Legislator Jurisprudence & Législation
V CSK 115/13 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to provide separate legal argumentation for obviousness.

Numéro de cause V CSK 115/13
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against the appellate court's judgment. The appellant claimed the appeal was obviously justified but failed to provide the specific legal reasoning required by law to prove this obviousness. The court ruled that such a claim demands detailed analysis of facts and legal qualification, which the appellant did not perform.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal claiming obvious justification must contain separate, convincing legal argumentation explaining why the prerequisite exists, rather than merely asserting it.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal obviousness requirement separate argumentation legal reasoning procedural dismissal civil procedure code appellate review

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku.
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Skarżąca nie przekonała zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989§ 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3984 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku.
art. 365 § 1 k.p.c
Skarga kasacyjna powódki nie przedstawia wyraźnie wyodrębnionego w stosunku do uzasadnienia podstaw kasacyjnych tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości” skargi, ograniczając się do stwierdzenia, że oczywista zasadność skargi zachodzi w tej sprawie, a naruszenie art. 365 § 1 k.p.c.
art. 3989§ 1 pkt 4 k.p.c
Skarżąca nie przekonała zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989§ 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Jurisprudence citée

Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt V CSK 115/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa S. W.‎przeciwko P. C.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku. Uzasadnienie to nie może poprzestawać na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych, lecz musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą, że powołana przez skarżącego, przesłanka w sprawie zachodzi. W wypadku, gdy skarżąca na s. 3 skargi twierdzi, że jej skarga jest oczywiście uzasadniona, powinna przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Skarga kasacyjna powódki nie przedstawia wyraźnie wyodrębnionego w stosunku do uzasadnienia podstaw kasacyjnych tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości” skargi, ograniczając się do stwierdzenia, że oczywista zasadność skargi zachodzi w tej sprawie, a naruszenie art. 365 § 1 k.p.c. ma charakter oczywisty. Powyższe stwierdzenie wymagałoby szczegółowej analizy, obejmującej także zbadanie okoliczności faktycznych pod kątem ich właściwej kwalifikacji prawnej. Skarżąca nie przekonała zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989§ 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). awjw