Supreme Court dismisses judge's complaint on investigation delay as it was filed after the investigation was legally concluded.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed a retired judge's complaint alleging procedural delay in an investigation into alleged perjury by other judges. The lower court had already terminated the investigation in November 2007, resolving all issues including the specific charge of perjury. The Supreme Court ruled that the complaint was inadmissible because it was filed after the investigation was legally concluded and outside the statutory time limit for such appeals.
Regeste Legislator
Généré par l'IAUstawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym i nadzorowanym przez prokuratora; skarga na przewlekłość postępowania przygotowawczego wnosi się w toku postępowania, a wniesienie jej po prawomocnym zakończeniu śledztwa skutkuje pozostawieniem bez rozpoznania.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt: WSP 1/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Marian BulińskiSSN Jerzy Steckiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Wojskowej skargi sędziego w stanie spoczynku ppłk. M. L. na przewlekłość postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Wojskową Prokuraturę Okręgową w P. w sprawie podejrzenia poświadczenia nieprawdy przez sędziów Wojskowego Sądu Okręgowego w W. w protokole kontroli Wojskowego Sądu Garnizonowego w K. z dnia 7 stycznia 2005 r. p o s t a n o w i ł skargę pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wojskowa Prokuratura Okręgowa w P. postanowieniem z dnia 31 maja 2007 r., umorzyła postępowanie przygotowawcze m.in. w sprawie podejrzenia popełnienia przez sędziów Wojskowego Sądu Okręgowego w W.- płk M. J. i płk J. K. przestępstw polegających na pomówieniu we wnioskach końcowych zawartych w protokole z kontroli Wojskowego Sądu Garnizonowego w K. z dnia 7 stycznia 2005 r. ppłk M. L. o nadużycia finansowe, przez zakwestionowanie trybu i zasadności wydatków budżetowych w zakresie przyznawania nagród pieniężnych i dodatków specjalnych sędziom i pracownikom cywilnym wskazanego sądu.
Na to postanowienie zażalił się ppłk M. L. W zażaleniu, odwołując się do treści pisma z dnia 7 grudnia 2006 r., Naczelnika Wydziału Śledczego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P. wskazującego na zakres śledztwa, podniósł brak rozstrzygnięcia w zakresie poświadczenia nieprawdy przez płk M. J. i płk J. K. we wnioskach pokontrolnych z wizytacji Wojskowego Sądu Garnizonowego w K. Wojskowy Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 r., zażalenia nie uwzględnił. W uzasadnieniu postanowienia Sąd, odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego braku rozstrzygnięcia w zakresie czynów mających polegać na poświadczeniu nieprawdy w protokole kontroli Wojskowego Sądu Garnizonowego w K., wskazał z jakich powodów nie podzielił argumentacji skarżącego.
Wojskowy Sąd Okręgowy w W. podniósł, że prowadzący postępowanie przygotowawcze ma obowiązek rozważyć zachowanie objęte zawiadomieniem przez pryzmat wszystkich przepisów prawa materialnego i ocenić, czy zachowanie to oddaje zawartość jakiegokolwiek czynu zabronionego. Stwierdził nadto, że w przypadku stwierdzenia braku w zachowaniu przesłanek czynu zabronionego, w tym również z art. 271§1 k.k. nie musi się do tego odnieść w postanowieniu o umorzeniu śledztwa. W dniu 4 lutego 2013 r. wpłynęła do Sądu Najwyższego skarga sędziego w stanie spoczynku ppłk M.
L. na przewlekłość śledztwa w sprawie poświadczenia nieprawdy w protokole kontroli Wojskowego Sądu Garnizonowego w K. przez płk M. J. i płk J. K. z Wojskowego Sądu Okręgowego w W., sporządzonym w dniu 7 stycznia 2005 r. Wnoszący skargę, odwołując się do pisma Naczelnika Wydziału Śledczego Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P. z dnia 7 grudnia 2006 r. podniósł, że śledztwo w zakresie poświadczenia nieprawdy przez płk M. J. i płk J. K. w protokole kontroli Wojskowego Sądu Garnizonowego w K. nie zostało do dnia wniesienia skargi zakończone, co skutkowało jego przewlekłością.
W związku z tym składający skargę domaga się zlecenia Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w P. przeprowadzenia odpowiednich czynności w wyznaczonym czasie i zasądzenia od Skarbu Państwa na jego rzecz kwoty 20.000 zł z tytułu przewlekłości postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym i nadzorowanym przez prokuratora i postepowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki ( Dz.
U. Nr 179 poz. 1843 ze zm.) skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość, wnosi się w toku postępowania w sprawie. Tok postępowania przygotowawczego kończy uprawomocnienie się postanowienia o jego umorzeniu( por. uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2011 r., WZP 2/10 , OSNKW 2011, z. 4, poz. 31). Śledztwo o sygnaturze Po. Śl. …/06, również w zakresie podejrzenia popełnienia przez płk M. J. i płk J. K. czynu mającego polegać na pomówieniu, we wnioskach końcowych zawartych w protokole kontroli Wojskowego Sądu Garnizonowego w K., ppłk M.
L. o nadużycia finansowe w zakresie wydatków budżetowych, zostało prawomocnie zakończone w dniu 14 listopada 2007 r., gdy Wojskowy Sąd Okręgowy w W. nie uwzględnił zarzutów wniesionego zażalenia, również w zakresie braku rozstrzygnięcia co do czynów wskazanych sędziów mających polegać na poświadczeniu nieprawdy w dokumencie pokontrolnym i utrzymał w mocy postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa. Tym samym Sąd odwoławczy rozstrzygnął co do kwestii będącej przedmiotem niniejszej skargi. Podnieść również należało, że sąd procedując w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania nie jest uprawniony do badania zasadności merytorycznych decyzji, które zapadły w sprawie, której dotyczy skarga.
Zatem, mając na uwadze fakt wniesienia skargi nie w toku postępowania, należało skargę tę, na podstawie art. 8 ust. 2 wskazanej ustawy oraz art. 429§1 k.p.k. i art. 430§1 k.p.k., pozostawić bez rozpoznania, jako wniesioną po terminie. Z tych względów orzeczono jak na wstępie. Na postanowienie zażalenie nie przysługuje. .