Supreme Court quashes military court verdict for omitting mandatory victim compensation request under Criminal Code.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court quashed the lower court's verdict and remanded the case for retrial. The defendant was convicted of theft of fuel, but the prosecution's initial request lacked a mandatory order for victim compensation. The court found that the lower court failed to consider a subsequent request by the victim for such compensation, which was legally obligatory under the Criminal Code. Consequently, the Supreme Court ruled that the original judgment violated both procedural and substantive laws due to this omission.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 46 § 1 k.k.; Art. 335 § 1 k.p.k.; Art. 343 k.p.k.; When a victim requests victim compensation, the court must examine it and, if conditions are met, order it; failure to do so despite a subsequent request constitutes a violation of law requiring retrial.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt: WK 5/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Jan Bogdan RychlickiSSN Jerzy SteckiewiczProtokolant Ewa Śliwa przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Krzysztofa Czajki, w sprawie st. szer. rez. M. J. skazanego z art. 291 § 1 w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na rozprawie w dniu 23 stycznia 2018 r. kasacji wniesionej przez Zastępcę Prokuratora Generalnego do Spraw Wojskowych, na niekorzyść, od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w L. z dnia 17 stycznia 2017 r., sygn. akt Sg (…), 1. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w L. do ponownego rozpoznania;
2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Wydział do Spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w W. w dniu 9 grudnia 2016 r. złożył w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w L. wniosek, w trybie art. 335 § 1 k.p.k. wobec st. szer. rez. M. J., o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary grzywny w wymiarze 77 stawek dziennych po 45 zł każda stawka i zasądzenie całości kosztów postępowania za popełnienie przestępstwa określonego w art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., polegającego na tym, że:„- w bliżej nieustalonych dniach, w okresie od września 2011 r. i nie później niż do 17 grudnia 2013 r. w K., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie nabył od żołnierzy (…) Bazy Lotnictwa Transportowego w K., st. kpr.
P. S., kpr. P. H. i st. szer. D. K., łącznie, nie mniej niż 1100 (tysiąc sto) litrów paliwa lotniczego o wartości nie mniejszej niż 3443 (trzy tysiące czterysta czterdzieści trzy) zł, przy przyjęciu, iż wartość 1 litra tego paliwa wynosiła nie mniej niż 3 (trzy) zł i 13 (trzynaście) groszy, przy czym od st. kpr. P. S. nabył łącznie, nie mniej niż 1000 (tysiąc) litrów paliwa lotniczego, od kpr. P. H. nabył łącznie 40 (czterdzieści) litrów paliwa lotniczego i od st. szer. D. K. nabył łącznie nie mniej niż 60 (sześćdziesiąt) litrów paliwa lotniczego, wiedząc o tym, iż ww. paliwo lotnicze pochodzi z kradzieży na szkodę byłego Dowództwa Sił Powietrznych, przy czym z popełnienia wskazanego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu”.Wojskowy Sąd Garnizonowy w L. wyrokiem z dnia 17 stycznia 2017 r. uznał st. szer. rez.
M. J. za winnego popełnienia opisanego wyżej czynu i wymierzył mu uzgodnioną z prokuratorem karę grzywny oraz zasądził koszty sądowe.Wyrok Wojskowego Sądu Garnizonowego w L. uprawomocnił się z dniem 25 stycznia 2017 r.Wyrok ten zaskarżył Zastępca Prokuratora Generalnego do Spraw Wojskowych.W kasacji wywiedzionej na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. w zw. z art. 657 § 1 k.p.k. i art. 672a k.p.k. oraz art. 425 § 2 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k., na niekorzyść st. szer. rez. M. J., zarzucił orzeczeniu:„rażące, a przy tym mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 7 kpk w zw. z art. 335 § 1 kpk, polegające na niezasadnym uwzględnieniu wniosku prokuratora z dnia 9 grudnia 2016 r. o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego st. szer. rez.
M. J. i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary za przestępstwo z art. 291 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 § 1 kk, nie zawierał bowiem w swej treści żądania obowiązku naprawienia szkody, co było rażącą i mającą istotny wpływ na treść orzeczenia obrazą przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 46 § 1 kk, który to wniosek o skazanie, po złożeniu przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego w dniu 10 stycznia 2017 r. żądania orzeczenia środka kompensacyjnego w postaci obowiązku naprawienia szkody w części, w kwocie 1.443 zł, nie mógł zostać przez Sąd uwzględniony bez dokonania, za zgodą oskarżonego, stosownych modyfikacji”.Formułując cytowany zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w L. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest zasadna.
Z analizy akt sprawy wynika, że w dniu 10 stycznia 2017 r., a więc przed wyznaczonym na dzień 17 stycznia 2017 r. posiedzeniem, do Wojskowego Sądu Garnizonowego w L. wpłynął wniosek pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego o orzeczenie wobec st. szer. rez. M. J. środka kompensacyjnego w postaci obowiązku naprawienia szkody w części, w kwocie 1443 zł.Przepis art. 46 § 1 k.k. stanowi, że sąd, na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej, orzeka obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody w całości albo w części. W niniejszej sprawie, wobec złożenia przez pokrzywdzonego wniosku o orzeczenie tytułem środka karnego obowiązku naprawienia szkody, przed wydaniem w sprawie orzeczenia w myśl uregulowania zawartego w art. 343 k.p.k.
Sąd miał obowiązek rozpoznania tego wniosku jak i dokonania kontroli merytorycznej wniosku prokuratora złożonego w trybie określonym w art. 335 § 1 k.p.k. W wypadku ustalenia, że szkoda nie została naprawiona i zachodzą pozostałe przesłanki do orzeczenia wobec oskarżonego obowiązku naprawienia szkody, Sąd powinien był wystąpić do stron z propozycją zmodyfikowania wniosku prokuratora, a w przypadku braku zgody stron na modyfikację wniosku, skierować sprawę do rozpoznania na zasadach ogólnych.Z treści protokołu posiedzenia odbytego w dniu 17 stycznia 2017 r., na którym Wojskowy Sąd Garnizonowy w L. wydał wyrok, wynika, że Sąd ten pominął wniosek pokrzywdzonego złożony w trybie art. 46 § 1 k.k. i orzekł wobec oskarżonego jedynie karę zaproponowaną we wniosku prokuratora, mimo że w razie spełnienia przesłanek stanowiących podstawę nałożenia obowiązku naprawienia szkody, orzeczenie tego środka karnego było obligatoryjne.W opisanej sytuacji zaskarżony wyrok został wydany z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego wskazanych w kasacji, czego konsekwencją było rażące naruszenie prawa materialnego – art. 46 § 1 k.k. To zaś spowodowało konieczność uchylenia go w całości i przekazania sprawy Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w L. do ponownego rozpoznania.W ponownym postępowaniu Sąd właściwy do rozpoznania sprawy będzie zobowiązany do uwzględnienia powyższych uwag i zastosowania obowiązujących przepisów prawa zarówno procesowego, jak i materialnego.Z przytoczonych powodów należało orzec jak na wstępie. r.g.