komen te vervallen. Naar het oordeel van de Afdeling heeft appellant gelet hierop geen belang meer bij een inhoudelijke beoordeling van zijn beroep. Het beroep dient dan ook niet-ontvankelijk verklaard te worden wegens het ontbreken van processueel belang. 2.3. Het beroep is niet-ontvankelijk. 2.4.

Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: verklaart het beroep niet-ontvankelijk. Aldus vastgesteld door mr. J.R. Schaafsma, Voorzitter, en mr. J.A.M. van Angeren en mr. H.Ph.J.A.M. Hennekens, Leden, in tegenwoordigheid van mr. W. van Hardeveld, ambtenaar van Staat. w.g. Schaafsma w.g. Van Hardeveld Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 23 juli 2003. 159-373.