Legislator Giurisprudenza & Legislazione
ECLI:NL:RVS:2002:AE8978 ECLI:NL:RVS:2002:AE8978 Generato dall'IA

Council of State upholds mayor's refusal to enforce planning violation due to lack of specific legalization prospects.

Numero d'incarto ECLI:NL:RVS:2002:AE8978
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Paesi Bassi (NL)
Data della decisione
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Council of State confirmed the lower court's dismissal of the mayor's appeal regarding a refusal to enforce planning violations. The mayor argued that enforcement was inappropriate because the owner had explicitly requested action, yet the court found no concrete path to legalization. Consequently, the court ruled that the mayor was legally obligated to enforce the violation, rejecting the claim of a special circumstance to abstain.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 7:12, eerste lid, Awb; Art. 2:1, lid 1, sub a, Awb: When a third party explicitly requests enforcement of an illegal situation, authorities must act unless there are specific circumstances indicating a clear path to legalization, which were absent here.

Parole chiave

Generato dall'IA
enforcement of planning violations special circumstances for abstention legalization prospects general administrative law duty to enforce third party request Raad van State

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 7:12, eerste lid, Awb

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

200202281/1. Datum uitspraak: 16 oktober 2002 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: burgemeester en wethouders van Langedijk, appellanten, tegen de uitspraak van de rechtbank Alkmaar van 14 maart 2002 in het geding tussen: [partij 1], gevestigd te [plaats] en appellanten.

1. Procesverloop Bij besluit van 14 december 1998 hebben appellanten (hierna: burgemeester en wethouders) geweigerd handhavend op te treden tegen de detailhandelsactiviteiten van [partij 2] aan de [locatie] te [plaats] (hierna: het perceel). Bij besluit van 8 juli 1999 hebben burgemeester en wethouders het daartegen gemaakte bezwaar gegrond verklaard en het primaire besluit ingetrokken. Dit besluit en het advies van de commissie voor de bezwaarschriften van 12 april 1999, waarnaar in het besluit wordt verwezen, zijn aangehecht. Bij besluit van 3 mei 2001 hebben burgemeester en wethouders hun weigering om handhavend op te treden tegen de detailhandelsactiviteiten van [partij 2] gehandhaafd.

Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 14 maart 2002, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank Alkmaar (hierna: de rechtbank) het daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak hebben burgemeester en wethouders bij brief van 18 april 2002, bij de Raad van State ingekomen op 19 april 2002, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij brief van 22 mei 2002. Deze brieven zijn aangehecht. Bij brief van 4 juli 2002 heeft [partij 1] een memorie ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 1 oktober 2002, waar burgemeester en wethouders, vertegenwoordigd door [gemachtigde], ambtenaar der gemeente, zijn verschenen. Daar is ook gehoord [partij 1], vertegenwoordigd door mr. O.H. Minjon, advocaat te Alkmaar.

2. Overwegingen 2.1. Vast staat dat het gebruik van het perceel voor detailhandelsactiviteiten in strijd is met het ter plaatse geldende bestemmingsplan “Landelijk Gebied 1971”. De rechtbank heeft derhalve terecht overwogen dat burgemeester en wethouders bevoegd waren tot het treffen van handhavingsmaatregelen. 2.2. Indien door een belanghebbende derde uitdrukkelijk is verzocht om tegen de illegale situatie op te treden, kan alleen in bijzondere gevallen van handhavend optreden worden afgezien. 2.3. Van een bijzonder geval kan sprake zijn indien concreet zicht bestaat op legalisatie.

De rechtbank heeft, anders dan burgemeester en wethouders betogen, terecht en op goede gronden geoordeeld dat daarvan in dit geval geen sprake was. 2.4. Ook hetgeen burgemeester en wethouders verder naar voren hebben gebracht levert niet een bijzonder geval op, op grond waarvan zij konden afzien van handhavend optreden. De Afdeling is derhalve met de rechtbank van oordeel dat het besluit van 3 mei 2001 niet gedragen kan worden door de motivering die daaraan ten grondslag ligt. Het besluit is dan ook in strijd met artikel 7:12, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. 2.5.

Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. W. van den Brink, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.H. Roelfsema, ambtenaar van Staat. w.g. Van den Brink w.g. Roelfsema Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 16 oktober 2002 58-398.