Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2003:AG1687 ECLI:NL:RVS:2003:AG1687 Generato dall'IA

Court dismisses appeal confirming rejection of housing subsidy due to rent exceeding statutory maximum.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2003:AG1687
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State confirmed the lower court's decision to reject the appellant's housing subsidy claim. The appellant argued for an exception based on transitional rights and hardship clauses, but the court found no basis for these arguments. Consequently, the statutory rent ceiling was strictly applied, and the appeal was dismissed without cost allocation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 55(4) and 26 of the Housing Subsidy Act; The statutory rent maximum prevails over transitional rights and hardship clauses unless explicitly overridden by law.

Parole chiave

Generato dall'IA
housing subsidy rent maximum hardship clause transitional rights administrative appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 55, paragraph 4 of the Housing Subsidy Act
Article 26 of the Housing Subsidy Act
Article 13, paragraph 1 of the Housing Subsidy Act

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200206198/1. Datum uitspraak: 18 juni 2003 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank te Breda van 2 oktober 2002 in het geding tussen: appellante en de Staatssecretaris (thans de Minister) van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer.

1. Procesverloop Bij onderscheiden besluiten van 17 maart en 29 september 2000 heeft de Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (hierna: de Staatssecretaris) aanvragen van appellante om verlening van huursubsidie voor de tijdvakken 1 juli 1999 tot 1 juli 2000 en 1 juli 2000 tot 1 juli 2001 afgewezen wegens een te hoge huurprijs. Bij besluit van 31 oktober 2001 heeft de Staatssecretaris de daartegen door appellante gemaakte bezwaren ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 2 oktober 2002, verzonden op 8 oktober 2002, heeft de rechtbank te Breda (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellante ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellante bij brief, bij de Raad van State per faxbericht ingekomen op 19 november 2002, hoger beroep ingesteld. De gronden van het beroep zijn aangevuld bij brief van 15 december 2002. Deze brieven zijn aangehecht. Bij brief van 16 januari 2003, aangevuld bij brief van 4 februari 2003, heeft de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu een memorie van antwoord ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 9 mei 2003, waar appellant, vertegenwoordigd door [gemachtigde], en de Minister, vertegenwoordigd door mr.

R.F. Thunnissen, advocaat te Den Haag, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Op goede gronden is de rechtbank tot het juiste oordeel gekomen dat appellante geen aanspraken op subsidieverlening aan het overgangsrecht, neergelegd in artikel 55, vierde lid, van de Huursubsidiewet (hierna: de Hsw), kan ontlenen en dat zij evenmin onder de toepassing van de hardheidsclausule van artikel 26 van de Hsw valt. De rechtbank heeft de Staatssecretaris terecht gehouden geacht om artikel 13, eerste lid, van de Hsw toe te passen en heeft evenzeer terecht overwogen dat hij zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat appellante niet voor huursubsidie in aanmerking komt, omdat de huurprijs van de woning hoger is dan het in dit artikel opgenomen maximum.

De rechtbank is appellante terecht niet gevolgd in haar betoog dat ertoe strekt dat de Staatssecretaris zich in dit geval ten onrechte onverkort aan de terzake geldende wettelijke voorschriften heeft gehouden. Hetgeen appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, behelst grotendeels een herhaling van het bij de rechtbank aangevoerde en leidt ook overigens niet tot een ander oordeel. 2.2. Voorzover appellant stelt een verzoek tot terugbetaling van de door haar ontvangen voorschotverstrekking voor de subsidieperiode 1 juli 2002 tot 1 oktober 2002 te hebben gekregen, staat dat verzoek los van het besluit van 31 oktober 2001 en heeft de rechtbank het terecht niet in de beoordeling betrokken. 2.3.

Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak moet worden bevestigd. 2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. L. Groenendijk, ambtenaar van Staat. w.g. Loeb w.g. Groenendijk Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 18 juni 2003 164-408