Legislator Jurisprudence & Législation
DE FR IT EN
Analyser dans Legislator
V KO 68/11 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses retrial request as premature due to lack of final conviction for intimidation.

Numéro de cause V KO 68/11
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)
Ouvrir la source officielle Version Markdown lisible par machine (.md)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's request to reopen a 1960 criminal case, ruling the application premature. The applicant argued that witnesses were intimidated by security officers, creating new evidence of a crime affecting the verdict. The court held that a final conviction for intimidation is required before such a claim can be considered, which was absent here.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.; art. 541 § 1 k.p.k.: A request for retrial based on a new crime committed during proceedings is premature unless a final conviction for that crime exists or specific statutory grounds for non-conviction are established.

Mots-clés

Généré par l'IA
premature retrial request intimidation of witnesses final conviction requirement new evidence admissibility procedural timeline

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
art. 544 § 2 i 3 k.p.k.
na podstawie art. 544§2 i 3 k.p.k.
art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
(art. 540§1 pkt.1 k.p.k.).
art. 541 § 1 k.p.k.
W tej sytuacji, zgodnie z dyspozycją art. 541§1 k.p.k., stwierdzić należy,
art. 17 § 1 pkt 3 – 11 k.p.k.
wymienionych w art. 17§1 pkt 3 – 11 k.p.k.
art. 22 k.p.k.
wymienionych w art. 17§1 pkt 3 – 11 k.p.k. lub w art. 22 k.p.k.
art. 541§1 k.p.k
W tej sytuacji, zgodnie z dyspozycją art. 541§1 k.p.k., stwierdzić należy,
art. 22 k.p.k
wymienionych w art. 17§1 pkt 3 – 11 k.p.k. lub w art. 22 k.p.k.

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V KO 68/11

POSTANOWIENIE

Dnia 22 marca 2012r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Przewodniczący : SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

Sędziowie: SSN Tomasz Grzegorczyk

SSN Rafał Malarski

w sprawie K. P.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu

Najwyższego w Warszawie z dnia 5 października 1960r. w sprawie III K 768/60

zmieniającym wyrok Sądu Wojewódzkiego w Z. z dnia 20 maja 1960r. w

sprawie IV K …/59

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 22 marca 2012r.

na podstawie art. 544§2 i 3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

1. oddalić wniosek,

2. zwolnić wnioskodawczynię od ponoszenia kosztów sądowych

postępowania wznowieniowego.

UZASADNIENIE

Wniosek o wznowienie postępowania sporządzony przez pełnomocnika

E. Ł. córki skazanego K. P. uznać należy jako przedwczesny.

Jak wynika z uzasadnienia tego wniosku, powodem, dla którego w ocenie

wnioskodawczyni należy wznowić postępowanie jest to, że wyroki zapadłe w

sprawie zostały wydane na skutek przestępstwa, „gdyż świadkowie zeznający w

sprawie K. P. byli zastraszani przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa,

którzy grozili im śmiercią”. Tym samym, wnioskodawczyni wskazała, że w jej

ocenie istnieją nowe dowody, które wskazują na to, że w związku z

postępowaniem dopuszczono się przestępstwa i istnieje uzasadniona podstawa

do przyjęcia, iż mogło to mieć wpływ na treść zapadłych w sprawie wyroków

(art. 540§1 pkt.1 k.p.k.).

W tej sytuacji, zgodnie z dyspozycją art. 541§1 k.p.k., stwierdzić należy,

że przestępstwo, którego miano by się dopuścić w związku z prowadzeniem

postępowania karnego, aby mogło stać się powodem do wznowienia

postępowania, musi być ustalone prawomocnym wyrokiem skazującym lub też

ustalić należy, że orzeczenie takie nie może zapaść z powodu przyczyn

wymienionych w art. 17§1 pkt 3 – 11 k.p.k. lub w art. 22 k.p.k.

W przedmiotowej sprawie wyrok taki nie zapadł, nie ustalono też

zachodzenia żadnej z pozostałych wymienionych powyżej przyczyn.

Stąd,

obecne

wystąpienie

wnioskodawczyni

ocenić

trzeba

jako

przedwczesne.

Warto również mieć na względzie i to, że jak wynika z akt sprawy (vide

uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego), wyroki zapadłe w sprawie nie zostały

wydane jedynie w oparciu o zeznania przywołanych we wniosku świadków,

gdyż także sam skazany nie zaprzeczał ustalonym przez sąd faktom, a

kwestionował jedynie motywację swego działania i prawidłowość przyjętej

kwalifikacji prawnej.

Jak jednak wskazano to powyżej, okoliczności te nie mogą obecnie być

przedmiotem dalej idących rozważań Sądu Najwyższego.

Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł jak na

wstępie.