Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
WO 19/17 Généré par l'IA

Supreme Court transfers military case to another court to ensure judicial impartiality and public confidence.

Numéro de cause WO 19/17
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Date de la décision
Issue du litige Admis (Allowed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court ordered the transfer of a military case to a different court of equal jurisdiction. The plaintiff argued that the prosecutor, who had served as a judge for years in the target court, lacked impartiality due to close professional relationships. The court upheld the transfer, ruling that such circumstances could undermine public trust in the fairness of the proceedings.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 37 k.p.k.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is permitted only when required by the good of the administration of justice, specifically to prevent a factor undermining a judge's independence or public confidence in the impartiality of the trial.

Mots-clés

Généré par l'IA
judicial impartiality transfer of jurisdiction good of justice public confidence military proceedings prosecutor bias Supreme Court power

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
postanowieniem z dnia 29 września 2017 na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. umorzył śledztwo w sprawie „niedopełnienia w okresie od kwietnia 2017 r.
Art. 37 k.p.k.
z dnia 22 listopada 2017 r., o przekazanie, na podstawie art. 37 k.p.k., sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w L.
art. 37 k.p.k
z dnia 22 listopada 2017 r., o przekazanie, na podstawie art. 37 k.p.k., sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w L.
art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k
postanowieniem z dnia 29 września 2017 na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 231 § 1 k.k
P.”, to jest o czyn z art. 231 § 1 k.k., wobec stwierdzenia, iż czyn nie wyczerpuje znamion czynu zabronionego.
art. 231 § 2 k.k
przestępstwa z art. 231 § 2 k.k., przez szereg lat pełnił zawodową służbę wojskową w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w P., odbywając etatową aplikację sądową, wobec czego jest blisko znany wszystkim sędziom orzekającym w tym sądzie z codziennej działalności służbowej.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
LEX nr 53042, OSNwSK 2003/1, poz.853
LEX nr 53042, OSNwSK 2003/1, poz.853).Na tę okoliczność powołał się Sąd inicjujący potrzebę przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt: WO 19/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Steckiewicz bez udziału stron, w sprawie R. P., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 14 grudnia 2017 r. z inicjatywy Wojskowego Sądu Garnizonowego w P. z dnia 22 listopada 2017 r., o przekazanie, na podstawie art. 37 k.p.k., sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w L.

UZASADNIENIE

Prokurator Działu do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w W. postanowieniem z dnia 29 września 2017 na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. umorzył śledztwo w sprawie „niedopełnienia w okresie od kwietnia 2017 r. do dnia 29 maja 2017 r. w P. w toku prowadzonego śledztwa PR 5 Ds. ….2017 obowiązków służbowych przez ustalonego oficera w stopniu kapitana – prokuratora Działu do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w P., polegającego na niepoinformowaniu pokrzywdzonego R. P. o możliwości ubiegania się o zwrot kosztów podczas przesłuchania w dniu 09.05.2017 r., niepoinformowaniu o przekazaniu sprawy z jego zawiadomienia do dalszego prowadzenia z Prokuratury Rejonowej w W. do Prokuratury w P., czym działano na szkodę interesu prywatnego R.

P.”, to jest o czyn z art. 231 § 1 k.k., wobec stwierdzenia, iż czyn nie wyczerpuje znamion czynu zabronionego. Na powyższe postanowienie zażalenie do Wojskowego Sądu Garnizonowego w P. złożył R. P., wnosząc o jego uchylenie w całości, jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Sąd ten wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z argumentacją, że prokurator któremu skarżący zarzuca popełnienie m.in. przestępstwa z art. 231 § 2 k.k., przez szereg lat pełnił zawodową służbę wojskową w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w P., odbywając etatową aplikację sądową, wobec czego jest blisko znany wszystkim sędziom orzekającym w tym sądzie z codziennej działalności służbowej.

Ponadto, wskazano na sprawy, które z podobnego powodu zostały przekazane przez Sąd Najwyższy innemu sądowi równorzędnemu do rozpoznania.Uznając postanowienie za uzasadnione Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Artykuł 37 k.p.k. zawiera regulację, która (wyjątkowo) dopuszcza możliwość zmiany właściwości miejscowej sądu.Wyjątkowość wynika z dwóch faktów.Po pierwsze, przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu do rozpoznania może nastąpić tylko wówczas, gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.Po drugie, rozstrzygnięcie w tym zakresie pozostaje w gestii najwyższego organu sądowego, którym jest Sąd Najwyższy.Nie ma uniwersalnych kryteriów do oceny, jakie okoliczności mogą wpłynąć na „ dobro wymiaru sprawiedliwości”.

Są natomiast judykaty, które wskazują jakie okoliczności mogą wpływać na swobodę wyrokowania, a tym samym uzasadniają potrzebę przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, celem uniknięcia czynnika podważającego niezawisłość sędziego. Jednym z nich może być ustalenie, że w następstwie konkretnych okoliczności w społecznym odbiorze może powstać (nawet błędne) przekonanie, że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana (zob. LEX nr 53042, OSNwSK 2003/1, poz.853).Na tę okoliczność powołał się Sąd inicjujący potrzebę przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.

Wskazane w uzasadnieniu tej inicjatywy fakty nie budzą żadnych wątpliwości, a zatem są przekonujące i dlatego należało postanowić, jak na wstępie. kc Pouczenie: Na postanowienie zażalenie nie przysługuje.