Legislator Jurisprudence & Législation
K 21/97 Généré par l'IA

Constitutional Court dismisses case due to loss of standing by petitioners after parliamentary term ended.

Numéro de cause K 21/97
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Constitutional Court dismissed the petition filed by a group of deputies regarding the constitutionality of social insurance regulations. The petitioners lost their standing to act as applicants because their parliamentary mandates expired following the end of the legislative term. Consequently, the court could not proceed with the merits of the constitutional challenge.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 24 ust. 1 TK; Art. 90 TK: The expiration of the parliamentary term results in the loss of standing for deputies, precluding the Court from examining the merits of the constitutional complaint.

Mots-clés

Généré par l'IA
loss of standing parliamentary term expiration legitimacy to sue Constitutional Court procedure social insurance law

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 24 ust. 1 of the Act of 29 April 1985 on the Constitutional Tribunal
o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych z przepisami konstytucyjnymi w świetle przepisów art. 24 ustawy z 29 kwietnia 1985 r.
Art. 1 of the Constitution of the Republic of Poland
z art. 1 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r.
Art. 90 of the Act of 1 August 1997 on the Constitutional Tribunal
11 Zgodnie z art. 90 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r.
Art. 10 ust. 2 of the Plenary Assembly Resolution of 31 May 1985
470 ze zm.) oraz art. 10 ust.
Art. 39 ust. 1 pkt 1 of the Act of 1 August 1997 on the Constitutional Tribunal

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

K 21/97Postanowienie - umorzenie z dnia 12 listopada 1997 Sygnatura K 21/97 Data wpływu do TK 25 kwietnia 1997 Podmiot w sprawieGrupa posłów na Sejm RP - wnioskodawca Przedmiot sprawyUstawa z dnia 25. 11. 1986r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych art. 33 ust. 2 i 3Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29. 01. 1990r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego Postanowienie - umorzenie z dnia 12 listopada 1997 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 12 listopada 1997 Miejsce publikacji OTK ZU 3_4/1997, poz. 58 Skład SędziaFunkcjaFerdynand RymarzprzewodniczącyZdzisław Czeszejko-SochackiLech GarlickiKrzysztof KolasińskiBłażej WierzbowskisprawozdawcaStan na: 16-07-2026 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 12 listopada 1997 Miejsce publikacji OTK ZU 3_4/1997, poz. 58 Skład SędziaFunkcjaFerdynand RymarzprzewodniczącyZdzisław Czeszejko-SochackiLech GarlickiKrzysztof KolasińskiBłażej WierzbowskisprawozdawcaPobierz orzeczenie w formacie docPobierz [16 KB] Spis treści Postanowienie z dnia 12 listopada 1997 r. sygn. akt K 21/97 przewodniczący:

Ferdynand Rymarz sprawozdawca: Błażej Wierzbowski Komparycja Tenor postanawia Uzasadnienie - uzasadnienie prawne Metryka orzeczenia Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 12 listopada 1997 Miejsce publikacji OTK ZU 3_4/1997, poz. 58 Skład SędziaFunkcjaFerdynand RymarzprzewodniczącyZdzisław Czeszejko-SochackiLech GarlickiKrzysztof KolasińskiBłażej Wierzbowskisprawozdawca POSTANOWIENIE z dnia 12 listopada 1997 r. Sygn. akt K 21/97 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Ferdynand Rymarz - przewodniczący Zdzisław Czeszejko-Sochacki Lech Garlicki Krzysztof Kolasiński Błażej Wierzbowski - sprawozdawca, po rozpoznaniu 12 listopada 1997r. wniosku grupy Posłów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej II Kadencji o stwierdzenie: niezgodności rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (tekst jednolity z 1993 r.

Dz.U. Nr 68, poz. 330; zm.: z 1994 r. Nr 25, poz. 86, Nr 140, poz. 86; z 1995 r. Nr 153, poz. 781; z 1996 r. Nr 111, poz. 532; z 1997 r. Nr 20, poz. 107), w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 25 lutego 1997r., zmieniającym to rozporządzenie (Dz.U. Nr 20, poz. 107) oraz art. 33 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 25 listopada 1986r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 1989 r. Nr 25, poz. 137; zm.: z 1989 r. Nr 74, poz. 441; z 1990 r. Nr 36, poz. 206; z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 104, poz. 450, Nr 110, poz. 474; z 1994 r.

Nr 84, poz. 385; z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 85, poz. 426) z art. 1 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38, poz. 184, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488) oraz z art. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy przez art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U.

Nr 84, poz. 426 ze zm.) postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie. Uzasadnienie 1 1. Grupa posłów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji złożyła do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o stwierdzenie: 2 1) niezgodności rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (tekst jednolity z 1993 r. Dz.U. Nr 68, poz. 330 ze zm.) w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 25 lutego 1997 r., zmieniającym to rozporządzenie (Dz.U.

Nr 20, poz. 107) oraz 3 2) art. 33 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1989r. Nr 25, poz. 137 ze zm.) z: 4 – art. 1 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38, poz. 184, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488) oraz 5 – art. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy przez art. 77 ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U.

Nr 84, poz. 426 ze zm.). 6 2. Prezes Rady Ministrów wniósł o orzeczenie, że przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (tekst jednolity z 1993 r. Dz.U. Nr 68, poz. 330 ze zm.) w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 25 lutego 1997 r., zmieniającym to rozporządzenie (Dz.U. Nr 20, poz. 107) są zgodne z art. 1 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U.

Nr 84, poz. 426; zm.: z 1995 r. Nr 38, poz. 184, Nr 150, poz. 729; z 1996 r. Nr 106, poz. 488) oraz z art. 1 przepisów konstytucyjnych pozostawionych w mocy przez art. 77 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 roku. 7 Ponadto Prezes Rady Ministrów wyraził pogląd, że wniosek w części dotyczącej niezgodności przepisów art. 33 ust. 2 i 3 ustawy z 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych z przepisami konstytucyjnymi w świetle przepisów art. 24 ustawy z 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym, nie podlega ocenie Trybunału Konstytucyjnego, gdyż został wniesiony po upływie pięciu lat od ogłoszenia ustaw nadających zakwestionowanym przepisom aktualnie obowiązujące brzmienie. 8 3.

Prokurator Generalny uznał, że rozporządzenie Rady Ministrów z 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego nie jest niezgodne z art. 1 Ustawy Konstytucyjnej z 17 października 1992 r., gdyż zostało wydane przez upoważniony organ w celu wykonania ustaw i zgodnie z upoważnieniem. 9 Natomiast wniosek w części obejmującej zarzut niekonstytucyjności art. 33 ust. 2 i 3 ustawy z 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych w związku z art. 24 ustawy z 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym nie podlega rozpoznaniu w postępowaniu przed TK. 10 4. 19 października 1997 r. upłynęła II Kadencja Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, na skutek czego wygasły mandaty posłów tej kadencji, m.in. wnioskodawców.

Zgodnie z utrwalonym przez Trybunał Konstytucyjny stanowiskiem (K. 3/91, OTK w 1992 r., cz. I, poz. 1; K. 2/93, OTK w 1993 r., cz. II, poz. 30; K. 3/93, OTK w 1993 r., cz. II. poz. 26), powoduje to utratę legitymacji do występowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w charakterze wnioskodawcy. 11 Zgodnie z art. 90 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) do postępowania wszczętego przed wejściem w życie Konstytucji RP, tj. przed 17 października 1997 r., mają zastosowanie przepisy obowiązujące w dniu wszczęcia postępowania.

Jednakże zarówno obowiązujące wówczas przepisy, a w szczególności art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (tekst jednolity z 1991 r. Dz.U. Nr 109, poz. 470 ze zm.) oraz art. 10 ust. 2 uchwały Sejmu z dnia 31 maja 1985 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 39, poz. 184 ze zm.), jak i przepisy ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 1997 r. – art. 39 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 31 ust. 1, prowadzą do wniosku, że utrata legitymacji czynnej przez wnioskodawcę nie pozwala na merytoryczne rozpoznanie sprawy i dlatego zachodzi konieczność umorzenia postępowania. 12 Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak na wstępie. powrót do wyszukiwania Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo] Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług.

Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Twoja sesja wygasła! Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej