Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2002:AE9897 ECLI:NL:RVS:2002:AE9897 Generato dall'IA

Building permit appeal dismissed; court upholds refusal due to non-compliance with well-being standards under Housing Act.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2002:AE9897
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State confirmed the lower court's dismissal of the appellant's appeal against the mayor's refusal to grant a building permit for a farmhouse renovation. The appellant argued that a permit was granted by operation of law and that procedural deadlines were unfair, but the court found no basis for these claims. Consequently, the decision was upheld because the building plan failed to meet the reasonable well-being requirements mandated by the Housing Act.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Articles 44 and 46 of the Housing Act; A building permit refusal is valid if the plan fails to meet statutory well-being standards, and procedural deadlines must be strictly observed.

Parole chiave

Generato dall'IA
building permit refusal well-being standards Housing Act compliance administrative appeal procedural deadlines

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Article 44, paragraph 1, sub b, of the Housing Act
Article 46, first paragraph, of the Housing Act
Article 7:4 of the General Administrative Law
artikel 7:4 van de Algemene wet bestuursrecht
In artikel 7:4 van de Algemene wet bestuursrecht is bepaald dat belanghebbenden tot tien dagen voor het horen nadere stukken kunnen indienen.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200201175/1. Datum uitspraak: 6 november 2002 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], [land] tegen de uitspraak van de rechtbank te Leeuwarden van 18 januari 2002 in het geding tussen: appellant en burgemeester en wethouders van Terschelling.

1. Procesverloop Bij besluit, verzonden op 13 januari 1999, hebben burgemeester en wethouders van Terschelling (hierna: burgemeester en wethouders) geweigerd appellant bouwvergunning te verlenen voor het verbouwen van een boerderij op het perceel [locatie] te [plaats] (hierna: het perceel). Bij besluit, verzonden op 14 september 1999, hebben burgemeester en wethouders het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Dit besluit en het advies van de commissie voorbereiding beslissing beroep- en bezwaarschriften van 8 (lees:

9) april 1999, waarnaar in het besluit wordt verwezen, zijn aangehecht. Bij uitspraak van 18 januari 2002, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank te Leeuwarden (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 27 februari 2002, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. Bij brief van 29 mei 2002 hebben burgemeester en wethouders een memorie van antwoord ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 27 september 2002, waar appellant in persoon en burgemeester en wethouders, vertegenwoordigd door mr. G. Martens, ambtenaar der gemeente, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Appellant heeft in afwijking van de hem bij besluit van 9 februari 1998 verleende bouwvergunning gebouwd. In het geding is de weigering van burgemeester en wethouders om voor deze afwijkingen alsnog bouwvergunning te verlenen aan appellant. Aan hun weigering hebben burgemeester en wethouders ten grondslag gelegd dat het bouwplan in strijd met artikel 44, aanhef en onder b, van de Woningwet niet voldoet aan daaraan te stellen redelijke eisen van welstand. 2.2. Appellant betoogt tevergeefs dat de rechtbank heeft miskend dat sprake is van een van rechtswege verleende bouwvergunning.

Er zijn geen aanknopingspunten om te oordelen dat de rechtbank ten onrechte heeft vastgesteld dat burgemeester en wethouders de beslissing op de bouwaanvraag binnen de in de eerste lid, van artikel 46 Woningwet gestelde termijn aan appellant hebben bekend gemaakt. Terecht is daarbij de op de aanvraag van gemeentewege gestempelde ontvangstdatum, te weten 15 oktober 1998, als de datum, waarop burgemeester en wethouders de bouwaanvraag hebben ontvangen, aangemerkt. 2.3. Appellant betoogt dat burgemeester en wethouders een onredelijke termijnstelling hebben gehanteerd ten aanzien van aanlevering van nadere stukken ten behoeve van de hoorzitting voor de commissie voorbereiding beslissing beroep- en bezwaarschriften van 8 april 1999.

In artikel 7:4 van de Algemene wet bestuursrecht is bepaald dat belanghebbenden tot tien dagen voor het horen nadere stukken kunnen indienen. In de uitnodiging van 25 maart 1999 is appellant er op gewezen dat hij tot zeven dagen voor de hoorzitting nadere stukken kan indienen. Nu appellant zelfs meer tijd is gegund dan de wet vereist, is hij hierdoor niet in zijn belang geschaad. Het betoog van appellant kan derhalve niet slagen. 2.4. Het door appellant gedane beroep op het gelijkheidsbeginsel, wat hiervan overigens ook zij, kan niet tot het oordeel leiden dat de gevraagde bouwvergunning, in strijd met de wet, had moeten worden verleend. 2.5.

Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. H. Troostwijk, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. D. Haan, ambtenaar van Staat. w.g. Troostwijk w.g. Haan Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 6 november 2002 27.