Cassation appeal dismissed for lack of obvious legal error; factual separation falls under facts, not law.
Pologne (PL)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the respondent against the lower court's judgment establishing marital property separation. The appellant argued a clear legal violation regarding Article 52 of the Family and Guardianship Code, but failed to demonstrate an obvious error in the application of law. The court ruled that determining whether marital separation hinders joint property management is a matter of fact, not law, thus precluding cassation review.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 52 § 1 k.r.o. The Supreme Court may reject a cassation appeal if the appellant fails to prove an obvious legal error, as issues regarding factual separation and joint property management fall within the sphere of facts rather than law.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt V CSK 718/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa D. G. przeciwko R. G. o ustanowienie rozdzielności majątkowej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 czerwca 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicachz dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. akt XVIII RCa 42/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanego na rzecz powódki 180 (sto osiemdziesiąt ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego R.G. od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 25 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.
Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie.Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Przesłanka ta nie została spełniona.Wskazanie oczywistej zasadności skargi kasacyjnej jako przyczyny kasacyjnej wymaga wykazania niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka, bez konieczności głębszej analizy, sprzeczności wyroku z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni (por. m. in.: postanowienie SN z dnia 8 marca 2002 r., sygn. akt I PKN 341/01, OSNP 2004, nr 6, poz. 100; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2003 r., sygn. akt V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49).
Skarżący oczywistą zasadność skargi kasacyjnej odniósł do naruszenia art. 52 § 1 k.r.o. Jednakże w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przedstawił takich argumentów, które wskazywałyby na rażące naruszenie prawa w ustalonym stanie faktycznym przez Sąd drugie] instancji, w szczególności mając na uwadze stan separacji faktycznej uniemożliwiający współdziałanie w zarządzie majątkiem wspólnym. Ustalenie, czy stosunki istniejące między małżonkami utrudniają czy też uniemożliwiają współdziałanie w zarządzie majątkiem wspólnym należy do sfery faktów, a nie prawa, wobec czego rozstrzygnięcie w tym zakresie uchyla się spod oceny kasacyjnej.Wobec powyższego, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.